html>

البته در خواست از فرزندان برای به دست آوردن درآمد خالی از فساد این یک خواست عمومی در جهان است که آدمی باید با یک شغل آبرومند و منطبق با تجربه و دانش و مهارتش به اندازه‌ای درآمد داشته باشد که بتواند نیازهای نخستین مثل نان، مسکن و پوشاک را در اندازه‌های قابل قبول و نزدیک به میانگین جامعه و جهان به دست اورند. در کشورهای دارای آداب دموکراسی و آزادی ، نهاد دولت و سایر نهادهای اداره‌کننده جامعه تلاش می کنند ازدرآمد مالیاتی یا درآمد به‌ دست‌آمده از فروش ثروت ملی شرایط ایجاد شغل های باثبات برای شهروندان این وضعیت را پدیدار سازند و بسیاری نیز با کوچک کردن دولت به این کامیاب یرسیده اند. متاسفانه باید اعتراف کرد در ایران همین مساله به گره ای کور تبدیل شده و بر اساس آمارهای در دسترس در هر دوره از زمان که به پیش رفته ایم گروه‌های بیشتری به زیر خط فقر رانده می‌شوند و شرایط برای به دست آوردن همین دسترسی‌های حداقلی دشوارتر می‌شود.

هزینه‌ای که خانواده‌ها برای خرید برخی کالاها مثل شیر و ماست و گوشت قرمز و برنج می‌توانند اختصاص دهند حتی با وجودی که برخی از خانواده‌های جوان زن و شوهر با هم کار می‌کنند و در خانواده‌های حتی چهارنفره که مردان تنها نان‌آوران خانواده‌اند، هر روز نسبت به در امد به دست امده بیشتر شده و سفره‌ها کوچک‌تر شده اند. . این وضعیت از یک طرف و رانت‌هایی که به طور عجیبی از این‌سو و آن‌سو از سوی دولت به شکلی غیرهدفمند توزیع می‌شود و شرایط سخت رشد مزدها بر اساس رشد تورم و راه‌های بسته برای پیدا کردن شغل مناسب با تخصص برای جوانان، کسب حلال و تکافوی این میزان درآمد بدون رانت و فساد برای تامین معاش را دشوار کرده است.

واقعیت این است که سیاست‌های اقتصادی ناکارآمد دولت‌ها یگوناگون و سیاست خارجی نظام سیاسی حاکم برایران که درهای ایران را به روی سرمایه‌گذاران خارجی بسته است و انگیزه کافی برای سرمایه‌گذاران داخلی باقی نگذاشته است بخش‌های مهمی از فعالیت‌ها ی اقتصادی را به تنگنا انداخته است. در ایران به دلیل اینکه اجازه انحصارشکنی به تولید برخی از کالاها داده نمی‌شود، آن کالاها حکم دارایی پیدا کرده‌اند و قیمت‌ها آنقدر دور از دسترس شده‌اند که خانوارهای فقیر نمی‌توانند به سادگی آنها را خریداری کرده و به تملک درآورند. در کشوری که دولت به مثابه بازیگر اصلی اقتصاد با قیمت‌گذاری دستوری، حمایت از انحصارگران، دادن ارز رانتی، اعتبارات بانکی ارزان و زیر نرخ تورم و نگه داشتن رانت‌های غیرضروری برای پیشبرد راهبردهای سیاسی دنبال رانت‌زایی و فسادسازی قانونی است و تورم‌های شتابان به دلیل همین ریخت‌وپاش‌ها فرو نمی‌نشیند، به دست آوردن نان حلال کار سختی است.