دلایل تفاوت در شکل رینگ‌های عقب و جلو کامیون

طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و به نقل از پدال، بسیاری از افراد با دیدن رینگ‌های کامیون و وسایل نقلیه سنگین ممکن است تصور کنند که آن‌ها ظاهری یکسان و ساده دارند. اما در واقع، رینگ‌های جلو و عقب خودرو از نظر شکل و طراحی کاملاً متفاوت هستند. به‌طور معمول، رینگ‌های جلو به‌صورت برآمده شکل گرفته‌اند، در حالی که رینگ‌های عقب به‌صورتی گود طراحی شده‌اند. این تفاوت‌ها بر اساس اصول مهندسی دقیقی شکل گرفته که نه تنها نصب چرخ را تسهیل می‌کند، بلکه به قابلیت‌های تحمل بار، خنک‌سازی و ثبات خودرو کمک می‌نماید.

شرکت Alcoa به‌عنوان یکی از پیشروترین تولیدکنندگان رینگ‌های آلومینیومی فورج‌شده در سطح جهانی برای کامیون‌ها، اتوبوس‌ها و تریلرهای سنگین به‌شمار می‌رود، و راهنمای فنی ارائه‌شده توسط این شرکت به عنوان یکی از منابع معتبر در صنعت حمل‌ونقل محسوب می‌شود.

راهنمای آلکوا چیست و چرا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؟

در این راهنما، توجه خاصی به انتخاب رینگ مناسب متناسب با ظرفیت بار محور، نوع توپی، الگوی پیچ‌ها و ابعاد لاستیک شده است تا امنیت و پایایی چرخ‌ها تضمین گردد. رینگ‌های آلومینیومی فورج‌شده آلکوا به خاطر وزن سبک‌ترشان در مقایسه با نمونه‌های فولادی، به کاهش وزن کلی وسیله نقلیه، افزایش ظرفیت بار و بهبود بهره‌وری سوخت کمک می‌کنند. از سوی دیگر، این رینگ‌ها به دلیل خصوصیات برتر در برابر خوردگی و توانایی بیشتر در انتقال حرارت ناشی از ترمز، در ناوگان‌های حمل‌ونقل جاده‌ای محبوبیت چشمگیری پیدا کرده‌اند. پیروی از اصول ذکرشده در راهنمای آلکوا، از جمله رعایت گشتاور استاندارد در هنگام نصب مهره‌های چرخ، بازرسی منظم برای شناسایی ترک‌ها و نقص‌های احتمالی، کنترل وضعیت نشیمنگاه مهره‌ها و استفاده از قطعات هماهنگ، از اهمیتی بسیار بالایی برخوردار است. علاوه بر این، توصیه می‌شود رانندگان و تعمیرکاران پس از نصب چرخ‌های جدید، گشتاور مهره‌ها را پس از پیمودن مسافتی مشخص دوباره بررسی کنند تا از عملکرد ایمن و مطمئن مجموعه چرخ‌ها در شرایط کاری سنگین اطمینان حاصل گردد.

رینگ‌های آلکوا در انواع مختلف، از نظر شکل و ابعاد تولید می‌شوند و شامل جزئیاتی نظیر قطر مرکزی (بور=Bore) برای اتصال به محور خودرو، سوراخ‌های پیچ برای نصب چرخ بر روی خودرو و سوراخ‌های طراحی‌شده برای دفع گرما در طول حرکت هستند. سطح صاف بیرونی رینگ، که به دیسک فیس شناخته می‌شود، جایگاه فلنج نصب را در برمی‌گیرد و به‌طور هم‌زمان بر زیبایی و استحکام چرخ می‌افزاید. سطح نشیمن لبه‌ی تایر نیز از بخش‌های مهم و حیاتی است، زیرا محل تماس تایر و رینگ محسوب می‌شود و هرگونه آسیب جدی، نظیر تاب‌خوردگی رینگ، می‌تواند به لرزش وسیله نقلیه در سرعت‌های بالا منجر شود.

عرض رینگ و قطر نشیمن لبه‌ی تایر مشخص‌کننده‌ی اندازه‌ی تایری است که بر روی آن نصب می‌شود و ضخامت فلنج نیز با توجه به کاربرد می‌تواند به‌طور متغیر تغییر کند تا هم‌راستا با اهداف طراحی باقی بماند. آلکوا در رینگ‌های میان‌وزن و سنگین، هنگام تولید و مونتاژ، والو را نیز نصب می‌کند و در برخی از محصولات خود، دو رینگ با دو والو ارائه می‌دهد. با قرار گرفتن والو دوم در زاویه‌ی ۱۸۰ درجه، حسگر سیستم پایش فشار تایر می‌تواند از یک والو استفاده کند و در عین حال از والو دیگر برای سرویس‌دهی فشار هوا بهره‌برداری شود.

به‌طور کلی، رینگ وظیفهٔ اتصال تایر به محور خودرو را بر عهده دارد و نیروها را از محور به تایر و بالعکس منتقل می‌کند. این قطعه بار و وزن خودرو را نیز تحمل می‌کند و به دلیل اتصالی که به محور دارد، فرآیند شتاب‌گیری و کاهش سرعت خودرو را نیز ممکن می‌سازد. تایر همچنین هوا را در خود نگه می‌دارد و به نرمی سواری کمک کرده و در عین حال کشش و قدرت ترمز را نیز در طی مانورهای مختلف تأمین می‌کند.

در چیدمان چرخ‌های جلو، برای خودروهای سبک‌تر، فرآیند بسیار ساده‌تری وجود دارد؛ چرا که برای هر محور دو تایر در نظر گرفته شده و هر سمت یک تایر را برمی‌گیرد. در مدل‌های میان‌وزن و سنگین، چرخ‌های جلو به‌واسطه‌ی هاب و از طریق سوراخ‌های نصب در هر دو سمت محور کامیون متصل می‌شوند و تعداد این سوراخ‌ها با توجه به طراحی رینگ و نوع کاربرد، می‌تواند از شش تا ده متغیر باشد. هاب در این زمینه، به‌عنوان یک قطعه واسط عمل می‌کند که هم به رینگ و هم به محور متصل می‌شود تا امکان چرخش آزاد تایر فراهم گردد.

در محور عقب کامیون‌های میان‌وزن و سنگین، معمولاً مجموعه چرخ‌ها به‌صورت دوقلو یا دوالی در دو جفت مقابل یکدیگر بر روی هر طرف محور عقب نصب می‌شوند. در شرایطی که نیاز به وزن کمتر احساس می‌شود، می‌توان به‌جای استفاده از دو چرخ دوالی یا چرخ‌های دوگانه، از یک چرخ پهن‌پایه بهره جست؛ که این تصمیم صرفه‌جویی قابل توجهی در وزن برای مشتری در پی خواهد داشت. در هر دو حالت، چرخ‌ها با دو روش متفاوت بر روی هاب‌های محور نصب می‌شوند.

در راهنمای آلکوا، اصطلاح آفست به فاصله بین سطح هم‌سطح‌شده چرخ و مرکز آن اشاره دارد. در مجموعه‌ی جلو، وقتی هاب از سمت داخلی به‌صورت هم‌سطح بر روی فلنج داخلی چرخ قرار می‌گیرد، به‌اصطلاح اینست گفته می‌شود و آفست نیز فاصله‌ی بین میانه رینگ و سطح بیرونی فلنج را نشان می‌دهد. در قسمت عقب، در جایی که چرخ‌های دوالی به‌عنوان قاعده خدمت می‌کنند، فاصله میان دو نقطه‌ میانی چرخ‌ها را فاصله‌ی دوال می‌نامند. اگر به‌جای استفاده از دو چرخ دوالی، یک چرخ پهن‌پایه در عقب به کار رود، آفست می‌تواند مثبت، منفی یا صفر باشد که بسته به موقعیت هاب و فلنج نسبت به مرکز چرخ تعیین می‌شود.

۲۲۷۳۲۲