گره‌زدن پایان جنگ به رخدادی مجهول
مقام‌های اداره‌کننده کشور در این‌باره پاسخی جسورانه به آمریکایی‌ها داده و بدون‌اعتنا به شرایط سخت زندگی مردم، راهبرد مقاومت را برگزیده‌اند.
در چنین وضعیتی است که سخنان مقام‌های جمهوری اسلامی و آمریکایی بیش از پیش در این روزها تامل‌برانگیزتر می‌شود. از سوی آمریکا به‌ویژه دونالد ترامپ پیام‌های گیج‌کننده به‌گوش می‌رسد که در لابه‌لای آن فریب نهادینه شده است.
او می‌گوید: برای جنگ باید به پایان روز رای‌گیری در آمریکا برسیم. از سوی دیگر گزارش‌هایی منتشر می‌شود که نشان می‌دهد قرار است یک جنگ ضربتی سه‌روزه را شروع کرده و به‌پایان برساند و از سوی دیگر گفته می‌شود جنگ بزرگی در راه است.
مقام‌های نظامی اداره‌کننده کشور نیز البته در واکنش به این خبرها نکاتی را یادآور شده و به آمریکایی‌ها پیام می‌دهند که برای هر نوع جنگی آماده‌اند و با بیان اینکه به سلاح‌های تازه دست یافته‌اند، از مجازات سنگین می‌گویند.
دونالد ترامپ در همین وضعیت به‌شدت درهم و برهم از مذاکرات می‌گوید و تاکید می‌کند، گفت‌وگوهای سازنده در جریان است که البته مقام‌های ایرانی درباره آن سکوت کرده‌اند.
با این همه اما اگر سخنان مسعود پزشکیان، رییس دولت در ایران را جدی فرض کنیم که از دل راهبردی انتخاب‌شده در بالاترین نهاد امنیتی برخاسته است، جمهوری اسلامی می‌خواهد تا رخ‌دادن یک اتفاق مبهم بجنگد.
رییس دولت در جمهوری اسلامی به ولادیمیر پوتین گفته که «ایران خواهان پایان جنگ است اما ادامه رویکرد یکجانبه‌گرایانه آمریکا می‌تواند پایان جنگ در آینده نزدیک را ناممکن کند.»
آیا پزشکیان به این حرف فکر کرده، سپس آن را به زبان رانده یا برای خوشامد پوتین آن را فاش کرده است؟ آیا قرار است جمهوری اسلامی به عصر یکجانبه‌گرایی آمریکا پایان دهد؟ در این صورت رییس‌جمهور زلف پایان جنگ را به زمانی نامعلوم و اتفاقی مبهم گره زده است.
می‌دانیم که چندجانبهگرایی به‌جای یکجانبه‌گرایی خواسته‌ای مبهم و زمان‌بر است، وقوع آن به این سادگی نبوده و اصولا معلوم نیست کدام اتفاق می‌تواند این خواسته را برآورده کند. در شرایط حاضر و با توجه به توزیع قدرت در جهان، روسیه که همیشه دنبال چندجانبهگرایی بوده، از بازی خارج و به یک قدرت دست دوم تبدیل شده است.
از سوی دیگر بردباری رهبر چین نیز برای رسیدن به‌روزی که چندجانبهگرایی اتفاق بیفتد، شتابی نداشته و بیش از هرچیز دست‌کم در ظاهر کوششی برای چندجانبهگرایی ندارد.
جمهوری اسلامی به‌جای بلندپروازی‌های بدون ما‌به‌ازا در واقعیت امروز جهان و گره‌زدن پایان جنگ به امری ناپیدا، باید به یاد بیاورد که ادامه جنگ یعنی توسعه فقر در کشور.