سفر رؤیایی به تایلند چگونه به کابوس خانواده بریتانیایی تبدیل شد؟
گردشگر ۴۲ ساله‌ی بریتانیایی حین گذراندن تعطیلات در تایلند، بر اثر سانحه‌ی تصادف موتورسیکلت جان خود را از دست داد. الکس ودینگتون (Alex Waddington) که کارگر ساختمانی اهل برکن‌هد در مرزیساید بود و در لیورپول زندگی می‌کرد، در کشوری دچار حادثه شد که نزدیکانش آن را مکان آرامش‌بخش او توصیف می‌کردند.
به‌گزارش دیلی‌میل، نزدیکان سوگوار ودینگتون در تلاش هستند تا با تامین هزینه‌های لازم، پیکر او را برای برگزاری مراسم خاک‌سپاری به بریتانیا بازگردانند. لیندسی مورتون (Lyndsey Morton)، دوست خانوادگی قربانی، کارزاری اینترنتی برای جمع‌آوری کمک‌های مالی جهت تقبل هزینه‌های انتقال پیکر از تایلند به راه انداخته است.
لیندسی مورتون، دوست خانوادگی قربانی، گفت:
«الکس برای من مثل یک برادر کوچک‌تر بود. او مردی ۴۲ ساله، سرشار از زندگی و شادی بود و همه دوستش داشتند. متاسفانه هفته گذشته در تعطیلات، زندگی او در یک سانحه موتورسیکلت در تایلند به‌شکلی غم‌انگیز پایان یافت. بدیهی است که انتقال پیکر برای اینکه خانواده بتواند مراسم شایسته‌ای برای او برگزار کند، هزینه‌بر خواهد بود. بنابراین از هر کسی که او را می‌شناخت یا توان مالی دارد می‌خواهم به من کمک کند تا بتوانیم به این خانواده داغدار یاری برسانیم.»
تیلی می (Tilly Mae)، برادرزاده ودینگتون، نیز خواستار کمک مردم برای بازگرداندن عموی خود به بریتانیا شد.
تیلی می، برادرزاده قربانی، گفت:
«عمو الکس متاسفانه اوایل این هفته جان خود را در یک سانحه رانندگی در تایلند از دست داد. می‌دانیم که شرایط اقتصادی اکنون دشوار است، اما بازگرداندن او به آغوش خانواده هزینه بسیار زیادی خواهد داشت. حتی چند پوند نیز می‌تواند کمک بزرگی برای ما باشد.»
وقوع این حادثه تنها چند ماه پس از تصادف هولناک یک تبعه دیگر بریتانیا در جاده‌های تایلند رخ می‌دهد. دارن کامینز (Darren Cummins)، شهروند ۳۴ ساله‌ای که در سال ۲۰۱۵ از اسکاتلند به تایلند مهاجرت کرده بود، در جریان یک تصادف با سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت با خودرویی که دور برگردان ممنوع انجام داده بود برخورد کرد. ضربه ناشی از تصادف به مچ پا و حدود ۱۳ سانتی‌متر از استخوان درشت‌نی او آسیب بسیار شدیدی زد و بیش از ۲۲ هزار پوند هزینه درمانی روی دست او گذاشت.
دارن کامینز، شهروند نجات‌یافته، گفت:
«در حال حاضر در یک کابوس زندگی می‌کنم و هنوز نمی‌توانم وقوع این اتفاق را باور کنم. هوشیاری‌ام قطع و وصل می‌شد، دچار شوک شده بودم و حدود ۲۷ متر از موتورسیکلت به بیرون پرتاب شدم. پایم کاملا آویزان بود و بی‌وقفه فریاد می‌زدم. تنها چیزی که بعد از آن به یاد دارم این است که در بیمارستان با ماسک اکسیژن به هوش آمدم.»
به نظر شما گردشگران هنگام سفر به کشورهای دیگر چگونه می‌توانند خطرات سوانح رانندگی را بهتر مدیریت کنند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.