هر آنچه که باید در مورد سنگ های کلیه بدانید!

علل و عوامل خطر سنگ کلیه چیست؟

هر کسی ممکن است به سنگ کلیه مبتلا شود، اما برخی افراد بیشتر از دیگران به آن دچار می شوند. مردان بیشتر از زنان در معرض ابتلا به سنگ کلیه قرار دارند. سنگ کلیه همچنین در افراد سفیدپوست غیرلاتین بیشتر از سایر نژادها شایع است. ممکن است در موارد زیر نیز احتمال ابتلا به این عارضه افزایش یابد:

• سابقه ابتلا به سنگ کلیه در گذشته

• سابقه ابتلا به سنگ کلیه در خانواده

• عدم مصرف آب به اندازه کافی

• مصرف مقادیر زیاد پروتئین، سدیم (نمک) یا شکر

• اضافه وزن

• سابقه جراحی روده

• ابتلا به بیماری کلیه پلی کیستیک

• ابتلا به بیماری هایی که باعث می شوند ادرار حاوی مقادیر بالای سیستین اگزالات، اسید اوریک یا کلسیم باشد

• ابتلا به بیماری هایی که باعث تورم یا آسیب در سیستم گوارش یا مفاصل می شوند

• مصرف داروهای خاصی مانند دیورتیک ها (قرص آب) یا آنتی اسیدهای برپایه ی کلسیم

علائم سنگ کلیه چیست؟

اگر سنگ کلیه کوچک باشد، ممکن است از طریق ادرار دفع شده و بیمار حتی متوجه علائم یا وجود آن نشود.

در صورتی که سنگ کلیه بزرگ تر باشد، احتمال دارد در دستگاه ادراری بیمار گیر کرده و مانع از عبور ادرار شود که علائم آن شامل موارد زیر است:

• درد هنگام ادرار کردن

• وجود خون در ادرار

• درد شدید در ناحیه کمر یا شکم

• معده درد مداوم

• حالت تهوع یا استفراغ

• تب و لرز

• بوی بد ادرار یا کدر بودن ظاهر آن

روش های درمان سنگ کلیه چیست؟

درمان سنگ کلیه به موارد زیر بستگی دارد:

• اندازه سنگ

• نوع سنگ

• آیا سنگ باعث درد در شخص می شود یا خیر

• آیا سنگ مجرای ادرار مسدود کرده است یا خیر

در صورت کوچک بودن سنگ، پزشک به بیمار توصیه می کند که به منظور دفع سنگ از طریق مجاری ادراری، داروهای مسکن مصرف کرده و مایعات به مقدار زیاد بنوشد. اگر سنگ کلیه بزرگ بوده یا مجاری ادراری را مسدود کرده باشد، ممکن است درمان های دیگری به کار روند. گزینه های درمانی آن عبارتند از:

سنگ شکنی

در روش لیتوتریپسی، از امواج ضربه ای برای شکستن سنگ کلیه به قطعات کوچک استفاده می شود. پس از درمان، تکه های کوچک سنگ از مجرای ادرار عبور کرده و از طریق ادرار خارج خواهند شد. این درمان معمولاً حدود یک ساعت طول می کشد و ممکن است تحت بیهوشی عمومی انجام شود.

یورتروسکوپی

در طول یورتروسکوپی، پزشک یک ابزار لوله مانند دراز را وارد حالب می کند تا سنگ را در صورت کوچک بودن آن خارج نماید. در صورت بزرگ بودن سنگ، با استفاده از لیزر آن را به قطعات کوچک تقسیم می کند تا از مجرای ادراری عبور کرده و از طریق ادرار دفع شوند.

جراحی

در موارد نادر، برای برداشتن سنگ کلیه از روش جراحی استفاده خواهد شد. در طی جراحی، پزشک لوله ای را به کلیه وارد می کند تا سنگ را خارج نماید. برای بهبودی بعد از انجام این روش، باید دوتا سه روز در بیمارستان بستری بود.

توجه داشته باشید که درمان گیاهی سنگ کلیه گیر کرده در حالب آن هم در شرایطی که علائم جدی است، هیچ کمکی به بیمار نخواهد کرد. دمنوش های گیاهی صرفا به کنترل بیماری کمک خواهند کرد نه درمان آن!

چگونه می توان از تشکیل سنگ کلیه جلوگیری نمود؟

در اینجا چند راه برای پیشگیری از سنگ کلیه آورده شده است:

• نوشیدن مایعات به میزان کافی. هشت تا دوازده پیمانه از مایعات در روز برای اکثر افراد کافی است. بیماران کلیوی که محدودیت مصرف مایعات دارند، بایستی در این مورد با پزشک خود مشورت کنند.

• محدود کردن مصرف سدیم (نمک) و پروتئین حیوانی مانند گوشت و تخم مرغ. در صورتی که پزشک علت اصلی بروز سنگ کلیه را تشخیص دهد، ممکن است برنامه غذایی خاصی را نیز برای جلوگیری از بروز آن در آینده به بیمار بدهد.

• مصرف داروهای تجویزی طبق دستور پزشک. بعضی از بیماری ها باعث سنگ کلیه می شوند، به همین دلیل درمان یا کنترل ها آن ها را باید جدی گرفت.

چگونه می توان متوجه وجود سنگ کلیه شد؟

برای اطلاع از اندازه و نوع سنگ کلیه، پزشک ممکن است آزمایش هایی مانند موارد زیر را انجام دهد:

• آزمایش خون؛ برای بررسی میزان کلسیم و اسید اوریک در خون

• آزمایش ادرار؛ برای بررسی نوع مواد زائد در ادرار. پزشک ممکن است برای این آزمایش از بیمار بخواهد که ادرار خود را طی دو روز جمع آوری کند.

• آزمایش های تصویربرداری؛ مانند سونوگرافی، سی تی اسکن یا اشعه ایکس، برای بررسی وجود سنگ کلیه در دستگاه ادراری.

کسانی که به میزان زیادی دچار سنگ کلیه می شوند، پزشک از آن ها می خواهد که از طریق یک صافی ادرار کنند تا بتواند سنگ های دفع شده را بررسی نماید. پزشک بعد از بررسی سنگ ها می تواند علت بروز سنگ کلیه در فرد را تشخیص داده و نحوه ی جلوگیری از آن را به بیمار توضیح دهد.

انواع سنگ کلیه چیست؟

چهار نوع سنگ کلیه وجود دارد:

سنگ های کلسیمی

سنگ های کلسیم شایع ترین نوع سنگ کلیه هستند. آن ها زمانی شکل می گیرند که کلسیم با اگزالات (یک ماده شیمیایی طبیعی که در بیشتر مواد غذایی وجود دارد) در ادرار شخص ترکیب شوند. این مورد در صورت عدم دریافت کلسیم و مایعات کافی اتفاق می افتد.

سنگ های اوریک

سنگ های اوریک نیز یک نوع شایع سنگ کلیه هستند. وجود مقادیر زیادی از یک ماده شیمیایی طبیعی به نام پورین (موجود در برخی از گوشت ها و صدف ها) در بدن، می تواند باعث ایجاد سطح بالایی از یک ماده شیمیایی به نام اورات شود که در نهایت به تشکیل سنگ کلیه منجر خواهد شد. این نوع سنگ کلیه بین خانواده ها شایع است.

سنگ های استروویتی

سنگ های استروویت کمتر از سنگ های کلسیمی و اوریک شابع هستند. تشکیل این سنگ ها ممکن است زمانی رخ دهد که باکتری های عفونت دستگاه ادراری فوقانی (UTI ها) وارد خود دستگاه ادراری شوند.

سنگ های سیستینی

سنگ های سیستینی در اثر بیماری نادر ژنتیکی ای به نام سیستینوری ایجاد می شوند. سیستینوری باعث نشت یک ماده شیمیایی طبیعی به نام سیستین در ادرار خواهد شد. وجود بیش از حد سیستین در ادرار ممکن است باعث تشکیل سنگ کلیه شود.

این سنگ ها می توانند در کلیه ها، مثانه یا هر جایی از مجرای ادراری بیمار گیر کنند. اکثر افراد مبتلا به سیستینوری در طول زندگی خود به سنگ های زیادی دچار می شوند. این بیماری، یک بیماری مادام العمر است که قابل درمان است اما به طور کامل معالجه نخواهد شد.

این مطلب تبلیغاتی است و محتوای آن توسط سفارش دهنده تهیه شده است.