به گفته لوئیس، در سالهای آینده خاورمیانه و به ویژه ایران آب و هوایی گرم تر و خشکتر را تجربه خواهد کرد و ایران باید برای مواجه با این شرایط جدید خود را آماده کند و سازمان ملل متحد نیز از این کشور حمایت خواهد کرد. نماینده سازمان ملل متحد مهمترین مسائلی را که می بایست از آنها پیش گیری کرد بیابانزایی همراه با توسعه کشاورزی پایدار است. وی در ادامه به متخصصان و کارشناسان سازمان ملل متحد اشاره کرد و گفت: این سازمان می تواند برای تولید غذا و برنامه تغذیه مردم به ایران کمک کند.
وی همچنین به وضعیت کنونی تغذیه ای ایران پرداخت و گفت: ایران در میانه گذر تغذیه ای است که یکی از ویژگی های آن تغییر الگوی غذایی مردم آن است؛ الگویی که چاقی، سوتغذیه و بیماری های قلبی را همراه آورده است. این درحالیست که حدود ۵ میلیون و ۵۰۰ هزار مزرعه توسط خانواده های ایرانی اداره میشود که در واقع تولیدکننده های غذایی کوچک محسوب می شوند و کشاورزی خانوادگی دارند. به اعتقاد وی اصلاح و گذر از وضعیت کنونی و آمادگی برای مقابله با تغییرات آینده بدون کمک این بخش از کشاورزان ایرانی محقق نخواهد شد.
نماینده سازمان ملل متحد به اطلاعات ارائه شده توسط دولت درباره وضعیت غذایی ایران استناد کرد و گفت: فقر غذایی در ایران کمتر شده است که به رشد اقتصادی و توسعه امنیت اجتماعی به ویژه آموزش باز می گردد. با این حال وی توجه به میزان غذایی را که می توان تولید و توزیع کرد مهم و حیاتی دانست. چراکه به گفته لوئیس، اگر غذای تولید شده در جهان به طور متوازن توزیع شود، نباید گرسنه ای در جهان وجود داشته باشد درحالیکه در حال حاضر از هر ۱۱ نفر یک نفر گرسنه سر به بالین می گذارند و این در جهان امروز غیرقابل قبول است.