وقتی یک تصمیم، از نخ تا پوشاک را تحتتاثیر قرار میدهد
سید شجاعالدین امامیرئوف در گفتوگو با ایسنا، درباره وضعیت فعلی صنعت نساجی اظهار کرد: شرایط حاکم بر فضای کسبوکار، تولید و اقتصاد کشور نسبت به پیش از تحولات اخیر تغییر کرده و مجموعه اتفاقات اقتصادی و منطقهای، قدرت خرید خانوارها را تحت تاثیر قرار داده است. با افزایش سهم هزینههای ضروری از جمله خوراک و درمان در سبد خانوار، تقاضا برای برخی کالاها از جمله محصولات نساجی و پوشاک کاهش یافته و بازار این صنعت در سال گذشته و بهار امسال با رکود قابل توجهی مواجه شده است. کاهش فروش نیز با یک فاصله زمانی خود را در قالب کمبود نقدینگی و دشواری تامین مواد اولیه در واحدهای تولیدی نشان میدهد.
تأمین مواد اولیه قطع نشده، اما سختتر و گرانتر شده است
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران درباره وضعیت تامین مواد اولیه گفت: نمیتوان گفت واردات و تامین مواد اولیه به طور کامل متوقف شده اما فرآیند تامین نسبت به گذشته دشوارتر، زمانبرتر و پرهزینهتر شده است. بخشی از مواد اولیه مورد نیاز صنعت از مسیر کشورهای منطقه و با استفاده از حملونقل دریایی تامین میشود و در شرایط فعلی، حملونقل، لجستیک و نقلوانتقال مالی با محدودیتها و هزینههای بیشتری روبهرو شدهاند.
امامیرئوف ادامه داد: ماده اولیهای که پیش از این با هزینه مشخصی خریداری میشد، اکنون علاوه بر افزایش قیمت در کشور مبدا، تا زمان رسیدن به ایران هزینه بیشتری پیدا میکند. در نتیجه، قیمت تمامشده تولیدکننده داخلی افزایش یافته و قدرت رقابت او در برابر کالای خارجی کاهش پیدا کرده است. تولیدکنندهای که پیش از این بخشی از ماده اولیه نظیر چیپس پلیاستر را از داخل تامین میکرد، ممکن است اکنون ناچار به واردات شود و همان ماده اولیه را با قیمتی بهمراتب بالاتر تهیه کند. در چنین شرایطی طبیعی است که هزینه تولید محصول نهایی نیز افزایش یابد.
ضرورت بازنگری در مقررات متناسب با شرایط جدید
دبیر انجمن صنایع نساجی با تاکید بر اینکه مقررات عادی لزوما پاسخگوی وضعیت فعلی نیست، گفت: انتظار بخش تولید این است که دولت شرایط متفاوت اقتصادی و جنگی را در تصمیمگیریهای خود لحاظ کند. مقرراتی که واحدهای تولیدی پیش از این نیز در اجرای آنها با مشکل مواجه بودند در شرایط فعلی میتوانند موانع بیشتری ایجاد کنند. تسهیل ثبت سفارش و واردات مواد اولیه، تسریع ترخیص کالا از گمرک، تامین سرمایه در گردش و تسهیلات بانکی از جمله حوزههایی است که نیازمند تصمیمهای متناسب با شرایط فعلی هستند.
امامیرئوف تاکید کرد: حتی در مواردی که مصوبات حمایتی تصویب میشود، فاصله زمانی میان تصویب، تدوین آییننامه اجرایی، ابلاغ و اجرای آن ممکن است موجب شود بخشی از کارایی مصوبه از بین برود. حمایت از تولید در این شرایط باید سریع، اجرایی و متناسب با نیاز واقعی بنگاهها باشد.
وی خواستار مشارکت پررنگتر تشکلهای بخش خصوصی، اتاقهای بازرگانی و فعالان اقتصادی در ستادها و نهادهای تصمیمگیر مرتبط با تولید شد و گفت: حضور بخش خصوصی میتواند به انتقال سریعتر مشکلات واقعی واحدهای صنعتی و تدوین دستورالعملهای متناسبتر با شرایط منجر شود.
صادرات میتواند بخشی از مشکل نقدینگی را جبران کند
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران با اشاره به رکود بازار داخلی گفت: زمانی که بازار داخل با کاهش تقاضا مواجه است، صادرات اهمیت بیشتری پیدا میکند. بنابراین مقررات صادراتی باید بهگونهای تنظیم شود که تولیدکننده را به حضور در بازارهای صادراتی ترغیب کند. امکان استفاده سریعتر از ارز حاصل از صادرات برای واردات مواد اولیه، تجهیزات و ماشینآلات مورد نیاز خود صادرکننده یا سایر واحدهای تولیدی همان صنعت فراهم شود. صادرات در شرایط فعلی خود با دشواریهایی در زمینه حملونقل و حفظ بازارهای خارجی روبهرو است و حداقل انتظار این است که مقررات داخلی مانع دیگری در این مسیر ایجاد نکند.
درخواست حمایت تعرفهای از تولید داخل
امامیرئوف همچنین خواستار بازنگری در تعرفه واردات کالاهایی شد که مشابه داخلی دارند و اظهار کرد: زمانی که تولیدکننده داخلی به دلیل افزایش هزینه تأمین مواد اولیه، محصول خود را با قیمت بالاتری تولید میکند، واردات کالا با شرایط و تعرفههای پیشین میتواند آسیب بیشتری به تولید داخلی وارد کند. حمایت تعرفهای مورد نظر صنعت به معنای چشمپوشی دائمی از رقابت نیست؛ تولیدکنندگان در شرایط عادی باید از نظر قیمت و کیفیت با محصولات خارجی رقابت کنند، اما در شرایطی که هزینه تأمین مواد اولیه برای تولیدکننده داخلی تحت تأثیر عوامل بیرونی بهشدت افزایش یافته، رقابت با کالایی که مواد اولیه خود را ارزانتر تأمین کرده، رقابتی برابر نیست.
دبیر انجمن صنایع نساجی همچنین نسبت به ورود برخی کالاها از مسیرهای کولبری که تعرفه کمتری نسبت به واردات رسمی پرداخت میکنند، انتقاد کرد و گفت: این تفاوت هزینه، توان رقابت تولیدکنندگان رسمی را کاهش میدهد.
قطعی برق حداقل باید برنامهریزیشده باشد
وی درباره تاثیر محدودیتهای انرژی بر صنعت نساجی نیز گفت: فعالان اقتصادی شرایط کلی کشور و محدودیتهای زیرساختی را درک میکنند و بخش خصوصی تلاش کرده در این زمینه با دولت همراهی کند، اما انتظار دارد قطعی برق صنایع دستکم بهصورت هماهنگ و قابل برنامهریزی انجام شود. یک واحد تولیدی باید بتواند بر اساس زمانبندی قطعی برق، برای نیروی انسانی، خطوط تولید و هزینههای خود برنامهریزی کند. از سوی دیگر، زمانی که تأمین برق یک واحد محدود میشود، هزینهها و مطالباتی که در قبوض برق از تولیدکننده دریافت میشود نیز باید متناسب با شرایط واقعی ارائه خدمات مورد توجه قرار گیرد.
وی با بیان اینکه محدودیتهای انرژی در سالهای گذشته نیز وجود داشته است، گفت: احتمال افزایش فشار در حوزه برق و گاز وجود دارد، هرچند کاهش فروش و افت سطح تولید برخی واحدها نیز تا حدی میزان مصرف را کاهش داده است.
نگاه به زنجیره نساجی باید ملی باشد
دبیر انجمن صنایع نساجی ایران بر ضرورت نگاه یکپارچه به زنجیره تولید تاکید کرد و گفت: صنعت نساجی مجموعهای بههمپیوسته از تولید مواد اولیه و الیاف تا نخ، پارچه و پوشاک است و تصمیمگیری درباره هر حلقه میتواند حلقههای دیگر را تحت تاثیر قرار دهد. ممکن است واردات ارزانتر پارچه در کوتاهمدت به نفع تولیدکننده پوشاک باشد، اما همین تصمیم میتواند به تولیدکننده پارچه و پس از آن به واحد ریسندگی و سایر بخشهای زنجیره آسیب بزند. همین منطق در مورد واردات نخ، الیاف و حتی پوشاک نیز وجود دارد.
امامیرئوف خاطرنشان کرد: در شرایط فعلی باید منافع زنجیره نساجی در چارچوب منافع ملی دیده شود و اولویت اصلی، حفظ تولید و اشتغال باشد؛ زیرا تعطیلی یک واحد تولیدی تنها به توقف تولید محدود نمیشود و میتواند به کاهش اشتغال و درآمد خانوارها نیز منجر شود. از سوی دیگر، بازگرداندن واحدی که چراغ آن خاموش شده به چرخه تولید ممکن است سالها زمان ببرد.
انتهای پیام