۲۳ درصد جمعیت کشور از یکی از اختلالات روانی رنج میبرند

ساعت ۲۴-علی اسدی خمامی-شاید شمایی که این گزارش را می‌خوانید هم دچارش باشید. آمار نشان می‌دهد که اضطراب شایع‌ترین اختلال روانی بین ایرانی هاست. ۲۳ درصد جمعیت کشور از یکی از اختلالات روانی رنج می‌برند که یک و نیم میلیون نفر از آن‌ها مبتلا به اضطرابند. این را معاون وزیر بهداشت خبر می‌دهد. این در حالی‌است که مدیرگروه روانشناسی وزارت بهداشت می‌گوید امکانات بستری و درمانی برای بیماران روانی در کشور با کمبود روبروست. این مساله باعث شده که تعداد زیادی بیمار روانی ازآزادانه در سطح شهر رفت و آمد کنند. اما مشکل تنها این نیست. نایب رییس سابق انجمن روانشناسان بالینی به هزینه‌های سنگین درمان این اختلالات اشاره می‌کند. هزینه‌هایی که هرکسی توان پرداخت آن را ندارد.

div align="justify">به گزارش ساعت ۲۴ به نقل از ایسنا، معاون وزیر بهداشت، آخرین آمار مرتبط با اختلالات روانی کشور را اعلام کرد. علی اکبر سیاری گفت: آخرین مطالعه جامع در مورد شیوع یبماریهای روانی در کشور در سال ۹۱ در بین افراد ۱۵ تا ۶۴ سال انجام شده است که بر اساس آن ۲۳.۶ درصد جمعیت به یکی از انواع اختلالات و بیماریهای روانی با درجات خفیف تا شدید مبتلا هستند.از بین این اختلالات اضطراب و بعد از آن افسردگی شایعترین بیماری هستند که شیوع افسردگی در زنان بیش از مردان است.

بنا به گفته معاون بهداشت وزیر بهداشت، شایعترین بیماری روانی در بین مردان اعتیاد است که بر اساس آمار رسمی یک میلیون و ۳۰۰ هزار نفر در کشور به این بیماری مبتلا هستند، هر چند ممکن است آمار غیر رسمی بیش از این باشد.

دور ماندن از تخصص، عامل ایجاد اضطراب

برای کندو کاو بیشتر موضوع، با مدیر گروه روانشناسی وزارت ورزش و جوانان تماس گرفتيم. مریم نجابتیان گفت که اضطراب، خود پیش‌زمینه بروز افسردگی‌است و این دو با هم اصلی‌ترین اختلالات روانی کشور هستند.

نجابتیان می‌گوید که میان اضطراب و محیط کاری، ارتباط مستقیم وجود دارد. هرچه محیط کاری یک فرد پرتنش تر باشد، استرس و به دنبال ان اضطراب در فرد بیشتر می‌شود. به گفته این روانشناس، اشتغال به شغلی که با تخصص فرد ارتباط ندارد، می‌تواند یکی از اصلی ترین علل بروز اضطراب در محیط‌های کاری باشد. همچنین درگیری فرد با مدیر و یا سایر همکاران از دیگر عوامل مضطرب شدن او به شمار می‌رود.
اضطراب یک اختلال روانی است و می‌تواند تاثیر مستقیم در عملکرد کاری فرد داشته باشد، اما این همه ماجرا نیست. آن‌طور که نجابتیان می‌گوید، این اختلال روانی می‌تواند عوارض فیزیکی در بدن ایجاد کند، عوارضی مانند درد، زخم معده و ناراحتی قلبی.

هزینه درمان افسردگی، ماهی ۴۰۰ هزار تومان

«یک بیمار مبتلا به افسردگی، بسته به نوع و درجه افسردگی‌اش، باید روزانه ۳ تا ۴ هزار تومان دارو مصرف کند.» این را نایب رییس سابق انجمن روانشناسی بالینی ایران به ساعت ۲۴ می‌گوید. به گفته او، این تنها هزینه درمان افسردگی برای فرد نیست. چراکه که هر شخص افسرده باید در ماه رقمی نزدیک به ۳۰۰ هزار تومان برای روانکاوی هزینه کند. این ارقام نشان می‌دهد که یک شخص در صورت ابتلا به افسردگی، باید در ماه رقمی نزدیک به ۴۲۰ هزار تومان برای درمان هزینه کند. این رقم، تقریبا نصف حداقل حقوق دریافتی در کشور است.
هزینه‌های سنگین، تنها مشکل بیماران مبتلا به این اختلالات روانی نیست. مدیر گروه روانشناسی وزارت ورزش و جوانان معتقد است که امکانات درمانی در این حوزه با کمبود روبروست. نجابتیان می‌گوید همانطور که در حوزه درمان بیماری‌های جسمانی، با کمبود تخت مواجه هستیم، مراکز مشاوره و مشاور و تخت‌های بیمارستان‌های روانی نیز با نیاز کشور همخوانی ندارد. به گفته او این مساله باعث شده تا تعداد زیادی از کسانی که به خاطر اختلالات روانی، نیاز به بستری دارند، آزادانه به گردش در سطح شهر مشغول باشند. البته کمبود تجهیزات به تنهایی این معضل را موجب نشده، بلکه تشخیص‌های اشتباه و تمایل نداشتن خانواده‌ها به درمان بیماران خود از دیگر عوامل بروز این اختلال اجتماعی است. اختلالی که باعث شده سطح خشونت در جامعه ایرانی بسیار بالا باشد.

گسترش شادی و نشاط در اجتماع، می‌تواند راهکاری برای درمان و حتی پیشگیری از افسردگی و اظطراب باشد. معاون وزیر بهداشت نیز به این مساله واقف است و می‌گوید: «برای رفع اختلالات روانی جامعه ما به گسترش شادی و نشاط نیاز دارد و همه دستگاهها اعم از رسانه ها و دستگاههای اجرایی باید با اجرای درست وظایف و تکالیف خود و رفع مشکلات معیشتی، اجتماعی و اقتصادی مردم تلاش کنند تا نشاط و شادی گسترش پیدا کند.در عین حال باید در بین مردم طوری تبلیغ شود که شاد بودن، خندیدن و خنداندن به عنوان یک اقدام و فرهنگ با ارزش جا بیفتد.»

اما آیا مبارزه با فضای بسته و ماتم‌آلود کشور، تنها راه مبارزه با اضطراب و افسردگی در سطح اجتماع است؟ و آیا این مبارزه می‌تواند جایگزینی برای امکانات و تجهیزات درمانی بیماران روانی باشد؟

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: