سه عنصر کلیدی در ایجاد عادات خوراکی در کودکان و نوجوانان
مهسا نخعی در مصاحبهای با ایسنا بیان کرد: سبک تغذیهای خانوادهها، نوع مواد غذایی در دسترس دانشآموزان، تنوع مواد غذایی عرضه شده در بوفههای مدارس و آموزش مهارتهای انتخاب غذاهای سالم، از جمله عوامل با اهمیت در این زمینه هستند که نیاز به توجه همزمان دارند. بهبود محیط غذایی مدارس، از جمله سازماندهی بوفهها، به عنوان یکی از اقدامهای مؤثر در این راستا به شمار میآید.
او ادامه داد: دوران تحصیل در مدرسه، فرصتی فوقالعاده برای شکلگیری عادات غذایی صحیح است. اگر دانشآموز در این دوره به مصرف میوهها، لبنیات، مغزها، نان کامل و دیگر میانوعدههای سالم عادت کند، شانس بیشتری دارد که این الگو را در سالهای آینده نیز حفظ کند.
این متخصص تغذیه اضافه کرد: از سوی دیگر، دسترسی مکرر به خوراکیهای پرنمک، پرقند، با چربی بالا و نوشیدنیهای شیرین میتواند به انتخابهای غذایی کمارزش و مضری در دانشآموزان منجر شود.
نخعی تأکید کرد: دانشآموز در طول سال تحصیلی با انتخابهای غذایی موجود در بوفه مدرسه مکرراً روبهرو میشود و این تکرار میتواند بر عادات غذایی او تأثیرگذار باشد. از این رو، کیفیت، تنوع و نحوه ارائه مواد غذایی در بوفههای مدارس از اهمیت فراوانی برخوردار است.
او همچنین افزود: بوفههای مدارس باید بهعنوان مکانی برای دسترسی آسان دانشآموزان به گزینههای سالم و متناسب با سن آنها عمل کنند. این شامل ارائه آب و نوشیدنیهای مناسب، شیر و لبنیات، میوه و دیگر میانوعدههای سالم میشود، در حالی که دسترسی به خوراکیهای حاوی قند، نمک و چربی بالا کاهش یابد و این امر به تدریج به انتخاب سالم تبدیل شود.
رئیس گروه بهبود تغذیه جامعه در معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی استان سمنان تأکید کرد: خانوادهها، مدیران مدارس، معلمان، کارشناسان تغذیه و نظام سلامت همه در این راستا نقش ایفا میکنند و هماهنگی بین خانه و مدرسه برای ایجاد یک محیط غذایی سالم ضروری است.
نخعی تصریح کرد: در نهایت، باید به این نکته توجه کنیم که تغذیه سالم دانشآموزان هزینهای نیست، بلکه در واقع سرمایهگذاری برای آینده جامعه است. زیرا یک دانشآموز سالم توانایی یادگیری، رشد و مشارکت اجتماعی بیشتری دارد و عادات غذایی درستی که در او شکل میگیرد، میتواند سالها با او همراه باشد.
او همچنین خاطرنشان کرد: نکته کلیدی این است که بهبود تغذیه دانشآموزان تنها با توصیههای مقطعی امکانپذیر نیست، بلکه نیازمند آموزش مستمر، مشارکت خانوادهها، نظارت بر مواد غذایی عرضه شده در مدارس و همکاری بین بخشهای مختلف نظام سلامت و آموزشوپرورش است تا نسل سالمتری شکل بگیرد.
انتهای پیام