جوانان در جست‌وجوی زندگی بدون تلفن هوشمند
برخی از جوانانی که با شبکه‌های اجتماعی بزرگ شده‌اند، اکنون در تلاش‌اند رابطه خود با تلفن‌های هوشمند و پلتفرم‌های آنلاین را تغییر دهند. آن‌ها می‌گویند استفاده از این پلتفرم‌ها بخشی از زندگی اجتماعی‌شان را تحت تأثیر قرار داده و شرکت‌های فناوری از توجه کاربران سود می‌برند.
نلیسا موکودی، دانشجوی ۱۹ ساله در کانادا، گفت پس از پیوستن به اینستاگرام و تیک‌تاک، زندگی اجتماعی‌اش به‌شدت افت کرد و احساس می‌کرد زندگی‌اش به استفاده از شبکه‌های اجتماعی و رفتن به مدرسه محدود شده است.
او برای کنترل استفاده از تلفن همراه، اپلیکیشن اُپال را نصب کرد. این برنامه از کاربران می‌خواهد پیش از باز کردن دوباره اپلیکیشن‌های حواس‌پرت‌کن، مسائل ریاضی حل کنند.
گاردین گزارش داد صنعت ابزارها و خدمات موسوم به «سم‌زدایی دیجیتال» ارزشی نزدیک به یک میلیارد دلار دارد و پیش‌بینی می‌شود ارزش آن تا سال ۲۰۳۵ به حدود هشت میلیارد دلار برسد.
بر اساس نظرسنجی‌ای در ماه آوریل، نزدیک به ۶۰ درصد از پاسخ‌دهندگان نسل زد گفته‌اند خود را معتاد به شبکه‌های اجتماعی می‌دانند. همچنین، طبق یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۵، یک‌سوم افراد این نسل گفته‌اند برخی از این اپلیکیشن‌ها را حذف کرده‌اند.
از تلفن‌های ساده تا حذف شبکه‌های اجتماعی
برخی جوانان برای کاهش استفاده از شبکه‌های اجتماعی، به‌جای گوشی‌های هوشمند از تلفن‌هایی با امکانات محدودتر استفاده می‌کنند.
کندال شرُه، ۲۳ ساله، تلفن هوشمند خود را با دستگاهی به نام «لایت فون» جایگزین کرده است؛ تلفنی که امکانات گوشی هوشمند در آن محدود شده است.
شریا نالاموتو، دانشجوی ۱۹ ساله علوم رایانه در دانشگاه دوک آمریکا، نیز وسیله‌ای برای مسدود کردن اپلیکیشن‌های منتخب ساخته است. او با استفاده از برچسب‌های ارتباط میدان نزدیک یا NFC، ابزاری مشابه دستگاه «بریک» ساخته که امکان مسدود کردن برخی برنامه‌ها را فراهم می‌کند.
نالاموتو معتقد است منافع شرکت‌های فناوری همیشه با منافع کاربران همسو نیست و مردم به این مسئله توجه بیشتری نشان می‌دهند.
جایگزین‌هایی برای ارتباط آنلاین
در کنار ابزارهای محدودکننده، برخی برنامه‌ها می‌کوشند کاربران را به فعالیت‌های حضوری و ارتباط مستقیم با دیگران تشویق کنند.
اپلیکیشن «پای» که رویدادهای محلی، از جمله گردهمایی‌ها، دویدن‌های گروهی و دیدارهای مرتبط با کنسرت‌ها را معرفی می‌کند، در فاصله ژوئیه تا اوت شمار کاربرانش را از ۱۲۰ هزار نفر به ۳۰۰ هزار نفر رسانده است؛ افزایشی معادل ۱۵۰ درصد در یک ماه.
نادیـا اوکاموتو، یکی از بنیان‌گذاران این برنامه، آن را نوعی شبکه اجتماعی حضوری توصیف می‌کند که کاربران را به برقراری ارتباط و گسترش حلقه دوستانشان تشویق می‌کند.
با این حال، هزینه برخی ابزارهای کاهش استفاده از تلفن همراه می‌تواند مانعی برای کاربران باشد. گاردین نوشته است اشتراک سالانه اُپال ۹۹٫۹۹ دلار و دستگاه بریک ۵۹ دلار قیمت دارد. موکودی که از نسخه رایگان اُپال استفاده می‌کند، گفته است حاضر نیست برای پس گرفتن زندگی خود به یک اپلیکیشن پول بدهد.
برخی جوانان نیز راه ساده‌تری را انتخاب کرده‌اند: حذف شبکه‌های اجتماعی از تلفن همراه. هان چوی، ۲۶ ساله، سال گذشته همه اپلیکیشن‌های شبکه‌های اجتماعی خود را حذف کرد تا زمان بیشتری را به فعالیت‌های ورزشی و گردهمایی‌های حضوری اختصاص دهد.
منبع: گاردین