آپنه خواب که در نتیجه وقفه‌های تنفسی در حین خواب بروز می‌کند، تنها به مشکلات عمومی مانند خستگی شدید محدود نمی‌شود، بلکه ممکن است بر سلامت باروری مردان نیز اثر بگذارد. تحقیقات قبلی رابطه میان آپنه خواب و اختلال نعوظ را مشخص کرده بودند، اما تأثیر آن بر کیفیت اسپرم تا حدودی کمتر بررسی شده بود. اکنون، نتایج یک مطالعه جدید در این زمینه افق‌های جدیدی را برای شناسایی و درمان مسائل باروری مردان گشوده است.

رابطه آپنه خواب و کاهش کیفیت اسپرم

یک تحقیق جدید و امیدبخش، نشان می‌دهد که آپنه خواب انسدادی با کاهش کیفیت اسپرم ارتباط دارد، اگرچه هیچ رابطه‌ای با اختلال نعوظ مشاهده نشده است. محققان به بررسی ۷۲ مرد بارور مبتلا به آپنه خواب که تحت درمان قرار نگرفته بودند، در مقایسه با ۲۲ فرد سالم پرداختند و دریافتند گروه مبتلا به آپنه خواب، دارای حجم مایع منی کمتری هستند. همچنین، اسپرم‌ها با قابلیت تحرک پیش‌رونده کمتری و بالاترین سطح نشانگرهای التهابی شناسایی شدند. این نتایج که در نشریه Sleep Medicine منتشر شده، تأکید می‌کند که اختلالات خواب و کمبود اکسیژن در شب می‌تواند به کاهش تحرک اسپرم منجر شود. این مقادیر «عوامل کلیدی برای تعیین پتانسیل باروری مردان» به شمار می‌آیند.

بهبود تحرک اسپرم با درمان CPAP

خبر خوب این است که درمان آپنه خواب می‌تواند به بهبود کیفیت این وضعیت کمک کند. در این تحقیق، ۲۵ فرد که با استفاده از دستگاه CPAP (فشار مثبت مداوم راه هوایی) تحت درمان قرار گرفتند، تنها پس از ۱ ماه بهبودهایی در تحرک پیش‌رونده اسپرم نشان دادند. درصد اسپرم‌های دارای تحرک پیش‌رونده در این مردان از حدود ۴۰ درصد به ۴۵ درصد افزایش پیدا کرد.

محققان تأکید می‌کنند: «استفاده از CPAP بهبودهای تدریجی در تحرک اسپرم را به دنبال خواهد داشت» و پیشنهاد می‌کنند که «شناسایی اختلالات تنفسی مرتبط با خواب به‌عنوان یک اقدام اکتشافی در مردانی که با ناهنجاری‌های غیرقابل توضیح مایع منی مواجه هستند، باید مورد توجه قرار گیرد.» با این حال، لازم به ذکر است که نرخ ترک مشارکت در میان استفاده‌کنندگان از CPAP بالاتر از حد انتظار بود (۱۵ نفر در ۳ ماه و ۸ نفر در ۶ ماه)، که ارزیابی موفقیت در درازمدت را دشوار می‌سازد. پژوهشگران خواستار انجام مطالعاتی وسیع‌تر برای تعیین دقیق مکانیزم‌های مولکولی و تأیید مزایای باروری بلندمدت ناشی از درمان CPAP هستند.