نیمی از کارمندان در محیط کار نیز به صورت دورکار فعالیت می‌کنند
براساس گزارش ایسنا، نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که نزدیک به نیمی از کارمندان حاضر در محل کار، روزانه تجارب خود را با هدف بسیاری از کارفرمایان برای افزایش حضور فیزیکی کارکنان همخوان نمی‌دانند.
شرکت‌های آمریکایی، با وضع الزامات برای حضور سه، چهار یا حتی پنج روز در هفته، همواره بر اهمیت همکاری خلاقانه برای افزایش کارآیی و توسعه کسب‌وکار تاکید کرده و همچنین به فراوانی فرصت‌های آموزش و انتقال تجربه اشاره کرده‌اند. اما، کارمندانی که در نظرسنجی فدرال رزرو نیویورک شرکت کرده‌اند، نگرانی خود را از تماس‌های مداوم در جلسات آنلاین با نرم‌افزار زوم و پیام‌های پیوسته در پیام‌رسان اسلک مطرح کردند و در عوض، از کمبود تعاملات حضوری ابراز نارضایتی کردند.
محققان اعلام کردند: روزهایی که کارمندان در محل کار حضور دارند، اغلب از لحاظ ارتباطات انسانی فاقد کیفیت هستند. به‌ویژه، ۴۸.۸ درصد از پاسخ‌دهندگان اشاره کردند که در آخرین روز کاری خود، هیچ جلسه حضوری با همکاران یا افرادی از گروه خود نداشتند.
علل متعددی برای این فاصله میان الزامات شرکت‌ها و تجارب واقعی کارکنان وجود دارد. به استناد داده‌های اداره آمار کار ایالات متحده که به‌وسیله فدرال رزرو نیویورک ارزیابی شده‌اند، در حال حاضر حدود یک‌چهارم از کارکنان به‌صورت کامل دورکار هستند. با این حال، محققان بر این باورند که این آمار به‌تنهایی تصویر کاملی از دوری فزاینده میان کارکنان را نمی‌تواند نمایان کند.
آن‌ها اشاره کردند: پراکندگی گروه‌ها در دفاتر مختلف، که پس از همه‌گیری کرونا افزایش یافته، غیبت بسیاری از کارکنان از محل کار علی‌رغم الزامات شرکت‌ها و همچنین عدم نظارت سخت‌گیرانه کارفرمایان بر اجرای این الزامات، همگی فاکتورهای مؤثری در ایجاد این وضعیت به شمار می‌روند. به همین دلیل، کارکنان به محل کار سفر می‌کنند، اما در عمل در جلسات آنلاین زوم شرکت می‌کنند و به پیام‌های اسلک پاسخ می‌دهند.
ناتالیا امانوئل، اقتصاددان پژوهشی فدرال رزرو نیویورک و اِما هرینگتون، استاد اقتصاد در دانشگاه ویرجینیا، در پایان‌نامه خود آورده‌اند که بخش چشمگیری از نیروی کار، این مدل دورکاری در محل کار را تجربه می‌کند.
این نظرسنجی در سپتامبر و با مشارکت ۱۸۳۵ نفر از نیروی کار تحصیل‌کرده انجام شده است. محققان انتخاب سپتامبر برای این تحقیق را به‌منظور دستیابی به «ارزیابی محافظه‌کارانه» توجیه می‌کنند، زیرا بسیاری از شرکت‌ها با فرارسیدن پاییز، بر نیاز به حضور کارمندان در دفاتر تأکید می‌کنند و بی‌شک سطح دورکاری در بازه زمانی روز کارگر تا روز شکرگزاری، پایین‌تر از دوران تعطیلات خواهد بود.
یافته‌های این نظرسنجی نشان می‌دهد که در روزهایی که کارمندان در محل کار حاضر هستند، ۷۰.۶ درصد آن‌ها حداقل یک همکار را دارند که به صورت حضوری در دفتر نیست. همچنین نیمی از شرکت‌کنندگان از عدم برگزاری هیچ جلسه حضوری با تمام شرکت‌کنندگان خبر دادند و بیش از یک‌سوم نیز در هیچ جلسه حضوری یا ترکیبی (حضوری و مجازی) شرکت نکرده بودند.
محققان بر این نکته تاکید کردند که ۳۷ درصد از پاسخ‌دهندگان حداقل در یک جلسه آنلاین شرکت کرده‌اند، در حالیکه تمامی حاضرین آن روز در یک محل کاری در کنار هم بوده‌اند. به عبارت دیگر، حرکت بسیاری از کارکنان به محل کار، در واقع تنها زمینه‌ای برای تماس‌های آنلاین زوم آن‌ها فراهم می‌آورد. در این راستا، اریک یوان، مدیرعامل زوم بیان کرده است: در زوم، ایجاد گفتگوهای موثر بسیار دشوار است و نمی‌توانیم به‌طور مؤثر با یکدیگر بحث و تبادل نظر کنیم.
محققان در تحلیل نهایی خود از این نتایج عنوان کردند: اگر مباحث و تبادلات نظر در محیط کار نیز از طریق زوم انجام پذیرد، ممکن است مزایای حضور در دفتر چندان مشهود نباشد.
ایشان افزودند: اطلاعات جداگانه‌ای از کارکنان شرکتی که در فهرست ۵۰۰ شرکت برتر مجله فورچون قرار دارد، نشان می‌دهد که نزدیک به نیمی از کارمندان در روزهایی که خودشان در محل کار حضور دارند، حداقل یک همکار دارند که در دفتر حاضر نمی‌باشد.
داده‌های تکمیلی از نظرسنجی‌هایی که درخصوص استفاده از زمان در آمریکا انجام شده، به‌وسیله اداره آمار کار این کشور، نیز حاکی از آن است که آمریکایی‌ها اکنون در روزهایی که به محل کار می‌روند، به‌طور قابل توجهی بیشتر از دوران پیش از همه‌گیری، زمان را به‌تنهایی سپری می‌کنند.
نتایج نظرسنجی موسسه گالوپ نیز نشان داده است که میزان مشارکت و رضایت کارمندان در محل کار به پایین‌ترین حد طی ۱۵ سال اخیر رسیده است.
محققان در این رابطه هشدار داده‌اند که نتایج این تحقیق، روابط کارکنان با افرادی خارج از گروه کاری یا تعاملات حضوری با مشتریان را که اغلب خارج از محیط کار صورت می‌گیرد، دربرنمی‌گیرد. آن‌ها تاکید کردند که کارمندان معمولاً دیدار با همکاران را به‌عنوان یکی از دلایل اصلی حضورشان در دفتر ارزیابی می‌کنند. با این حال، در گزارش آمده است: از زمان آغاز دورکاری، فضای کاری به‌طور فزاینده‌ای در تحقق این مزیت ناکام مانده است.
محققان نتیجه‌گیری کرده‌اند که یافته‌های این پژوهش برای کارفرمایان و کارمندان دارای پیامدهای عملی جدی است. اولاً، تجربه دورکاری بسیار گسترده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌شود و این وضعیت می‌تواند تبعاتی نظیر مشکلات مربوط به سلامت روان ایجاد کند که در حال حاضر به‌طور صحیح رسیدگی نمی‌شود.
دوم این‌که ساختار سازمانی شرکت‌ها پس از همه‌گیری ممکن است برای اعمال موفق سیاست الزامات حضور در محل کار مناسب نباشد. این شرایط حتی ممکن است به مقاومت فزاینده کارکنان در برابر چنین الزامات منجر گردد.
شبکه خبری سی‌ان‌بی‌سی گزارش داد که با این حال، محققان به این نتیجه نرسیدند که کارفرمایان باید از الزامات حضور کارکنان در محل کار صرف‌نظر کنند. برعکس، تأمین ارتباطات رودررو و تعاملات حضوری که کارکنان تشنه آن هستند، ممکن است به عزم خاطر آنان در قبال این سیاست کمک نماید.
انتهای پیام