انتقاد جبهه پایداری از وزارت امور خارجه: پیگیری‌های دیپلماتیک شما، زمینه‌ساز ادامه جنگ شد! / صلح‌طلبی بدون برخورداری از قدرت و زبان قاطع، صلحی در پی نخواهد داشت
طبق گزارش خبرآنلاین، پایگاه خبری رجانیوز اظهار داشته است که مشکل اساسی این است که جریانات اصلاح‌طلب همچنان در پی «اعتمادسازی» با ایالات متحده هستند؛ در حالی که این تلاش در شرایطی انجام می‌شود که پس از یک جنگ عمیق و جدی، صحبت از اعتماد به طرفی صورت می‌گیرد که ماهیت آن نادیده گرفته می‌شود. ساختن اعتماد، فرآیندی دوطرفه است که نیازمند اراده واقعی در طرف مقابل می‌باشد، اما ایالات متحده در طول این سال‌ها همواره نشان داده است که از هر فرصتی برای تعلل و پیشبرد منافع ملی خود دریغ نمی‌کند. در چنین شرایطی، پافشاری بر اعتمادسازی نوعی خودفریبی تلقی می‌شود که هزینه آن بر عهده ملت ایران خواهد بود.
دیپلماسی دولت پزشکیان با ادامه این رویه، حادثه‌ای را رقم زده است که جنگ، معمولاً به عنوان یک «اتفاق» تلقی می‌شود، اما به یک «روند» پیوسته تبدیل گشته است. این دگرگونی بنیادی بسیار خطرناک به نظر می‌رسد، زیرا در حالت اول، بحران نقطه پایانی داشته و می‌توان برای زمان پس از آن برنامه‌ریزی کرد؛ اما در حالت دوم، جامعه در شرایطی معلق و دائمی قرار می‌گیرد. هر روز که می‌گذرد، نشانه‌های جدید از احتمال درگیری، میزان نگرانی مردم و مسئولان را افزایش می‌دهد و فضای روانی جامعه را تحت فشار بیشتری قرار می‌دهد.
ایالات متحده به‌خوبی از این موقعیت بهره‌برداری می‌کند. سیاست تعلل و ارسال سیگنال‌های متناقض در مذاکرات و جنگ به ابزاری تبدیل شده است که باعث می‌شود بازارهای ایران در وضعیت سردرگمی و عدم قطعیت باقی بمانند. هیچ نشانه‌ای از توافق پایدار وجود ندارد و زمینه‌ای برای آرامش اقتصادی فراهم نمی‌شود. در چنین شرایطی، سرمایه‌گذاری، تولید و حتی زندگی روزمره مردم تحت تاثیر قرار گرفته و همین موضوع، سودی برای طرف آمریکایی به ارمغان می‌آورد.
اصلاح‌طلبان در این میان، به‌جای اینکه واقعیت‌های میدانی و موازنه قدرت را درک کنند، همچنان بر سر شعارهایی می‌کوبند که با واقعیت تطابق ندارد. آن‌ها از صلح سخن می‌گویند، اما راهکارهای عملی برای تحقق آن را نادیده می‌گیرند. بر مذاکره تاکید دارند، اما بار هزینه‌های مکرر شکست‌ها را به دوش ملت می‌گذارند. از کاهش تنش صحبت می‌کنند، اما در عمل، با ادامه سیاست اعتمادسازی یک‌سویه، تنها به مدیریت تنش‌ها به نفع طرف آمریکایی می‌پردازند و این تنش‌ها را طولانی‌تر می‌کنند.
تجربه جنگ رمضان به خوبی نشان می‌دهد که صلح‌طلبی بدون استفاده از قدرت و زبان زور، نمی‌تواند صلح بیاورد و تنها به طولانی‌تر شدن جنگ منتهی می‌شود. این درس مهمی است که اصلاح‌طلبان باید پیش از آنکه هزینه‌های بیشتری بر دوش کشور بگذارند، آن را بپذیرند.
23302