کد خبر 712008
۱۴۰۵/۰۷/۰۵ ۲۱:۱۱

چرا جعبه‌سیاه‌های هواپیما به رنگ نارنجی طراحی شده‌اند؟

ساعت 24 - اگر تا به حال به این باور رسیده‌اید که «جعبه‌سیاه» هواپیما حقیقتاً به رنگ سیاه است، اکنون زمان آن فرارسیده که این تصور را تغییر دهید. تجهیزاتی که تحت این عنوان شناخته می‌شوند، عموماً به توناژ نارنجی روشن یا نارنجی مایل به زرد تولید می‌شوند.
چرا جعبه‌سیاه هواپیما نارنجی است؟

بر اساس گزارش خبرآنلاین و به نقل از زومیت، واژه «جعبه‌سیاه» به‌طور کلی به دو سیستم اساسی اشاره دارد: ثبت‌کننده اطلاعات پرواز (FDR) که وظیفه‌ی آن ذخیره‌سازی پارامترهای مختلف عملکرد هواپیما است و ثبت‌کننده صدای کابین خلبان (CVR) که صداهای موجود در کابین، مکالمات خدمه، هشدارها و ارتباطات رادیویی را به ثبت می‌رساند. برخی از هواپیماها نیز دارای ترکیب هر دو این دستگاه‌ها در یک واحد واحد هستند. هیئت ملی ایمنی حمل‌ونقل آمریکا یا NTSB به این دو تجهیز به‌عنوان «جعبه‌ی سیاه» اشاره می‌کند.

دلیل انتخاب رنگ نارنجی

انتخاب این رنگ به‌طور کاملاً کاربردی صورت گرفته است. در زمان سقوط هواپیما، ممکن است ثبت‌کننده میان تکه‌های بدنه، گیاهان، برف یا دیگر بقایای هواپیما پنهان شود. رنگ نارنجی روشن می‌تواند در چنین محیط‌هایی نسبت به رنگ‌های تیره بسیار بیشتر جلب توجه کند و سبب تسهیل در عملیات جست‌وجو برای تیم‌های نجات شود. علاوه بر این، نوار بازتابنده‌ای که بر بدنه نصب می‌شود به‌منظور افزایش قابلیت شناسایی، به ویژه در محیط‌های آبی، به کار گرفته می‌شود.

چرا جعبه‌سیاه هواپیما نارنجی است؟

چنانچه سانحه‌ای در دریا روی دهد، یافتن ثبت‌کننده با دشواری بیشتری همراه است. به همین دلیل، تجهیزاتی که برای پروازهای تحت قوانین خاص به کار می‌روند، علاوه بر رنگ شفاف، ممکن است با نشانگر مکان‌یاب زیرآبی نیز تجهیز شوند. این دستگاه، پس از سقوط به آب، سیگنال صوتی ارسال می‌کند تا گروه‌های جست‌وجو قادر به شناسایی موقعیت ثبت‌کننده شوند.

اما چرا به این دستگاه «جعبه‌سیاه» گفته می‌شود؟ این نام به هیچ‌وجه از رنگ بدنه ناشی نمی‌شود. اصطلاح «black box» در حوزه مهندسی و الکترونیک به‌مراتب قدیمی‌تر از صنعت هوانوردی است و به سیستمی اطلاق می‌شود که ورودی و خروجی آن مشخص است؛ اما جزئیات کارکرد درونی آن برای کاربر اهمیت چندانی ندارد. به تدریج، این واژه در رسانه‌ها برای ثبت‌کننده‌های پرواز متداول شد و در میان عموم باقی مانده است.

خود ثبت‌کننده نیز به‌طور طبیعی در هر سانحه‌ای امکان دارد آسیب ببیند؛ در عوض، قسمت ذخیره‌سازی آن در محفظه‌ای با مقاومتی فوق‌العاده بالا در برابر ضربه، حریق و شرایط دشوار قرار می‌گیرد. هدف اصلی این است که حتی در صورتی که بخش عمده‌ای از هواپیما نابود شود، اطلاعات ذخیره‌شده به‌منظور بازسازی لحظات منتهی به حادثه قابل بازیابی باشد. NTSB نیز تأکید دارد که این تجهیزات باید توانایی تحمل شرایط یک سانحه‌ی شدید را داشته باشند.

5858

نظرات کاربران

نظر شما

ساعت 24 از انتشار نظرات حاوی توهین، افترا، لینک، تبلیغات و نوشته‌شده با حروف لاتین معذور است.

هنوز نظری برای این خبر تایید نشده است.