هرچند که چرت زدنهای روزانه همواره بدون آسیب به نظر میرسند، اما تحقیقات جدید نشان میدهد که الگوهای مختلف چرت زدن میتوانند اطلاعات نگرانکنندهای درباره سلامت افراد در سنین بالا فاش کنند. دانشمندان به این نتیجه رسیدهاند که بررسی روال خواب روزانه میتواند به شناسایی زودهنگام مشکلات بهداشتی کمک کند.
یافتههای نگرانکننده: چرتهای طولانی و مرگومیر
یافتههای این تحقیق نشانگر الگوهای معناداری بودند: افرادی که در رده سنی سالمندان، ساعات بیشتری را به خواب اختصاص میدادند یا به دفعات بیشتری چرت میزدند، با نرخ مرگومیر بالاتری روبرو بودند. زمان چرت زدن نیز اطلاعات بااهمیتی را نشان میداد؛ افراد چرتزن در صبح، نسبت به کسانی که در بعدازظهر چرت میزدند، ۳۰ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ قرار داشتند. برای هر ساعت چرت زدن طولانی در طول روز، خطر مرگومیر با افزایشی ۱۳ درصدی و برای هر چرت مازاد، به افزایش ۷ درصدی پیوند خورده بود. با این حال، دانشمندان هیچ نشانهای از افزایش خطر مرگومیر در ارتباط با الگوهای نامنظم چرت زدن مشاهده نکردند، که نشان دهنده این است که تغییرات در زمان یا مدت چرتها شاید لزوماً به معنی خطر بیشتر نباشد.
مطالعهای ۱۹ ساله با رویکردی متفاوت
پژوهشگران از مرکز پزشکی دانشگاه راش و بیمارستان بریگام و زنان الگوهای خواب کوتاه روزانه ۱,۳۳۸ سالمند را به مدت ۱۹ سال تحت نظر داشتند. بر خلاف مطالعات پیشین که به گزارشهای خوداظهاری شرکتکنندگان متکی بودند، این مطالعه به دادههای پروژه حافظه و پیری راش استناد کرده است. این پروژه که از سال ۲۰۰۵ شروع شده، به شرکتکنندگان این امکان را داده تا به مدت ۱۰ روز از دستگاههای پایش فعالیت در مچ دست خود استفاده کنند. این تجهیزات امکان اندازهگیری عینی زمان، تعداد، زمانبندی و تغییرات روزانه چرت زدن را فراهم نموده است؛ دکتر چنلو گائو، محقق اصلی، این اطلاعات را در شناسایی زودهنگام وضعیتهای سلامتی پنهان بسیار کارآمد دانسته است. این تحقیق تا سال ۲۰۲۵ ادامه داشت و یافتههای آن در نشریه JAMA Network Open منتشر شد.
چرت زدن: نشانهای از مشکلات پنهان سلامتی
محققان تأکید دارند که یافتههای آنها به معنای این نیست که چرتهای روزانه بهطور مستقیم سبب بروز مشکلات بهداشتی یا کاهش طول عمر میشوند. بلکه، چرت زدن طولانی و بیش از حد میتواند نشانهای از وجود شرایط پزشکی ناپیدا، بیماریهای مزمن، اختلالات خواب یا مشکلاتی در تنظیم ریتم شبانهروزی بدن باشد که هنوز شناسایی نشدهاند. دکتر گائو، محقق ارشد، خاطرنشان میکند: «اکنون با دانستن همبستگی قوی میان الگوهای چرت زدن و نرخ مرگومیر، میتوان از ارزیابی روزانه چرتها با استفاده از دستگاههای پوشیدنی به نفع پیشبینی وضعیتهای بهداشتی و جلوگیری از بدتر شدن آنها حمایت کرد.» این امر استفاده از ردیابهای فعالیت پوشیدنی را بهعنوان ابزاری مهم برای نظارت بر سلامت سالمندان معرفی مینماید.

