خلاصه این بخش از حواشی بیرانوند؛ معنای سرباز وطن بودن کشک است، فداکاری برای ایران فقط یک شعار است و نظم و شهروندی فاقد ارزش است!
با شنیدن نام بیرانوند، احتمالاً بسیاری از افراد دیگر تمایلی به شنیدن ادامه صحبتهای شما نخواهند داشت. به محض اینکه نام این دروازهبان در تیتر یک مطلب ظاهر شود، ممکن است هیچکس مایل به باز کردن آن نباشد. باید به این جمع از علاقهمندان فوتبال که روز به روز در حال افزایش هستند حق داد. زیرا وی حاشیهسازی را به عنوان یک ابزار برای ادامه حضورش در دنیای فوتبال برگزیده و هرگز از این رفتار دست نمیکشد. از طرفی دیگر، مقامات و مدیران هرگز حاضر به اتخاذ اقدامی عملی در قبال او نیستند و همیشه وضعیت را به گونهای مدیریت میکنند که مسئله حل شود!
بسیاری از نخستین روزها معتقد بودند که دعوا بر سر موضوع بیاهمیتی است و بیرانوند به خاطر جلب توجه و به دست آوردن پول بیشتر اقدام به این کارها کرده که پیشتر نیز سابقه داشته است. به نظر این گروه، پایان ماجرا همانطور که تصور میشد، با تمدید قراردادش به مبلغ بالاتر، به خواست او انجامید و این افراد الان به حق خود رسیدهاند. اما در این بخش از داستان حاشیهسازیهای بیرانوند، نکاتی وجود دارد که باید در تاریخ فوتبال ایران باقی بماند.
بیرانوند با استفاده از روشی که مدیران فوتبال ما تنها به آن آشنایی دارند، با انتشار یک ویدیو از عذرخواهیاش، سعی کرد تا داستان را به نحو خود به پایان برساند و بقیه افراد نیز به انجام خواستهاش بپردازند. اما در این ویدیو، او به طور ناخواسته جملاتی را بیان کرد که باید در یادها بماند تا افراد متوجه شوند که نباید چندان به سخنان و شعارهای اینگونه شخصیتها اعتنا کنند. بیرانوند در این ویدیو با لحن و زبان خود و بدون اینکه متنی از پیش تعیینشده را بخواند، این عبارات را بیان کرد؛
"اگر تراکتور نبودم، سربازی نمیرفتم" بدین معنا که بازیکنان تیمهای پرسپولیس و استقلال مجبور به انجام خدمت سربازی نخواهند بود! او از همین فرصت نیز به شیوهای برای ایجاد شکاف و تقسیمبندی استفاده میکند! شاید پرسپولیسیها پاسخی به این سخنان ندهند، اما سازمان نظام وظیفه باید به این موضوع ورود کند تا مردم بدانند با چنین چهرههایی چه رابطهای دارند. آیا واقعاً آنها از هر قاعدهای فراتر هستند؟ یا بیرانوند در حال متهم کردن دیگران است؟
در بخش دیگری، بیرانوند با افتخار عنوان کرد: "به من میگویند بیرو جنجالی" در این مورد نیز باید گفت چشم امیرخان روشن که بیان کرده بود تحت هر شرایطی بیرو در جام ملتها خواهد بود! خود او نیز اشاره کرده که تا جام جهانی ۲۰۳۰ در عرصه فوتبال حضور خواهد داشت و همچنین فدراسیون هم باید به این نکته توجه کند! به یاد داریم که وقتی بیرانوند برای اولین بار ادعا کرد تا جام جهانی بعدی خواهد بود، در جمعی، قلعهنویی به او گفت که مشخص نیست او با چه کسی قرارداد بسته است. اکنون فدراسیون موظف است پاسخ دهد که چگونه این آقا چنین اطمینانی دارد که میتواند برتر از هر مربی یا رئیس فدراسیونی، آینده را پیشبینی کند!
اما نکته محوری و دردناکترین بخش صحبتهای بیرانوند زمانی بود که گفت: "هر کاری کردم تا سربازی نرم!" پس تکلیف آن همه شعارهایی که در این سالها – به ویژه در یک سال اخیر – از سوی بیرانوند و سایر ملیپوشان مطرح میشد، که دائماً بر سر مردم فریاد میزدند که ما سربازان وطن هستیم، چه میشود؟ آن همه ادعای پیروی از قانون از جانب خود بیرانوند و مدیران باشگاه تراکتور که مدام تأکید میکردند گردن ما از موی باریکتر است، به کجا رفت؟
باید گفت که این سخنان باید در حافظه تاریخی فوتبال ایران باقی بماند. برای کارشناسان، فوتبالدوستان و رسانهها که به خوبی با شخصیتهای مانند بیرانوند آشنا بودند، این مسائل تازگی نداشت و به نقد و نوشتن درباره آنها میپرداختند و متأسفانه با عناوینی چون خائن، مزدور و در بهترین حالت حاشیهساز و آتشافروز مواجه میشدند! اکنون که حقایق روشن شده، امیدواریم فوتبالیها بعد از این موضوع، بتوانند نسبت به افرادی چون بیرانوند دیدگاه روشنی داشته باشند و دیگر فریب شعارهای آنان را نخورند.
بیشتر بخوانید: بمب ساعتی در رختکن تیم ملی/ قمار بازنده امیر؛ وقتی قلعهنویی دستیارش را به ستارهها ترجیح داد