طبق گزارش خبرنگار مهر، فیلم سینمایی «زنده‌شور» ساخته کاظم دانشی، از جمله آثار جنجالیِ چهل‌وچهارمین دوره جشنواره فیلم فجر بود که در بخش سودای سیمرغ روی پرده رفت. این اثر که بر پایه‌ای اجتماعی و در ژانر درام-جنایی شکل گرفته، با حضور بازیگرانی همچون بهرام افشاری، سارا بهرامی، حامد بهداد و امیر جعفری توانست نظر بسیاری از مخاطبان و دست‌اندرکاران را به خود جلب کند؛ به‌طوری که در بیست روز نخست اکران، به فروش نزدیک به ۶۰ میلیارد تومانی دست یافت.

راه رفتن در لبه مرگ و زندگی

«زنده‌شور» ماجرای شبِ آخرِ زندگی پنج زندانیِ محکوم به اعدام را به تصویر می‌کشد. در قلب روایت، مرتضی زند با بازی بهرام افشاری قرار دارد؛ نماینده دادستانی که مأموریت اجرای حکم این پنج نفر را در شهری دیگر بر عهده می‌گیرد. فیلم عمدتاً در فضایی بسته و سنگین پیش می‌رود؛ مکان‌هایی مانند حمام زندان، دفتر رسیدگی و حیاط محل اجرای حکم، همچون حلقه‌ای تنگ دور کاراکترها کشیده شده‌اند. تمام اتفاق‌ها نیز در بازه زمانی ساعات پایانی پیش از سحر جریان دارد؛ همان هنگامی که محکومان برای غسلِ واپسین و انجام مقدمات اجرای حکم آماده می‌شوند.

هر کدام از پنج محکوم، ماجرای جداگانه‌ای از انگیزه و چراییِ قتلی که مرتکب شده‌اند را با خود همراه دارد. این روایت‌های موازی—که به‌صورت هم‌زمان پیش چشم مخاطب گذاشته می‌شوند—در مجموع به شکل نمادین، بازتابی از ریشه‌های اجتماعی جرم را نشان می‌دهند؛ از فقر و فشارهای اقتصادی گرفته تا چالش‌های ناموسی و سرانجام موضوع انتقام. فیلم می‌کوشد در کنار نمایش زمینه‌های شکل‌گیری این جنایت‌ها، از قضاوت‌های سطحی و یک‌خطی نسبت به محکومان فاصله بگیرد.

آنچه هسته دراماتیک اثر را می‌سازد، مجموعه تلاش‌هایی است که در آخرین لحظه‌ها شکل می‌گیرند؛ تلاش‌هایی برای دستیابی به رضایت اولیای دم و، در عین حال، برای جلوگیری از اجرای حکم.

حضوری متفاوت از بهرام افشاری

کاظم دانشی پس از تجربه «علفزار» و «بی بدن» بار دیگر به قلمرویی نزدیک و آشنا بازمی‌گردد؛ قلمرویی که در آن پرونده‌های جنایی و آدم‌هایی که در موقعیت‌های حساس و نفس‌گیر گیر افتاده‌اند، به بطن اصلی روایت تبدیل می‌شوند. او در «زنده‌شور» با قرار دادن پنج محکوم در یک فضای مشترک، مخاطب را در جایگاه قضاوت می‌نشاند و اجازه می‌دهد پرسش‌هایی درباره عدالت، مسئولیت فردی و این‌که مرز میان مجازات و بخشش دقیقاً کجاست، ذهنش را درگیر کند.

یکی از نقاط قوت «زنده‌شور» انتخاب و اجرای بازیگران است. بهرام افشاری در نقش نماینده دادستان، یکی از بهترین اجراهای کارنامه خود را ارائه می‌دهد. افشاری که در سال‌های اخیر بیشتر با فیلم‌های کمدی مانند «هفتادسی»، «مرد عینکی»، «فسیل»، «سال گربه» و چند عنوان دیگر روی پرده سینما دیده می‌شد، این بار با «زنده‌شور» نشان می‌دهد می‌تواند در یک نقش جدی و سنگین نیز کاملاً قابل‌اتکا ظاهر شود. در کنار او، امیر جعفری، حامد بهداد و دیگر بازیگران به شکل هماهنگ، فضایی پرتنش و قابل باور می‌سازند.

این روزها «زنده‌شور» با رده سنی مثبت ۱۵ سال در سینماها به نمایش درمی‌آید و روایت لحظات پایانی زندگی پنج محکوم به اعدام، تجربه‌ای پرکشش و گاهی حتی آزاردهنده برای مخاطب فراهم می‌کند؛ به‌گونه‌ای که ممکن است در دقایق آغازین، حس ناخوشایندش را به همراه داشته باشد. با وجود این، تماشای فیلم در روزهای اکران بی‌راه نیست؛ زیرا «زنده‌شور» مخاطبش را با پرسش‌هایی رودررو می‌کند که بعد از اتمام فیلم نیز در ذهن باقی می‌مانند.