قهرمان پیشین دوومیدانی: ناکارآمدی مدیریت مانع کسب مدال فاطمه محیطیزاده در ناگویا شد
محمد ارزنده، قهرمان سابق دوومیدانی، در مصاحبهای با خبرنگار ورزشی باشگاه خبرنگاران جوان، درباره دستاوردهای تیم ملی دوومیدانی در بازیهای آسیایی ناگویا گفت: در ابتدا از ورزشکارانی که برای کشور ما تلاش کردند و به مدال رسیدند، صمیمانه تبریک میگویم. ولی واقعیت این است که احسان حدادی در زمان انتخابات تاکید کرده بود که تیم ما ۱۰ مدال خواهد گرفت و حالا تنها ۴ مدال از آن ۱۰ مدال پیشبینی شده به دست آمده است.
او ادامه داد: به هر حال، حدادی ملزم است تا توضیحاتی ارائه دهد که چرا تیم ملی دوومیدانی نتوانسته به ۱۰ مدال وعده داده شده دست یابد. اگر دلایل او مالی است و میگوید که بودجه کافی نداشتم، این خود بخشی از وعدههای انتخاباتی او محسوب میشود، زیرا او اعلام کرده بود با پشتیبانی روابط خود، هزار میلیارد تومان برای فدراسیون دوومیدانی تأمین خواهد کرد.
ارزنده تصریح کرد: مسئولان دوومیدانی دیگر نمیتوانند بهانهای برای توجیه عدم موفقیت خود بیاورند.
او اضافه کرد: احتمالاً احسان حدادی به موضوع جنگ در کشور اشاره خواهد کرد. ورزشکارانی که قرار است در بازیهای آسیایی شرکت کنند، باید تا اسفند ماه گذشته خود را برای رقابتها آماده کنند و وضعیت جنگی به هیچ وجه نمیتواند توجیهی برای عدم کسب ۱۰ مدال باشد. هیچ توجیهی برای توضیح عدم تحقق وعدهها وجود ندارد.
قهرمان سابق دوومیدانی ادامه داد: احسان حدادی باید بداند که در کشور ما مطرح کردن وعدهها ممکن است مردم را شگفتزده کند، اما زمانی که این وعدهها عملی نشود، انتقادی از سوی مردم مطرح نخواهد شد. حدادی اکنون میگوید که تمام تلاش خود را کرده، اما نتوانسته است ۱۰ مدال را به دست آورد. او میخواهد بگوید که در زمانی که فدراسیون دوومیدانی را در اختیار داشته، ورزشکاران کافی وجود نداشتهاند، در حالی که خود او نیمی از ورزشکاران را در کره جنوبی جا گذاشت. در مورد حوادثی که در کره جنوبی اتفاق افتاد، نه کسی او را مورد بازخواست قرار داد و نه هیچکس در فدراسیون دوومیدانی کنارهگیری کرد. حداقل یک نفر باید مسئولیت این وقایع را بر عهده میگرفت و استعفا میداد، ولی هیچکس زیر بار این مسئولیت نرفت. مسئولان دوومیدانی به راحتی به ایران بازگشتند و گفتند که ما هیچ نقشی در این حوادث نداشتیم و هر کسی که اشتباه کرده، باید عواقب آن را بپذیرد.
او افزود: در خصوص اتفاقی که برای خانم محیطیزاده پیش آمد، لازم است بدانیم که کوتاهی از چه کسی بوده است.
ارزنده عنوان کرد: اکنون نیاز است که فردی مشخص کند، حالا که بازیهای آسیایی برای دوومیدانی به پایان رسیده، قصور از چه کسی بوده که مدال خانم محیطیزاده از دست رفت؟ ورزشکار باید تنها بر روی تمرینات خود تمرکز کند و هیچگاه نباید نگران قوانین باشد. این وظیفه سرمربی، سرپرست تیم و فدراسیون دوومیدانی است که با قوانین مسابقات آشنا باشند تا ورزشکار در شرایط غیرضروری دچار مشکل نشود. جایگاه سرمربی محدود به ارائه اسم در لیست و رفتن به سکو برای پاداش نیست؛ بلکه باید فردی مسئولیتپذیر باشد و پاسخگوی اتفاقی باشد که برای محیطیزاده پیش آمده است.
او ادامه داد: آیا درخصوص حوادثی که در کره جنوبی اتفاق افتاده، کسی از فدراسیون دوومیدانی استعفا داد که اینک برای وقوع این ماجراها پاسخگو باشند؟ به راحتی اعلام میکنند که ورزشکار و سرمربی نسبت به قوانین آگاهی نداشتهاند. به راستی، چه کسی باید به محیطیزاده میگفت که کفش شما استاندارد نیست و لژ کفش شما نمیتواند بیشتر از ۲ سانتیمتر باشد؟ نباید با این کفش در مسابقه شرکت کند، زیرا سبب دیسکالیفه شدن او خواهد شد، اما هیچکس نبود که به این ورزشکار بگوید که کفشش استاندارد نیست. در چنین فضایی، ورزشکار به شدت تحت استرس قرار دارد و نمیتواند درک کند که کفش او دارای استانداردهای لازم نیست.
ارزانی بیان کرد: اکنون از خود میپرسیم که آیا حدادی مصونیت دارد؟ اگر او در زمره افراد نورچشمی باشد، دیگر رفتار و عملکرد او را تحت تأثیر قرار نمیدهیم. اگر حدادی ادعا میکند که ورزشکار نداشته که مدال بگیرد، باید بدانیم که ورزشکارانی که در ناگویا موفق به کسب مدال شدند، هنوز تحت تأثیر کارهای حدادی قرار نگرفتهاند، زیرا دوومیدانی ورزشی نیست که ظرف دو سال بتوان مدال به ارمغان آورد. درواقع، ورزشکاران در دوومیدانی وجود دارند، اما نیمی از آنها به دلیل سوءمدیریت حدادی در کره جنوبی از حضور در مسابقات بازماندند. به وضوح میتوان گفت که از سه ورزشکار حاضر در کره جنوبی، حداقل دو نفر شایستگی کسب مدال را داشتند. همچنین، مدال محیطیزاده نیز به دلیل سوءمدیریت از بین رفت. بسیاری از ورزشکاران دیگر در تهران جا مانده و حقشان بود که در تیم ملی دوومیدانی حاضر باشند و میتوانستند مدال بیاورند. بهطور نمونه نمیتوان با ۷ ورزشکار به ناگویا رفت و فقط ۴ مدال کسب کرد و سپس مغرورانه اعلام کرد که ما آمار خوبی داریم.
قهرمان سابق دوومیدانی خاطرنشان کرد: دوومیدانی شامل ۲۴ ماده است و همچنین میکس نیز به این مواد افزوده شده است. نمیتوان مدعی شد که در ناگویا امکان کسب مدال نبوده بلکه برعکس، مدالهایی میتوانستیم بگیریم. همان تیم میکس امدادی که متأسفانه چوب از دست آنها افتاد. حمیده اسماعیلنژاد، مریم طوسی و فرزانه فصیحی، دوندگانی در رشته سرعت هستند که میتوانستند در ناگویا به مدال دست یابند. اعضای تیم میکس امدادی باید به تمرین بپردازند، اما عدم تمرین آنها باعث افتادن چوب از دستشان شد که خود نشانی از عدم برنامهریزی مناسب دارد. وقتی این ورزشکاران به خوبی تمرین نکردهاند، چگونه میتوانند چوب را به یکدیگر منتقل کنند؟
او تاکید کرد: آیا میتوان ادعا کرد که تیمی که در میکس امدادی موفق به کسب مدال طلا شده است، هیچ فعالیتی نداشته و صرفاً چهارتا چوب را جابهجا کردهاند؟ تیم ملی تایلند، دوندگان سرعت خود را به این مسابقات آورده و کافی بود. علاوه بر این، دوندگان ۱۰۰ و ۲۰۰ متر تایلند نه تنها مدالها را بدست آوردند، بلکه رکوردهای جدیدی نیز ثبت کردند و تحت نظارت مربی مریم طوسی به تمرین پرداختند. طوسی یکی، دو سال پیش به فدراسیون دوومیدانی پیشنهاد کرده بود تا به مربیاش قرارداد ببندند و از تجربیات او برای ارتقاء دانش مربیان خود بهرهمند شوند. متأسفانه وضع ورزش ما به دلیل «منیت»های بیهوده رو به سقوط رفته است.
ارزانی در واکنش به اظهارات سپهرزاد که مدعی شده مدال محیطیزاده از آنها گرفته شده است، گفت: اینگونه مطرح نیست که شما مدال را از ورزشکار گرفتهاید. آنها سعی دارند تا اشتباهات خود را به گردن تیم داوری بیندازند و ادعا کنند که تیم داوری باید همه چیز را قبل از مسابقه بررسی میکرد. این وظیفه شماست که قوانین را رعایت کنید. مدال محیطیزاده به علت سوءمدیریت از بین رفت و درخواست میکنم که باآشوب و جنجالهای بیهوده به دیگران این قصورات را نسبت ندهید.