پرویز امینی: به نظر من، آقای سقاب اصفهانی توانایی لازم برای کارشناسی در این حوزه را ندارند؛ او درک درستی از مفهوم زندگی اجتماعی ندارد + فیلم
به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین، پرویز امینی، چهرهٔ سیاسی و جامعهشناس اصولگرا در مناظرهای با عنوان «تابآوری مردم در شرایط کنونی» که با حضور احمد زیدآبادی، فعال سیاسی اصلاحطلب برگزار شد، تصریح کرد: ساختار سیاسی ما هیچ گفتوگوی مستمر و معنیداری با جامعه برقرار نکرده و ارتباطش با افکار عمومی قطع است. این ساختار میباید قادر باشد تا به مردم توضیحاتی دربارهٔ وضعیت کنونی، منابع موجود و اقداماتی که میتوان انجام داد ارائه دهد.
او افزود: باید از گفتوگوهای ممکن در رسانهٔ ملی به یک اجماع کلی دست پیدا کنیم. اما باید به این نکته توجه کرد که ما چگونه از امکانات تلویزیون بهرهبرداری میکنیم؟ ممکن است تغییر وضعیت اقتصادی خارج از توان باشد، اما آیا نمیتوان شکل و محتوای برنامههای تلویزیونی را متحول کرد؟ فردی که روزش را با گرفتار شدن در ترافیک سنگین تهران آغاز کرده، به گرانیها توجه کرده و بعد از گذراندن روزی خستهکننده به خانه میآید، باید برنامهای را برای دیدن در شب انتخاب کند. این امر چه ارتباطی با مسائل اقتصادی و مالی دارد؟ چرا در این زمینه نیز قدمی برداشته نمیشود؟
امینی همچنین با تأکید بر لزوم درسآموزی از تجربیات گذشته در تصمیمگیریهای مربوط به بنزین، گفت: یک بار در سال ۱۳۹۸ این تصمیم را اتخاذ کردید و آسیب دیدید و بار دیگر در سال ۱۴۰۱، ارز چهار هزار و دویست تومانی را حذف کردید و مجدداً دچار زیان شدید. بار دیگر در سال ۱۴۰۴ همان رویه را تجربه میکنید. چرا باید به تکرار اشتباهات گذشته ادامه دهیم؟ فردی که مسئول تصمیمگیریهای اینچنینی است باید از درک عمیق اجتماعی، سیاسی و تجربیات تاریخی برخوردار باشد. به تازگی چند برنامه از معاون رئیسجمهور در حوزهٔ انرژی مشاهده کردم و از همان دو برنامه به این نتیجه رسیدم که ایشان تخصص لازم برای چنین موضوعاتی ندارند. فردی که در این مقام قرار میگیرد باید با زندگی روزمرهٔ مردم آشنا باشد.
وی همچنین به اظهارات سقاب اصفهانی اشاره کرد و گفت: لازم است که فردی منسجم با درک اجتماعی، سیاسی و تاریخی نقش داشته باشد. توصیههایی به مردم شده که در هر وعده غذایی به نانوایی بروند و نان را ذخیره نکنند تا با باز کردن آن، انرژی هدر نرود یا در مایکروفر دوباره گرم نشود؛ این نشاندهندهٔ ناآشنا بودن گوینده با واقعیتهای اجتماعی مردم است. آیا واقعاً ممکن است که مردم برای تهیهٔ نان سه بار در روز در صف بایستند؟ این نوع پیشنهادات در عمل به معنای مختل کردن زندگی روزمرهٔ عموم خواهد بود.