در دهه70 به بعد بود که دانشگاه نامدار ایران یعنی دانشگاه شریف و موسسه نیاوران وابسته به سازمان برنامه و بودجه در راه آموزش دانش اقتصاد گام‌های بلندی برداشتند البته دیگر دانشگاه‌ها نیز در این‌باره فعالیت داشته و دارند. برآیند فعالیت موسسه‌های آموزشی یادشده این بوده و هست که ده‌ها استاد برجسته اقتصادی ایرانی اکنون در بهترین و معتبرترین دانشگاه‌های جهان درس اقتصاد می‌دهند و نیز برخی دوره‌های خاص به ایران می‌آیند. در این سال‌ها اما شماری از این دانش‌آموختگان اقتصاد در بهترین دانشگاه‌های جهان به ایران آمده‌اند. سیدعلی مدنی‌زاده که اکنون رییس دانشکده اقتصاد دانشگاه شریف است یکی از این دانش‌آموختگان است که در دانشگاه بسیار با اعتبار در رشته اقتصاد یعنی دانشگاه شیکاگو درس خوانده و به ایران برگشته و بدون هیاهو و فضاسازی و بی‌آنکه داستان درست کند آموخته‌های خود را به دانشجویان ارائه کرده و نیز در برخی مشاوره‌ها فعالیت داشته است. حالا او یکی از کاندیداهای وزارت اقتصاد است و پرسش این است که آیا او باید این منصب را قبول کند یا نه؟ برخی باور دارند او نباید در این روزگار پرآشوب سیاست داخلی که تندروها و نیز نیروهای حسود راه را برای فعالیت نخبگان می‌بندند و سد و صخره در برابرش باز می‌کنند و اصولا راه اقتصادی کشور به بیراهه است به میدان اجرا پای بگذارد.  

این گروه باور دارند با توجه به اینکه مدنی‌زاده به هیچ گروه سیاسی سنجاق نشده و تنها برتری‌اش دانش روز اوست در این روزهای ترسناک اقتصاد ایران می‌سوزد. در برابر اما گروهی دیگر باور دارند اگر چنین نیروی ورزیده‌ای این روزها به کار میهن و مردم نیاید دیگر به چه کار می‌آید. این گروه می‌گویند مدنی‌زاده باید بدون هراس به میدان بیاید و با توجه به دانش و تیزهوشی‌ای که در دیگر عرصه‌ها دارد به اقتصاد ایران کمک کند. واقعیت این است که باورمندان به بودن این نیروی دانشمند در کار اجرایی در بالاترین سطح و نیز آن‌هایی که می‌گویند او در این راه می‌سوزد بخشی از حقیقت را می‌گویند. تصمیم با رییس‌جمهور است که با انتخاب مدنی‌زاده نقطه عطفی در اداره وزارت اقتصاد پس از محسن نوربخش پدیدار سازد.