فولکس‌واگن؛ از تاریخ جنگ جهانی تا بزرگترین چالش در صنعت خودروسازی
بر اساس گزارش ایسنا، در ادامه به تاریخچه این شرکت نگاهی می‌اندازیم که در حال حاضر به احتمال زیاد بزرگترین بازسازی در تاریخ ۸۹ ساله خود را تجربه می‌کند.
«خودروی مردم» در دوران نازی‌ها
در فوریه ۱۹۳۳، چند روز بعد از اینکه «آدولف هیتلر» به مقام صدراعظمی آلمان رسید، در نمایشگاه خودروی برلین شرکت کرد. او در یکی از نخستین سخنرانی‌هایش پس از دستیابی به قدرت، از صنعت خودرو حمایت کرده و به برنامه وسیع ساخت بزرگراه‌ها اشاره کرد.
یک سال بعد، «فردیناند پورشه»، طراح خودرو اهل اتریش که بعدها شرکت خودروسازی پورشه را تأسیس کرد، طرح تولید یک «خودروی مردم» یا فولکس‌واگن را ارایه نمود. این خودرو که برای چهار نفر طراحی شده بود، از سرعت مناسبی برای تردد در بزرگراه‌های جدید آلمان برخوردار بود و هیتلر از این پروژه استقبال کرد.
در مه ۱۹۳۷، سازمان کارگری حزب نازی یا جبهه کارگری آلمان (DAF)، اقدام به تأسیس شرکتی تحت نام «سازمان آماده‌سازی مسیر تولید خودروی مردم آلمان» کرد که امروزه به فولکس‌واگن شناخته می‌شود.
در فوریه ۱۹۳۹، خودروی «کی‌دی‌اف واگن» (KdF-Wagen) که توسط «فردیناند پورشه» طراحی شده بود و پیش‌درآمد فولکس‌واگن «بیتل» محسوب می‌شد، در نمایشگاه خودروی برلین معرفی گشت. قرار بود این خودرو به‌صورت انبوه تولید شود و از طریق طرح پس‌انداز اقساطی به کارگران صنعتی عرضه گردد، اما با آغاز جنگ جهانی دوم، این طرح هرگز به مرحله اجرا نرسید. به جای آن، کارخانه به تولید سلاح و تأمین خودرو برای ارتش نازی‌ها روی آورد.
نجات «بیتل» و احیای فولکس‌واگن
پس از تسلیم آلمان نازی به متفقین در مه ۱۹۴۵ و خاتمه جنگ در اروپا، «ایوان هرست»، مهندس ارتش بریتانیا مامور بررسی کارخانه فولکس‌واگن در شهر ولفسبورگ شد. او توانست مقام‌های اشغالگر را متقاعد کند تا کارخانه را حفظ کنند و تولید خودروی «بیتل» را از سر بگیرند.
در سال ۱۹۵۵، یک‌میلیونمین خودروی «بیتل» در کارخانه ولفسبورگ تولید گردید. این خودرو به یکی از عوامل کلیدی رونق اقتصادی آلمان غربی که به عنوان معجزه اقتصادی شناخته می‌شود، تبدیل شد و در دهه ۱۹۶۰ به نماد جنبش فرهنگی جایگزین با نام «قدرت گل» (Flower Power) تبدیل شد.
در اوت ۱۹۶۰، فولکس‌واگن به‌صورت خصوصی درآمد و ایالت نیدرزاکسن آلمان ۲۰ درصد از سهام این شرکت را تصاحب کرد که این سهم تا به امروز در دست این ایالت باقی مانده است.
فولکس‌واگن به یک امپراتوری چندبرندی تبدیل می‌شود
در اوایل سال ۱۹۶۵، فولکس‌واگن شرکت اتو یونیون و برند غیر فعال آئودی را از دایملر-بنز خرید. این خرید نقطه عطفی در روندی چنددهه‌ای بود که فولکس‌واگن را از تولیدکننده «بیتل» به امپراتوری چندبرندی امروزی تبدیل کرد.
در مارس ۱۹۷۴، تولید فولکس‌واگن «گالف» شروع شد. این خودرو که جانشین «بیتل» به شمار می‌رفت، به یکی از پرفروش‌ترین محصولات این شرکت تبدیل گردید.
در سال ۱۹۸۳، با تغییرات در بازار جهانی، نخستین خودرو «سانتانا» تحت برند فولکس‌واگن در چین و در کارخانه «آنتینگ» تولید گردید. این رویداد آغاز گسترش فعالیت فولکس‌واگن در چین بود.
یک دهه بعد، «فردیناند پیئش» (Ferdinand Piëch) که نوه «فردیناند پورشه» بود، به عنوان مدیرعامل فولکس‌واگن انتخاب گردید و دوره‌ای از توسعه تهاجمی را برای این شرکت رقم زد. در این دوره، برندهایی همچون بنتلی، لامبورگینی و بوگاتی نیز به مجموعه فولکس‌واگن افزوده شدند.
در سال ۲۰۰۸، پورشه تلاش کرد که فولکس‌واگن را خریداری کند، اما این تلاش نتیجه معکوس داشت و در نهایت به تصاحب معکوس انجامید؛ به‌طوری‌که فولکس‌واگن برند کوچکتر پورشه را خریداری کرد. با این حال، خانواده‌های پورشه و «پیئش» از طریق شرکت سرمایه‌گذاری خود، بزرگترین سهام‌داران فولکس‌واگن باقی ماندند.
رسوایی دیزل‌گیت و حرکت به‌سمت خودروهای الکتریکی
در سپتامبر ۲۰۱۵، رسوایی فولکس‌واگن در زمینه استفاده از نرم‌افزار غیرقانونی برای تغییر داده‌های آزمایش آلایندگی خودروهای دیزلی در آمریکا منتشر شد. این ماجرا به یکی از بزرگترین بحران‌های تاریخ صنعت خودرو بدل گردید و بیش از ۳۲ میلیارد یورو (معادل ۳۶ میلیارد دلار) به این خودروساز به عنوان جریمه، اصلاح خودرو و دعاوی حقوقی هزینه برد.
پس از این رسوایی، فولکس‌واگن به سمت تولید خودروهای الکتریکی تغییر مسیر داد. در سال ۲۰۱۹، آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان، از برنامه‌های فولکس‌واگن برای توسعه خودروهای الکتریکی تمجید به عمل آورد.
مرکل و هربرت دیس، مدیرعامل وقت فولکس‌واگن، در زمان تولید نخستین خودروی «آی‌دی3» (ID.3) از کارخانه تسویکاو - که به عنوان نخستین کارخانه الکتریکی فولکس‌واگن محسوب می‌شود - حضور داشتند. با این حال، دیس در سپتامبر ۲۰۲۱ به خطرات ناشی از مدیریت نامناسب در فرآیند انتقال به خودروهای الکتریکی اشاره کرد که می‌توانست منجر به حذف ۳۰ هزار شغل در شرکت شود. او سال بعد، پس از افزایش تنش‌ها با اتحادیه‌های کارگری و مشکلات مربوط به استراتژی نرم‌افزاری شرکت، از مقام خود برکنار شد.
تحول چین از یک منبع سود به یک چالش بزرگ
در سپتامبر ۲۰۲۲، پورشه با موفقیت عرضه اولیه سهام خود را انجام داد و وعده داد که حاشیه سودی مشابه فراری داشته باشد. با این وجود، فروش این برند در چین به‌سرعت کاهش یافت و در مدت کوتاهی، پورشه از یکی از منابع اصلی سودآوری به عاملی برای فشار بر نتایج مالی گروه تبدیل شد.
در سال ۲۰۲۳، بی‌وای‌دی عنوان پرفروش‌ترین خودروساز چین را از آن خود کرده و رقبای چینی در زمینه نرم‌افزار، سرعت توسعه محصولات و قیمت‌گذاری پیشتاز شدند.
شرکت‌های بیشتری از چین، شامل شیائومی که قبلاً عمدتاً به عنوان تولیدکننده گوشی‌های هوشمند شناخته می‌شد، وارد عرصه خودروسازی شدند. به عنوان مثال، سدان برقی SU7 شیائومی با قیمتی تقریباً یک‌سوم قیمت پورشه تایکان به بازار عرضه شد.
تجدید ساختار؛ یک بار دیگر
در اواخر سال ۲۰۲۴، الیور بلوم، مدیرعامل فولکس‌واگن، به توافقی با اتحادیه‌های کارگری دست یافت که به موجب آن تا پایان دهه جاری میلادی ۳۵ هزار شغل در بخش آلمانی این شرکت تعدیل خواهد شد. این توافق به حفظ کارخانجات کمک کرد.
در آوریل ۲۰۲۵، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، تعرفه‌هایی را معرفی کرد که سالانه میلیاردها یورو هزینه برای فولکس‌واگن به همراه داشت. این تعرفه‌ها فشار ناشی از مشکلات این شرکت در چین و افزایش هزینه‌های توسعه خودروهای برقی را تشدید کرد.
تا میانه سال ۲۰۲۶، گزارش‌هایی منتشر گردید مبنی بر اینکه مدیران فولکس‌واگن قصد دارند تعداد تعدیل نیرو در کل گروه را به ۱۰۰ هزار نفر افزایش دهند. طبق این برنامه، امکان تعطیلی حداکثر چهار کارخانه از جمله کارخانه تولید خودروهای برقی این شرکت در تسویکاو مطرح بوده است.
بر اساس گزارش‌های رویترز، در سپتامبر همان سال، هیئت نظارت فولکس‌واگن که با اختلافات داخلی مواجه بود، این برنامه را تایید نمود. اتحادیه‌های کارگری و ایالت نیدرزاکسن نیز به این تصمیم اعتراض نکردند، اما این موافقت فقط پس از اعمال فشار از سوی مدیران و خانواده‌های سهام‌دار اصلی حاصل شد.
انتهای پیام