سید مصطفی میرسلیم؛ حامی خودروهای داخلی / سیاستمداری که این بار با «تیبا» به رقابت با خودروهای خارجی می‌پردازد / او چه اهدافی را دنبال می‌کند؟
خبرآنلاین: به نظر می‌رسد که «تیبا» به نوعی با سیاست در ایران پیوند خورده است؛ یک روز به عنوان خودروی سعید جلیلی مورد توجه قرار می‌گیرد و روز دیگر به واسطه بیان اظهارات عجیب مصطفی میرسلیم. به ویژه وقتی که او را با خودروهای خارجی در رقابت قرار می‌دهد و می‌گوید: «تیبا قابل رقابت با خودروهای خارجی است».
اما این تنها اظهارات نیست که سبب شده نام این چهره دانشگاهی دوباره بر سر زبان‌ها بیفتد؛ اظهاراتی مانند «بنزین در ایران ارزشی ندارد» یا «نفت نه برای مردم، بلکه متعلق به خدا و پیامبر است» که به تازگی در یک مصاحبه بیان کرده، در شرایط کنونی زمینه‌ساز شده تا افکار عمومی بار دیگر انتقادات خود را علیه او ابراز کند.
سیر تحول از مهندسی مکانیک به وزارت ارشاد
سیدمصطفی آقامیرسلیم، که در سال ۱۳۲۶ در پایتخت متولد شده، یکی از چهره‌های باسابقه در جریان اصولگرایی سنتی و حزب مؤتلفه اسلامی به شمار می‌آید. او در کشوری نظیر فرانسه، مهندسی مکانیک و تخصص موتورهای درون‌سوز را مطالعه کرده و پس از بازگشت به میهن، در عرصه‌های فنی و مدیریتی مشغول به کار گردید.
قبل از انقلاب، میرسلیم در مدیریت بهره‌برداری از متروی تهران فعال بود. او در رابطه با نحوه ورودش به این عرصه می‌گوید: «با اعتقادی که به این راه‌حل (استفاده از مترو برای حل چالش ترافیک تهران در آینده) داشتم، در پاسخ به آگهی استخدام این شرکت در سال ۱۳۵۴ مشارکت جستم و به عنوان مدیر بهره‌برداری مشغول به فعالیت شدم و این سمت را تا سال ۱۳۵۷ و پیروزی انقلاب حفظ کردم».
میرسلیم در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۳۹۶ به عنوان نامزد حزب مؤتلفه حاضر شد و در سال ۱۳۹۹ به مجلس یازدهم راه یافت. نمایندگی‌اش از تهران در مجلس تا سال ۱۴۰۳ ادامه داشت. در این سال‌ها مواضع او در زمینه خودرو، واردات و تدابیر اقتصادی بارها مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفته‌اند.
صنعت خودرو؛ از دانش فنی تا حمایت از تولید داخلی
میرسلیم به علت تحصیلات مهندسی و شرکت در پروژه‌های مرتبط با موتورهای خودرو، صرفاً یک سیاستمدار علاقه‌مند به صنعت خودرو نیست. او همچنین تجربه‌ای در مدیریت و فعالیت‌های پژوهشی در این حوزه دارد. همین سوابق باعث شده است که نظراتش در مورد کیفیت خودروهای داخلی، واردات و قابلیت رقابت صنعت خودرو با دقت بیشتری مورد توجه قرار گیرد.
او از مخالفان واردات خودرو به کشور محسوب می‌شود و بر این باور است که خودروهای داخلی کیفیت مناسبی دارند و اگر تصادفات جاده‌ای سالانه جان چندین هزار نفر را می‌گیرد، دلیلش فرهنگ رانندگی مردم است و نه کیفیت خودروها! او بر نقش موثر شیوه رانندگی و شرایط جاده‌ها در تصادفات تاکید کرده و به انتقاداتی که خودروهای داخلی را «لگن» می‌نامند، پاسخ‌های تندی داده است.
در یکی از جنجالی‌ترین اظهاراتش در سال ۱۴۰۲ در طی یک مناظره، او گفت که تفاوت عمده‌ای میان لندکروزر و پژو ۲۰۶ وجود ندارد؛ سخنی که در فضایی که انتقادات از کیفیت و قیمت خودروهای داخلی بالا گرفته بود، بازتاب زیادی داشت.
چند روز پیش، میرسلیم این موضع را با وضوح بیشتری بیان کرد، و تیبا را به عنوان خودروی نمونه مطرح کرد و گفت که خودروهایی همچون تیبا از نظر قیمت می‌توانند با خودروهای خارجی رقابت کنند، هرچند پیشرفت فنی نداشته‌اند زیرا توسعه فنی آن‌ها توجیه اقتصادی نداشته است. او پیشنهاد کرد واردات خودرو به یک یا دو در هزار محدود گردد تا صنعت کشور بتواند با نوآوری‌های جدید جهانی آشنا شود.
اما میرسلیم به سوالی که آیا در نتیجه عدم واردات خودرو در چند دهه اخیر، پیشرفتی در خودروهای کاربردی مردم حاصل شده است، پاسخی نداده است؟!
بنزین «مفت» و مسئولیتی که به مردم می‌رسد
میرسلیم در اسفند ۱۴۰۳ نیز با انتقاد از قیمت سوخت بیان کرده بود که نمی‌توان بنزین را به صورت «مفت» در اختیار مردم قرار داد. او در اشاره به هزینه‌های مربوط به واردات بنزین، از ادامه فروش ارزان‌قیمت سوخت انتقاد کرده بود؛ اظهاراتی که به تازگی دوباره تکرار کرده است:
در تازه‌ترین اظهاراتش تصریح کرده است که «اینکه همه مسئولان تأکید دارند که نفت حق مردم است، نادرست است. بنزین را به قیمت مفت به مردم تحویل می‌دهند. با محاسبه کارشناسان، قیمت هر لیتر نفت به ۲۵ هزار تومان می‌رسد. در آمریکا قیمت یک لیتر بنزین یک دلار است و دولت این هزینه را بر عهده می‌گیرد و از بودجه تأمین می‌کند.»
نفت؛ مال کیست؟
بخش دیگری از سخنان میرسلیم به مسئله مالکیت نفت مربوط می‌شود؛ موضوعی که او پیش‌تر نیز به آن پرداخته بود. در گفت‌وگویی در اسفند ۱۴۰۳، او در خصوص صنعت نفت اظهار داشت که ملی شدن نفت به معنای این نیست که نفت متعلق به ملت ایران است، بلکه به معنای پایان تعلق آن به انگلیسی‌هاست. او در همان مصاحبه از دولتی بودن صنعت نفت انتقاد کرده و خواستار واگذاری آن به بخش خصوصی شده است. میرسلیم اکنون همین موضع را با صراحت بیشتری تکرار کرده و نفت را از مصادیق «انفال» دانسته و بیان کرده که: «نفت متعلق به مردم نیست، بلکه مال خدا و پیامبر است».
اینکه میرسلیم با تأکید بر کیفیت خودروهای داخلی در شرایطی که اکثریت مردم و حتی برخی مقامات نظر مخالف دارند و همچنین با مخالفت جدی‌اش در برابر واردات خودرو، به چه هدفی اشاره می‌کند، هنوز مشخص نیست.
۲۹۲۹