اغلب مشاهده فردی كه دچار تشنج شده است، ترسناك می باشد، بخصوص به این علت كه فردی كه در حال تشنج است ممكن است صورتش كبود شده باشد، رفتارهای وحشیانه ای انجام دهد، دستها و پاهایش حركات پرشی انجام دهد، از دهانش كف بیرون بیاید و جیغ بكشد. افراد، اغلب برای كمك كردن به كسی كه دچار تشنج شده است اقدام به گذاشتن چیزی در دهانش می كنند تا از گاز گرفتن زبانش جلوگیری نمایند و با تلفن هم اورژانش را خبر می كنند. با اینحال، گذاشتن چیزی در دهان فردی كه در حال تشنج است می تواند بسیار خطرناك باشد زیرا ممكن است دست شما را گاز بگیرد و یا اینكه آن چیزی كه در دهان او قرار می دهید موجب آسیب رساندن به دهان و دندانش شود. بنابراین از انجام این كار پرهیز نمایید. اگر شخصی به میزان زیادی تشنج می كند، خبر كردن اورژانس در هرباری كه او تشنج می كند معمولاً غیر ضروری می باشد. بعضی از مبتلایان به صرع، دچار تشنج هایی می شوند كه مدت هر كدام از آنها نسبتاً طولانی است و لازم است در این موارد از دارویی به نام دیازپام چه بصورت خوراكی و چه بصورت شیاف استفاده نمود تا تشنج را متوقف كرد.
اقدامات لازم در هنگام وقوع تشنج
- در هنگام تشنج، بیمار باید بر روی زمین و دور از هرگونه چیزی كه به او آسیب می‌رساند باشد. در اطراف سر او باید بالشهایی قرار داد تا به چیز سختی برخورد نكند. جلوی حركات
بیمار نباید به هیچ وجه گرفته شود.
- بعد از اینكه تشنج تمام شد، بیمار را باید به سمت چپ بدنش و در وضعیت ریكاوری قرار داد. یك نفر باید در كنار بیمار باقی بماند تا او به طور كامل حالش خوب شود.
- اگر مدت زمان تشنج و لرزش‌های بیمار بیشتر از ۵ دقیقه طول كشید یا اینكه دچار حملات مكرر شد، بدون اینكه در فواصل تشنج‌ها هوشیاری‌اش را بدست آورد، با اورژانس تماس بگیرید.
درمان طولانی مدت
هدف از درمان طولانی مدت صرع، متوقف نمودن كلیه حملات می باشد و می توان در اكثر بیماران (حدود ۸۰ درصد) به این امر دست یافت. برای رسیدن به چنین هدفی، سه اقدام اصلی زیر را می توان انجام داد:
- پرهیز از چیزهایی كه موجب حمله می شوند.
- درمان دارویی.
- عمل جراحی بر روی مغز
گاهی اوقات، بیمارانی كه قبل از، از دست دادن هوشیاری شان، مدت زمانی را متوجه می شوند كه تشنج بزودی آغاز خواهد شد، قادر خواهند بود كه تشنج خود را كنترل نموده و از بیهوش شدن خود جلوگیری كنند. با تمركز قوی در مرحله قبل از تشنج می توان به این هدف دست یافت.

منبع : پایگاه الکترونیکی خدمات پزشکی ایران