طبق گزارشی از ایسنا، وجود ناترازی برق در ایران موضوعی نیست که مختص به زمان فعلی باشد؛ این معضل ریشه در سال‌های دور دارد، زمان‌هایی که به دلایل مختلف، سرمایه‌گذاری‌های لازم و توسعه زیرساخت‌های تولید برق هماهنگ با نیاز در حال افزایش کشور انجام نشد. در این شرایط، گسترش نیروگاه‌های تجدیدپذیر به عنوان یکی از راه‌های کلیدی برای افزایش ظرفیت تولید و کاهش بخشی از عدم تعادل انرژی به حساب می‌آید.

یکی از بارزترین تفاوت‌های نیروگاه‌های تجدیدپذیر با نیروگاه‌های فسیلی بزرگ، قابلیت تولید برق در نزدیکی محل مصرف است. در نیروگاه‌های فسیلی، برق تولیدی معمولاً نیازمند انتقال از طریق شبکه‌های توزیع و در برخی موارد به فواصل دور است تا به مقاصد مصرف برسد؛ اما در نیروگاه‌های تجدیدپذیر می‌توان برق را در همان نقطه مصرف تولید و مورد استفاده قرار داد.

در همین راستا، امکان نصب سیستم‌های خورشیدی بر روی سقف منازل، ادارات، مراکز تجاری، واحدهای کشاورزی، شهرک‌های صنعتی و حتی مزارع بزرگ ایجاد شده است. به نحوی که هر مکانی که نیاز به مصرف برق وجود دارد، می‌تواند به یک نقطه تولید برق نیز تبدیل گردد.

رشد چشمگیر ظرفیت تجدیدپذیرها

در دو سال اخیر، ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور شاهد رشد قابل توجهی بوده و این ظرفیت که حدود هزار و ۲۵۰ مگاوات بود، با همکاری بخش خصوصی، دولت و مردم به بیش از ۴.۵ برابر افزایش یافته است.

براساس آخرین داده‌های منتشرشده، ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور هم‌اکنون از مرز ۵۴۰۰ مگاوات عبور کرده و پیش‌بینی می‌شود تا پایان تابستان به عدد ۷۰۰۰ مگاوات دست یابد. این رشد چشمگیر باعث شده است که ایران از نظر توسعه نیروگاه‌های تجدیدپذیر در قاره آسیا، بعد از چین و هند، در رتبه سوم قرار گیرد.

در حال حاضر، در تمامی ۳۱ استان کشور بیش از ۹۰۰ پروژه و سایت فعال در زمینه انرژی‌های تجدیدپذیر وجود دارد؛ این نشان‌دهنده توسعه‌ی این نیروگاه‌ها نه تنها در چند نقطه خاص بلکه در تمامی مناطق کشور است و ایران به کارگاهی برای احداث نیروگاه‌های تجدیدپذیر تبدیل شده است. برنامه توسعه تجدیدپذیرها به ظرفیت‌های کنونی محدود نمی‌شود و مطالعات در حوزه شبکه‌ای، نیازهای کشور در بخش‌های مختلف سبد انرژی را شناسایی کرده و بر اساس این نیازها، اقدامات برای افزایش ظرفیت تجدیدپذیرها در چند مرحله در نظر گرفته شده است.

در این راستا، ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر قرار است در کوتاه‌مدت از بیش از ۵ هزار مگاوات فعلی به ۷ هزار مگاوات و سپس به ۱۲ هزار مگاوات افزایش یابد. در افق میان‌مدت نیز با توسعه شبکه انتقال، ظرفیت این نیروگاه‌ها می‌تواند به ۲۰ تا ۳۰ هزار مگاوات افزایش یابد.

محسن طرزطلب، رئیس سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا)، در خصوص تداوم روند توسعه این نیروگاه‌ها اعلام کرده است که این تغییرات با سرعت ادامه خواهد یافت و امیدواریم که ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر تا پایان سال به ۱۲ هزار مگاوات برسد.

وی همچنین درباره برنامه‌های دولت چهاردهم برای رسیدن به ظرفیت ۳۰ هزار مگاوات نیروگاه تجدیدپذیر اظهار داشته که این برنامه شامل احداث ۲۵ هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی و ۵ هزار مگاوات نیروگاه بادی است.

صرفه‌جویی در آب و کاهش آلودگی‌ها

گسترش نیروگاه‌های تجدیدپذیر فقط به افزایش تولید برق محدود نمی‌شود و می‌تواند تأثیرات زیست‌محیطی و اقتصادی چشمگیری نیز به همراه داشته باشد. کارشناسان بر این باورند که استفاده از این منابع نه تنها به کاهش آلاینده‌های زیست‌محیطی کمک می‌کند بلکه باعث صرفه‌جویی در منابع آب و افزایش امنیت انرژی کشور خواهد شد.

برآوردها نشان می‌دهد که هر مگاوات نیروگاه خورشیدی می‌تواند سالانه بین ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ مگاوات ساعت برق تولید کند و از انتشار صدها تن دی‌اکسید کربن جلوگیری کند.

علاوه بر این، مقایسه هزینه تولید برق به نفع انرژی‌های تجدیدپذیر است. طبق برآوردهای انجام‌شده، هزینه تولید برق در نیروگاه‌های فسیلی با احتساب عواملی نظیر مصرف آب و انتشار دی‌اکسید کربن بین ۸ تا ۱۱ سنت به ازای هر کیلووات ساعت می‌باشد؛ در حالی که این هزینه برای انرژی‌های تجدیدپذیر حدود ۴ تا ۵ سنت به ازای هر کیلووات ساعت تخمین زده می‌شود.

با توجه به کاهش مداوم هزینه فناوری‌های تجدیدپذیر، انتظار می‌رود این ارقام باز هم به پایین‌تر برسند. به همین دلیل، انرژی‌های تجدیدپذیر به عنوان یکی از اقتصادی‌ترین و ارزان‌ترین روش‌های تولید برق در سطح جهانی در نظر گرفته می‌شوند.

در مجموع، رشد ظرفیت تجدیدپذیرها در ایران را می‌توان تلاشی همزمان در جهت افزایش تولید برق، کاهش ناترازی، صرفه‌جویی در مصرف آب، کاهش آلودگی‌ها و افزایش امنیت انرژی تلقی کرد؛ مسیری که در صورت استمرار سرمایه‌گذاری و توسعه زیرساخت‌های شبکه انتقال می‌تواند وظیفه‌ای بزرگ‌تر در تأمین برق کشور ایفا کند.

انتهای پیام