نیروی دریایی آمریکا با یک چالش قابل توجه مواجه است؛ ناو هواپیمابر یو اس اس هری ترومن (USS Harry S. Truman) که از غول‌های هسته‌ای کلاس نیمیتز (Nimitz-class) به شمار می‌رود، به تازگی برای انجام اورحال و تعمیرات اساسی به یک حوض خشک منتقل شده است. این روند که به‌عنوان «سرویس و بازسازی پیچیده سوخت‌گیری» (RCOH) شناخته می‌شود، به نوعی بازسازی بسیار مهم و پرهزینه در میانه دوره عملیاتی ناو محسوب می‌شود. پیش‌بینی می‌شود این ناو هواپیمابر تا سال ۲۰۳۱ میلادی در خدمت نخواهد بود. این وضعیت در حالی رخ می‌دهد که تنش‌های جهانی و کمبود ناوهای عملیاتی نگرانی‌هایی را در مورد توانایی آمریکا در نمایش قدرت نظامی خود به وجود آورده است.
اورحال طولانی و بازنشستگی ناو هواپیمابر هری ترومن
ناو هواپیمابر هسته‌ای یو اس اس هری ترومن با وزن ۱۰۰ هزار تن، در تاریخ ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۶ (۷ مهر ۱۴۰۵) به منظور شروع فرآیند اورحال و انجام بازسازی پیچیده سوخت‌گیری وارد حوض خشک کارخانه کشتی‌سازی نیوپورت نیوز در ویرجینیا شد. این هشتمین ناو از کلاس نیمیتز است که تحت این پروسه چند میلیارد دلاری قرار می‌گیرد. هدف از RCOH، آماده‌سازی هری ترومن برای نیمه دوم دوره عملیاتی ۵۰ ساله آن است و این به معنای آن است که خروج این ناو برتر از خدمت تا سال ۲۰۳۱، به مدت سال‌ها عدم فعالیت آن را به همراه خواهد داشت.
کاهش توان عملیاتی نیروی دریایی آمریکا در میانه درگیری‌ها
زمان‌بندی خروج ناو هواپیمابر هری ترومن از سرویس، به طور نامطلوبی ارزیابی می‌شود؛ زیرا ایالات متحده در حال حاضر درگیر یک مناقشه جدی با ایران بوده و با کمبود ناوهای هواپیمابر فعال مواجه است. از مجموع یازده ناو هواپیمابر هسته‌ای نیروی دریایی آمریکا، تنها شش فروند برای استقرار آماده هستند. یو اس اس نیمیتز در حال انجام وظایف آموزشی است و در سال ۲۰۲۷ بازنشسته خواهد شد. یو اس اس رونالد ریگان (USS Ronald Reagan) و یو اس اس جان سی استنیس (USS John C. Stennis) نیز پس از اتمام اورحال، تا تابستان ۲۰۲۷ آماده استقرار نخواهند بود. به‌علاوه، جانشین نیمیتز یعنی یو اس اس جان اف کندی (USS John F. Kennedy) تا مارس ۲۰۲۷ تحویل نیروی دریایی نخواهد شد.
چالش‌های فنی و لجستیکی؛ دلیل تأخیر در اورحال ناوها
پروسه اورحال در کارخانه‌های کشتی‌سازی نیوپورت نیوز، که تنها نهاد قادر به اجرای این بازسازی‌های حیاتی و پیچیده است، با موانع و تأخیرات فراوانی روبرو شده است. اورحال جان سی استنیس با تأخیری ۱۴ ماهه از برنامه اصلی عقب ماند که این تأخیر ناشی از بروز آسیب غیرمنتظره به یکی از ژنراتورهای توربین بخار بود. همچنین مشکلات مرتبط با زنجیره تأمین پس از همه‌گیری و کمبود نیروی کار متخصص نیز بر این تأخیر اثر گذاشت. این مشکل در مورد یو اس اس واشنگتن (USS Washington) نیز بروز کرده و مدت زمان اورحال آن را از چهار سال به شش سال کشاند که به نوبه خود فرآیند جان سی استنیس را نیز تحت تأثیر قرار داد. بدین ترتیب، زمان آغاز اورحال هری ترومن نیز سه سال و نیم از برنامه عقب افتاده و این احتمال وجود دارد که نیاز به تعویض یک یا چند توربین برای این ناو احساس شود که می‌تواند به ایجاد تأخیرهای بیشتر منجر شود.
پیامدهای کاهش قدرت دریانوردی آمریکا
گروه‌های رزمی ده‌گانه ناوهای هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا نمایانگر قابلیت این کشور در ابراز قدرت نظامی در سطح جهانی هستند. کاهش تعداد این گروه‌ها از ده به شش به معنای یک کاهش قابل توجه در توانایی‌های ایالات متحده به شمار می‌آید. این وضعیت به‌ویژه در زمانی که ایالات متحده درگیر یک درگیری فعال است، به منجر به استقرار طولانی‌تر برای ناوهایی خواهد شد که در حال خدمت هستند و این امر با خود افزایش فرسودگی تجهیزات، رآکتورها، هواپیماها و کارکنان آنها را به همراه دارد. نیروی دریایی در این شرایط گزینه‌های محدودی دارد، زیرا اورحال‌های پیچیده نیازمند میلیون‌ها نفر-ساعت کار می‌باشند و تنها یک کارخانه کشتی‌سازی برای انجام این کار موجود است. به تعویق انداختن یک اورحال بزرگ به معنای آن است که خواهد ناوهای بعدی نیز با تأخیر مواجه شوند.