گرگ‌ها و سگ‌ها قادر به تشخیص بوی ناامنی انسانی هستند
به نقل از زومیت و به گزارش خبرآنلاین، تحقیقات جدید نشان می‌دهد که گرگ‌ها در مواجهه با بوهای مرتبط با ترس انسان، رفتارهایی مشابه با سگ‌ها از خود نشان می‌دهند. این همسانی به این معناست که حساسیت به نشانه‌های شیمیایی احساسات انسانی ممکن است قبل از اهلی‌شدن سگ‌ها در اجداد مشترک آن‌ها شکل گرفته باشد.
مطالعات پیشین نشان داده‌اند که بوی عرق انسان در شرایطی که ترس حاکم است، می‌تواند تأثیر زیادی بر رفتار سگ‌ها داشته باشد و حتی ممکن است باعث افزایش ضربان قلب آن‌ها شود. این واکنش در هر دو گروه، توله‌سگ‌ها و سگ‌های بالغ، مشاهده شده است و پژوهشگران بر این باورند که حساسیت به این نشانه‌های شیمیایی می‌تواند ریشه‌های ژنتیکی داشته باشد و صرفاً به واسطه آموزش یا زندگی نزدیک به انسان شکل نگرفته باشد. اما آیا این توانایی در خلال فرآیند اهلی‌شدن به وجود آمده، یا در اجداد شکارچی نیز وجود داشته است؟
به گزارش آی‌اف‌ال‌ساینس، محققان به منظور مطالعه این موضوع، نمونه‌های عرق ۱۰ نفر را پس از تماشای یک مستند آرامش‌دهنده در مورد طبیعت یا یک فیلم ترسناک، جمع‌آوری کردند. سپس این نمونه‌ها را به ۱۱ سگ و ۸ گرگ که همگی در اسارت به دنیا آمده و بزرگ شده بودند، ارائه کردند تا با نشانه‌های انسان آشنا باشند.
در هر آزمایش، دو نمونه عرق در معرض حیوانات قرار گرفت: یکی مربوط به فردی که فیلم ترسناک را دیده بود و دیگری متعلق به کسی که مستند طبیعت را مشاهده کرده بود. پژوهشگران با این متد، واکنش حیوانات نسبت به بوی ترس را با واکنش آن‌ها به بوی خنثی مقایسه کردند.
سگ‌ها و گرگ‌ها در انتخاب نمونه برای بو کشیدن تمایز خاصی بروز ندادند؛ لیکن بوی مرتبط با ترس، رفتار هر دو گروه را به طور مشابه تغییر داد. در این موقعیت، حیوانات زمان کمتری را در نزدیکی نمونه‌های عرق گذراندند و بیشتر مشغول تماشای مراقبان خود بودند. پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که «واکنش هر دو گروه، سگ‌ها و گرگ‌ها، پس از استشمام بوی ترس، در مقایسه با بوی خنثی به طرز قابل توجهی همسان بود.»
این پژوهشگران بیان می‌کنند که بسیاری از حیوانات قادرند نشانه‌های ارتباطی ظریف و ناخودآگاه انسان را دریابند. همچنین، شباهت واکنش‌های سگ‌ها و گرگ‌ها این فرضیه را پیش می‌کشد که توانایی تشخیص علائم شیمیایی مرتبط با ترس انسانی، پیش از ورود سگ‌ها به چرخه اهلی‌شدن وجود داشته است.
با این وجود، شرایط پرورش گرگ‌های مورد مطالعه در اسارت و در تعامل با انسان، به عنوان محدودیت عمده‌ای برای تفسیر نتایج شناخته میشود. بنابراین، این پژوهش نمی‌تواند به ما بگوید که آیا گرگ‌های وحشی هم به بوهای مرتبط با ترس انسان به‌طرز مشابهی واکنش نشان می‌دهند یا خیر.
محققان بر این موضوع تأکید دارند که محدودیت‌های این مطالعه نشان می‌دهد که این فرضیه درباره‌ی رفتار گرگ‌های وحشی مطرح نشده است، بلکه مؤید این نکته است که سگ‌ها و گرگ‌ها در شرایط زیستی یکسان، حساسیت مشابهی به بوی ترس انسان از خود نشان می‌دهند.
شباهت واکنش‌های سگ‌ها و گرگ‌ها دلیلی بر این است که فرآیند اهلی‌شدن تنها عامل شکل‌گیری حساسیت سگ‌ها به نشانه‌های شیمیایی احساسات انسانی نیست؛ با این حال، شناسایی ریشه‌های تکاملی این توانایی نیازمند تحقیقات بیشتری است.
۵۸۵۸