طعنهای به تیم ملی؛ مستندی انتقادی درباره فوتبال ایران/ ناکامی در برنامهریزی برای گلزنی!
در آستانه برگزاری جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷، ضعف در زدن گل یکی از مهمترین چالشهای فوتبال ایران به شمار میرود؛ مشکلی که تنها مختص یک تیم یا تعدادی مهاجم خاص نیست و به اعتقاد حمید درخشان، ریشههای آن به شیوه مدیریت و برنامهریزی تیمهای ملی و باشگاهی بازمیگردد.
سرمربی پیشین پرسپولیس در مصاحبهای که با خبرورزشی داشت، با اشاره به وضعیت فعلی گلزنی در فوتبال ایران، به انتقاد از رویکردی پرداخت که در آن بهجای تمرکز بر تعداد گلهای زده شده، آمار «امید به گل» به عنوان معیاری برای پشتیبانی از عملکرد تیمها مطرح میشود.
برای توضیح بیشتر، درخشان فوتبال ایران را با بارسلونا مقایسه میکند و میافزاید: «بارسلونا با ثبت ۳۹ گل زده و تفاضل گل ۳۰ مثبت نشان میدهد که آنها تا چه حد برای گلزنی برنامهریزی کردهاند.»
او با زبانی انتقادی ادامه میدهد: «متاسفانه در لیگ برتر ما حتی برنامهای برای زدن گل نداریم و کار ما به جایی رسیده که به آمار «امید به گل» خود افتخار میکنیم.»
این انتقاد شدیدتر میشود زمانی که درخشان به بررسی عملکرد تیمهایی اشاره میکند که باوجود شکست، به تعداد موقعیتهای احتمالی گلزنی خود بهعنوان دلیلی برای دفاع از نتیجه تکیه میکنند: «بهعنوان مثال، یک تیم دو بر صفر باخت و بعد در تحلیل عملکردش مینویسند ما دو گل دریافت کردیم اما ۱۵ «امید به گل» داشتیم.»
درخشان در پایان، مسئله را فراتر از عملکرد فردی یک تیم یا مهاجم قرار میدهد و میگوید: «فوتبال باشگاهی و ملی ما به جایی رسیده که باید به آمار «امید به گل» خود افتخار کنیم.»
نکات مطرحشده توسط درخشان در آستانه جام ملتهای آسیا، سوال جدی را در برابر فوتبال ایران مطرح میکند: آیا میتوان با اتکا به آمار موقعیتسازی، مشکل ناتوانی در تمامکنندگی را برطرف کرد؟ «امید به گل» نمایانگر کیفیت موقعیتهاست، ولی نمیتواند بهجای گل واقعی قرار گیرد؛ چیزی که سرانجام نتایج بازیها را تعیین میکند.
متن کامل گفتگ را اینجا بخوانید.
بیشتر بخوانید: حمله پرسپولیس از صدر به قعر جدول/ تارتار و تلاش برای کسب سه امتیاز جهت حفظ رتبه نخست