نویسندگان به منظور اثبات عدم بهره‌گیری از هوش مصنوعی، به غلط‌نویسی روی آوردند
به نقل از خبرآنلاین، بلومبرگ در گزارشی به تأثیر ابزارهایی نظیر Pangram بر روی شیوه نگارش افراد پرداخته است. این ابزارها که با هدف شناسایی متن‌های تولید شده با هوش مصنوعی ایجاد شده‌اند، اکنون فراتر از صرف تشخیص محتوای ماشینی، بر انتخاب واژه‌ها و ساختار جملات نویسندگانی که ادعا می‌کنند از هوش مصنوعی بهره نبرده‌اند، تأثیر می‌گذارند.
به نقل از دیجیاتو، یکی از بحث‌برانگیزترین نمونه‌ها به «میا بالارد»، نویسنده رمان اختصاص دارد. نشر Hachette در ماه مارس تصمیم به متوقف کردن انتشار کتاب او با عنوان Shy Girl گرفت، پس از آنکه ابزار پنگرام احتمال تولید ۷۸٫۳ درصدی از متن کتاب با هوش مصنوعی را گزار کرد. بالارد به‌طور قاطع استفاده از هوش مصنوعی در نوشتن رمانش را رد کرده و گفت ممکن است ویرایشگرش بدون اطلاع او از این فناوری بهره برده باشد.
این موضوع فشار زیادی را بر بالارد وارد کرد و دیگر آثار او نیز به اتهام استفاده از هوش مصنوعی مورد بررسی قرار گرفتند. طبق گزارش بلومبرگ، پنگرام فصل اول کتاب Poly، که بالارد مدعی است خود آن را نوشته، با امتیاز ۱۰۰ درصدی به عنوان متن تولید شده توسط هوش مصنوعی ارزیابی کرد. رمان قبلی او، Sugar، نیز امتیاز ۸۳ درصد دریافت کرده بود.
بالارد تنها نویسنده‌ای نیست که با چنین انتقادات و اتهاماتی مواجه شده است. برخی نویسندگان برای جلوگیری از جلب توجه ابزارهای تشخیص هوش مصنوعی به نوشتار خود، از الگوهای خاصی پرهیز می‌کنند که معمولاً به خروجی چت‌بات‌ها مرتبط هستند.
برخی حتی از خط تیره بلند دوری می‌کنند و به‌طور عمدی اشتباهات تایپی در نوشته‌های خود ایجاد می‌کنند تا متنشان بیشتر انسانی به نظر برسد.
شرکت سازنده پنگرام اعلام می‌کند که این ابزار به‌جای بررسی واژه‌ها یا نشانه‌های نگارشی مشخص، هزاران سیگنال مختلف در متن را تحلیل می‌کند. این شرکت ادعا دارد که مدل جدیدش در هر ۱۰ هزار مورد تنها یک بار نتیجه مثبت کاذب ارائه می‌دهد؛ با این حال، احتمال خطا را نیز به رسمیت می‌شناسد.
تعیین مرز میان متن تولید شده با هوش مصنوعی و متنی که از آن فناوری کمک گرفته شده نیز همواره ساده نیست. به گفته پنگرام، اگر کاربر از چت‌بات بخواهد متنی را به فهرست بولت‌پوینت تبدیل کند، آن متن در دسته محتوای هوش مصنوعی طبقه‌بندی می‌شود؛ اما اگر از آن برای بازنویسی متنی که قبلاً انسان نوشته، استفاده کند، آن کار در دسته نوشتارِ با کمک هوش مصنوعی قرار می‌گیرد.
زبان‌شناسان معتقدند که به تدریج برخی عبارات و الگوهای زبانی رایج در چت‌بات‌ها به نوشته‌های افراد راه می‌یابند؛ در عین حال، برای اینکه متنشان شبیه نگارش هوش مصنوعی نباشد، از بعضی دیگر از این الگوها دوری می‌کنند. این وضعیت منجر به شکل‌گیری سبکی از نوشتن شده که ویژگی‌های هر دو نوع نوشتار انسان و هوش مصنوعی را در بر می‌گیرد. با پیشرفت ابزارهای تولید و شناسایی متن، نویسندگان ممکن است بیشتر از گذشته ناچار شوند تا به جای تمرکز بر روی کیفیت نوشته‌هایشان، ثابت کنند که خودشان آن‌ها را تولید کرده‌اند.
۵۸۵۸