کابل زیردریایی تازه متا با توانایی بالای یک میلیون گیگابیت‌برثانیه / «پتال» می‌تواند ۱۲۵ ترابایت داده در هر ثانیه منتقل کند
به نقل از خبرآنلاین و زومیت، کابل جدیدی قرار است در سال ۲۰۲۹ به مدار فعالیت‌های اینترنتی وارد شود که نخستین کابل زیردریایی با ظرفیت پتابیتی محسوب می‌گردد و در مسافت‌های بین‌قاره‌ای عمل خواهد کرد. نمایندگان متا در بیانیه‌ای اعلام نموده‌اند که این کابل ظرفیت پتابیت را دو برابر دیگر کابل‌های زیردریایی که دارای طول مشابه هستند، فراهم خواهد کرد. بر اساس اظهارات آن‌ها، این پهنای باند به حدی قوی است که می‌تواند نیاز پخش هم‌زمان موسیقی برای ۷۵ درصد از جمعیت کره زمین را پوشش دهد.
نوآوری اصلی کابل پتال در ساختار فیبر آن نهفته است. بر اساس بیانیه متا، پتال به‌عنوان نخستین سامانه تجاری کابل زیردریایی، از فناوری فیبر چندهسته‌ای بهره‌برداری خواهد کرد. در حالی که رشته‌های فیبر معمولی تنها یک هسته دارند، هر رشته در کابل پتال دارای دو هسته است که سیگنال‌های نوری در آن‌ها به‌طور هم‌زمان و در جهت‌های متضاد حرکت می‌کنند. به این ترتیب، یک رشته فیبر به تنهایی ظرفیتی برابر با دو فیبر معمولی با هسته تک را ارائه می‌دهد.
اندازه هر رشته تقریباً به قطر یک تار موی انسان معادل ۱۲۵ میکرومتر می‌رسد. مهندسان متا توضیح داده‌اند که کابل پتال شامل ۲۴ زوج فیبر دو هسته‌ای خواهد بود. در مجموع، این کابل مجموعاً ۹۶ هسته فیبر مجزا را در خود جای خواهد داد و می‌تواند داده‌ای به‌همان میزان مشابه ۴۸ جفت فیبر تک هسته‌ای را منتقل کند.
طراحی و اجرای این پروژه به‌عهده شرکت ژاپنی NEC خواهد بود و تأمین فیبر نیز به‌طور کامل توسط سومیتومو الکتریک (Sumitomo Electric) انجام می‌گیرد.
ادواردو ماتئو، مدیر ارشد راهبرد بخش شبکه‌های زیردریایی در NEC اظهار داشت: «رسیدن به ظرفیت پتابیت‌برثانیه در یک سانسمانه زیردریایی که فراتر از قاره‌ها عمل کند، به‌عنوان یک نقطه عطف قابل توجه در تاریخ مخابرات جهانی محسوب می‌شود.»
کابل‌های زیردریایی به‌عنوان یکی از حساس‌ترین عناصر زیرساخت اینترنت شناخته می‌شوند. بر اساس آمار ارائه شده از سوی اتحادیه بین‌المللی مخابرات (ITU)، نهاد وابسته به سازمان ملل در زمینه فناوری‌های دیجیتال، این کابل‌ها تقریباً ۹۹ درصد از ترافیک اینترنت جهانی را شامل می‌شوند.
نصب هزاران کیلومتر کابل شیشه‌ای شکننده در عمق اقیانوس یک پیروزی بزرگ مهندسی است، اما چالش‌های بعدی نیز وجود دارد. کابل باید توانایی انتقال پالس‌های نوری بسیار ریز در طول مسافت‌های وسیع را بدون افت کیفیت حفظ کند.
به‌طور معمول، این وظیفه بر عهده تکرارکننده‌ها (Repeaters) است. تکرارکننده‌ها، تقویت‌کننده‌هایی هستند که در فواصل معین در طول کابل نصب می‌شوند تا با استفاده از لیزر، سیگنال‌های نوری را تقویت کنند. نمایندگان متا اعلام کرده‌اند که برای کابل زیردریایی به طول پتال معمولاً به حدود ۱۰۰ تکرارکننده نیاز است.
کابل پتال تنها یکی از چندین سرمایه‌گذاری متا در زمینه کابل‌های زیردریایی در سال‌های اخیر به شمار می‌رود. پیش‌تر، پروژه‌هایی همچون ماریا در سال ۲۰۱۸، آمیتی در ۲۰۲۳ و آنجانا در ۲۰۲۵ به فهرست طرح‌های شرکت اضافه شده بودند. کابل ماریا به‌عنوان نخستین کابل فیبر فراآتلانتیکی متا شناخته می‌شود و ظرفیتی برابر با ۱۹۲ ترابیت‌برثانیه را ارائه داده است. بر همین اساس، کابل پتال با ارائه ظرفیت بیش از پنج برابر، پیشرفت قابل توجهی در این زمینه به حساب می‌آید.
۵۸۵۸