از بیمه کشاورزها تا تأمین سوخت؛ تبیین جزئیات قانون حمایت از تولید کشاورزی
بر اساس گزارش ایسنا، هوشنگ هادیان پور، سخنگوی کمیسیون کشاورزی در جلسه خبری به قانون حمایت و رفع موانع تولید در بخش کشاورزی اشاره کرد و گفت: این قانون شامل دو فصل مهم جهت بهبود ساختارها و فرآیندهای لازم برای حمایت از تولید کشاورزی است؛ همچنین بازرگانی خارجی باید به گونهای طراحی شود که واسطههای غیرضروری از میان برداشته شوند.
وی افزود: در این قانون تدابیر لازم برای بیمه کردن کشاورزان پیشبینی شده که در چارچوب آن، علاوه بر کارگران، خود کشاورز نیز به عنوان کارفرما تحت پوشش بیمه قرار خواهد گرفت.
سخنگوی کمیسیون کشاورزی ادامه داد: هدف این است که از سال ۱۴۰۴ تا ۱۴۰۸، افزایش تولیدات کشاورزی و نیازهای دامی و طیوری در دستور کار قرار گیرد و در عین حال، واردات محصولات کشاورزی به میزان ۵۰ درصد کاهش یابد.
وی همچنین بیان کرد: تا پیش از این، تأمین گازوئیل لازم برای تراکتورها و بخش کشاورزی تحت نظر وزارت نفت بود و وزارت کشاورزی فقط مسئول توزیع سوخت بود، اما بر اساس این قانون، مسئولیت تأمین سوخت بخش کشاورزی بر عهده وزارت کشاورزی گذاشته شده و این وزارتخانه قادر خواهد بود تا نیازهای سوختی خود را تأمین کند.
عباسی: تامین غذا، کلیدی ترین عنصر در امنیت غذایی است
علیرضا عباسی، نایب رئیس کمیسیون کشاورزی نیز به قانون حمایت و رفع موانع تولید کشاورزی اشاره کرد و گفت: یکی از مسائل حیاتی کشور، موضوع امنیت غذایی است؛ تأمین، سلامت، پایداری و دسترسی به مواد غذایی چهار مؤلفه اساسی در تأمین امنیت غذایی محسوب میشوند.
وی خاطرنشان کرد که مهمترین جنبه امنیت غذایی تأمین غذا است و افزود: لازم است دولت به مقوله امنیت غذایی توجه کافی داشته باشد و منابع مالی را به صورت مناسبی تخصیص دهد؛ مسئلهای که در قانون حمایت و رفع موانع تولید کشاورزی باید مد نظر قرار گیرد. اصل این قانون بر حمایت از بخش کشاورزی و رفع موانع موجود در آن متمرکز است.
عباسی درباره وضعیت نهادههای دامی اظهار کرد: باید قبول کنیم که با محدودیتهایی مواجه هستیم و در عین حال باید از ظرفیتهای بالقوه کشور به نحو احسن بهرهبرداری کنیم. در حال حاضر حدود ۲۰ میلیون تن نهاده دامی وارد میشود که نیاز است با ارتقاء تولید و ترویج دانش، این مقدار را کاهش دهیم یا به طریقی جایگزین شویم.
وی مثالی ارائه داد و گفت: متوسط برداشت گندم در کشور تقریباً ۴ تن در هکتار است، در حالی که برخی از متخصصان در این حوزه موفق به برداشت ۱۳ تن در هکتار میشوند، پس ما نیاز داریم که این خلا در عملکرد را پر کنیم که این امر با ترویج دانش قابل تحقق است.
ادامه دارد