حسینی: عشق موجب آمدنم بود و احترام دلیلی برای رفتنم

بر اساس گزارش "ورزش سه"، محمدرضا حسینی، بازیکن پیشین تیم‌های ذوب‌آهن و سپاهان که نامش در کنار فجر سپاسی، گل‌گهر، نساجی و آلومینیوم به چشم می‌خورد، در روز دربی اصفهان، در حالی که به‌عنوان کارشناس در یک شبکه تلویزیونی محلی حضور داشت، صمیمانه تصمیمش را مبنی بر پایان دوران بازیگری خود اعلام کرد.

او همچنین با انتشار پیامی رسمی در صفحه شخصی‌اش، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. متن این پیام احساسی به این صورت است:

«پایان یک فصل، شروع حسرت برای عشقی جاودان…

نوشتن این چند خط برایم چالشی به مراتب سخت‌تر از هر مسابقه و هر لحظه سرنوشت‌سازم در دنیای فوتبال است؛ زیرا نیاز دارم از بخشی از زندگی‌ام وداع کنم که سال‌ها با عشق و فداکاری بر سر آن جنگیده‌ام.

فوتبال برای من نه تنها یک ورزش یا شغل، بلکه آرزویی بود که همچون یک مشعل زندگی‌ام را روشن کرد، مسیری که در آن پیروزی‌ها و شکست‌ها، روزهای خوش و تلخ، آسیب‌ها و چالش‌ها را تجربه نمودم و درس‌هایی فراگرفتم که فراتر از زمین فوتبال، همیشه با من خواهند بود.

احترام و افتخار پوشیدن پیراهن تیم‌های فجر سپاسی شیراز، ذوب‌آهن اصفهان، سپاهان اصفهان، گل‌گهر سیرجان، نساجی مازندران و آلومینیوم اراک را داشتم. هر یک از این پیراهن‌ها بخشی از سفر زندگی‌ام را نمایان می‌سازد؛ یادهایی که با عشق و احترام همواره در قلب من زنده خواهند ماند.

در طول این سال‌ها، همواره کوشیدم به پیراهنی که بر تن دارم وفادار بمانم، با تمام قوا بجنگم و در قبال مسئولیتی که به عهده گرفتم، افتخار آفرین باشم.»

حسینی در ادامه پیام خود به این نکته اشاره کرده:

«از تمامی مربیان، هم‌تیمی‌ها، مدیران، هواداران و تمام کسانی که در این سفر همراه من بودند، صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم. همچنین به خانواده‌ام که در تمامی این سال‌ها پشتوانه‌ای قوی برای من بودند و سختی‌ها و دوری‌های این مسیر را در کنارم تحمل کردند، از ته قلبم قدردانی می‌کنم.

امروز با قلبی مملو از یادها و احترام به گذشته، تصمیم به پایان دادن به دوران بازیگری حرفه‌ای‌ام گرفتم. خداحافظی از فوتبال آسان نیست؛ چرا که قسمتی از وجودم همواره در زمین، در صدای سکوها و در لحظاتی که دیگر تکرار نخواهند شد، باقی خواهد ماند.

اما هر مسیر، حتی اگر با عشق آغاز شده باشد، روزی باید به ایستگاه پایانی‌اش برسد. برای من، آنچه باقی می‌ماند، افتخاری است که در سال‌هایی که در این راه قدم برداشتم، به آن دست یافتم، انسان‌هایی که شناختم و یادهایی که هرگز فراموش نخواهم کرد.

من از فوتبال خداحافظی می‌کنم، اما عشق و احترامی که به این بازی دارم، همیشه در قلبم خواهد ماند.

با این روز، فصل جدیدی در زندگی‌ام آغاز می‌شود؛ فصل‌ای متفاوت، با تجربیات و یادهایی که فوتبال به من آموخته و که همواره بخشی از هویتم خواهند بود. با عشق آمدم، با افتخار جنگیدم و با احترامی عمیق می‌روم. خداحافظ فوتبال…

با احترام و قدردانی، سید محمدرضا حسینی»