پیشنهادات نه‌گانه حفظ پایداری تامین کالا

. افزایش سهمیه ارزی شرکت ها متناسب با رشد واقعی هزینه‌های لجستیک بین‌المللی و لحاظ هزینه حمل به‌عنوان جزء قابل تعدیل در سیاست‌های تخصیص ارز.

۲. ایجاد امکان اصلاح و ویرایش ثبت سفارش‌ها به‌ویژه در رویه‌های CIF. CFRمتناسب با نرخ‌های واقعی حمل‌ونقل بین‌المللی.

۳.تسهیل پذیرش پرداخت‌های مرتبط با هزینه‌های لجستیک به‌صورت بدون انتقال ارز درثبت سفارش‌های FOB و همچنین پوشش مازاد هزینه‌های حمل نسبت به پروفرماهای اولیه CIF.

۴. طراحی سازوکار تفکیک شفاف «ارزش کالا» از «هزینه لجستیک» در سامانه‌های تجاری و ارزی کشور به منظور افزایش شفافیت و مدیریت دقیق منابع ارزی.

۵. ایجاد کارگروه مشترک میان وزارت امور اقتصادی و دارایی، سازمان توسعه تجارت و بخش خصوصی جهت رصد مستمر نرخ‌های حمل‌ونقل بین‌المللی و به‌روزرسانی سیاست‌های ارزی مرتبط.

۶. تعریف شاخص رسمی تعدیل هزینه لجستیک (Logistics Adjustment Index)بر اساس مسیرهای اصلی وارداتی کشور برای استفاده در سیاستگذاری ارزی.

۷. تسهیل استفاده از قراردادهای بلندمدت حمل (Long- term Freight Contracts)برای واردکنندگان بزرگ به منظور کاهش نوسانات هزینه‌ای.

۸. توسعه و تقویت کریدورهای ریلی و زمینی منطقه‌ای (به ویژه آسیای میانه، قفقاز و ترکیه) از طریق توافقات دوجانبه و کاهش هزینه‌های ترانزیت.

۹. ایجاد امکان ثبت و تفکیک مستقل هزینه‌های حمل و بیمه در سامانه‌های ثبت سفارش و تخصیص ارز جهت افزایش شفافیت و جلوگیری از فشار غیرمستقیم بر ارزش کالای وارداتی.

رئیس اتاق تهران با بیان اینکه «عدم انطباق سیاست‌های ارزی با واقعیت‌های جدید بازار حمل‌ونقل بین‌المللی می‌تواند منجر به کاهش سطح تامین کالا، افزایش هزینه‌های تمام‌شده و تشدید فشارهای تورمی در بازار داخلی گردد» خواستار چاره‌اندیشی درباره این مسایل شده است.