از ساب تا پونتیاک؛ برترین اتومبیل‌های برندهایی که دیگر فعال نیستند

صنعت خودروسازی پر از نام‌های مشهور است که در گذشته جایگاه بی‌نظیری در بازار داشتند؛ شرکت‌هایی که تبلیغات آنها در هر جایی به چشم می‌خورد و حتی در برخی مواقع، به‌عنوان آینده این صنعت معرفی می‌شدند. با این حال، در حال حاضر فقط می‌توان به نام آنان در زمره برندهای منقرض شده اشاره کرد. اما نمی‌توان فراموش کرد که در روزگاری نه‌چندان دور، برخی از بهترین خودروها توسط این برندها به بازار عرضه شده بودند.

یادگارهای شگفت‌انگیز از برندهای منقرض شده

در این مقاله ابتدا بهترین مدل‌هایی که توسط خودروسازان فراموش‌شده عرضه شده‌اند، بررسی می‌شود و به دنبال آن، شرایط شرکت‌های سازنده آنان مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهد گرفت. گاهی اوقات، انتخاب‌های نادرست به نابودی یک برند بزرگ منتهی می‌شوند و در مواردی دیگر، بدشانسی نیز پایان تلخی را رقم می‌زند.

ای‌ام‌سی ایگل

تعداد زیادی از شرکت‌ها قربانی پیش‌دستی در عرضه ایده‌های خلاقانه و نوآورانه شده‌اند. ایگل به‌عنوان یکی از نخستین خودروها، قابلیت ترکیب ساختار یک خودروی سواری خانوادگی با بدنه یکپارچه و سیستم چهارچرخ محرک را داشت. در نهایت این محصول به‌دست آمده، توانست بدون قربانی کردن میزان راحتی سرنشینان، عملکرد مطلوبی در مسیرهای دشوار ارائه دهد.

ای‌ام‌سی ایگل به‌عنوان یکی از برترین مدل‌های ارائه‌شده از سوی برندهای منقرض شده، به‌عنوان پیشگام کراس‌اوورهای مدرن شناخته می‌شود. این خودروی به‌واقع فرمولی را ارائه می‌کرد که چندین سال بعد مشابه آن در خودروهایی مانند سوبارو اوت‌لوک به موفقیت رسید.

سرنوشت برند AMC

شرکت AMC در سال ۱۹۷۹ توسط رنو فرانسه خریداری شد. مشکلات مالی و فشارهای رقابتی از سوی برندهای ژاپنی، مانع از موفقیت قابل توجه این شرکت گردید. با ترور مدیرعامل رنو در سال ۱۹۸۶، شرایط به‌مراتب وخیم‌تر شد؛ چراکه جانشینان او چندان تمایلی به حفظ این برند نداشتند. در نهایت، AMC در سال ۱۹۸۷ به کرایسلر فروخته شد و مالکان جدید نیز تصمیم به خاتمه فعالیت‌های برند AMC گرفتند.

برندهای خودرو منقرض شده: آمفیکار 770

آمفیکار مدل ۷۷۰ در سال ۱۹۶۱ به بازار عرضه شد و یک خودروی کاملاً منحصر به فرد محسوب می‌شد. شرکت سازنده از یک موتور چهار سیلندر ترایمف بهره گرفته بود که می‌توانست ۴۳ اسب بخار قدرت ایجاد کند. این موتور نه‌تنها چرخ‌های عقب را به‌حرکت در می‌آورد، بلکه نیرو لازم برای چرخاندن یک جفت ملخ پلاستیکی که زیر سپر قرار داشت، تأمین می‌کرد. بدنه این محصول به‌طور کامل ضدآب بود و به همین دلیل می‌توانست بر روی زمین و آب حرکت کند.

آمفیکار ۷۷۰ بدون تردید یکی از شاهکارهای برندهای منقرض شده است. این مدل قادر بود بر روی زمین سرعت máxima ۱۱۲ کیلومتر بر ساعت و در آب به حداکثر سرعت ۱۳ کیلومتر بر ساعت دست یابد. هرچند ایده کلی بسیار جذاب به‌نظر می‌رسید، متأسفانه قیمت آن در مقایسه با خودروهای عادی یا قایق‌های معمولی بالا بود. در نهایت تنها ۴۰۰۰ دستگاه از مدل ۷۷۰ به فروش رسید. یکی از خریداران این مدل، لیندون جانسون، رئیس‌جمهور آمریکا بود؛ او مهمانانش را با این خودرو به مزرعه‌اش در تگزاس می‌برد و وانمود می‌کرد که ترمزها از کار افتاده‌اند و عمداً وارد دریاچه می‌شد تا با آنها شوخی کند.

سرنوشت برند Amphicar

افزایش مقررات ایمنی و کنترل آلایندگی در آمریکا موجب شد ادامه تولید و طراحی مجدد این خودرو از نظر اقتصادی غیرقابل توجیه باشد. در نتیجه پروژه متوقف شد و تولید آن ادامه نیافت. شرکت تولیدکننده نیز به‌کلی از دنیای خودروسازی کناره‌گیری کرد. جالب اینجاست که بیش از چند دهه از آن زمان هنوز شاهد معرفی هیچ خودروی دو منظوره جدید دیگری در مقیاس زیاد نبوده‌ایم.

برندهای خودرو منقرض شده: آستین هیلی مدل ۳۰۰۰

در سال ۱۹۵۹، آستین هیلی مدل ۳۰۰۰ با موتور ۳ لیتری شش سیلندر معرفی گردید و به سرعت یکی از محبوب‌ترین خودروهای اسپرت بریتانیا شد. این مدل، عملکردی بی‌نظیر در مسابقات رالی اروپا داشت و به‌راحتی رقبای خود را کنار می‌زد. از آنجا که خریداران آمریکایی تمایل زیادی به خودروهای روباز داشتند، آستین هیلی مدل ۳۰۰۰ به طور عمده در بازار ایالات متحده عرضه می‌شد.

این مدل به عنوان یکی از بهترین محصولات تولید شده از سوی برندهای منقرض شده، در طول دهه ۱۹۶۰ به‌طور پیوسته به‌روزرسانی شد، اما در سال ۱۹۷۲ همه‌چیز دچار مشکل شد.

سرنوشت برند Austin-Healey

آستین هیلی در سال ۱۹۵۲ از طریق همکاری بین بخش آستین شرکت بی‌ام‌سی و شرکت دونالد هیلی تأسیس شد. هرچند قرارداد تدوین‌شده برای ۲۰ سال، در سال ۱۹۷۲ به پایان رسید و تولید خودرو نیز متوقف گردید. تلاش‌های مختلفی برای احیای این برند در سال‌های بعد انجام شد که همگی ناکام ماندند. در حال حاضر، حقوق مربوط به برند آستین به یک شرکت چینی تعلق دارد.

اتوبیانکی ای‌۱۱۲ آبارث

بسیاری از مردم ممکن است بهترین مدل‌های ارائه‌شده توسط برندهای منقرض شده را به خاطر نیاورند. به ویژه اینکه خودرویی مانند A112 با ابعاد کوچک به راحتی توجه‌ها را جلب نمی‌کند. با این وجود باید A112 Abarth را به‌عنوان یک مدل پیشرو در نظر گرفت؛ این خودرو در سال ۱۹۷۱ معرفی شد، زمانی که کمتر کسی حتی نام گلف را شنیده بود.

اتوبیانکی تصمیم به رونمایی از نسخه اسپرت‌تر خودروی کوچک خود گرفت. نسخه‌های اولیه این خودرو از موتور چهار سیلندر ۵۸ اسب‌بخاری بهره می‌برد و قادر بود به حداکثر سرعت ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد. آبارث هم در استفاده روزمره و هم در مسابقات رالی و تپه‌نوردی کاربرد داشت.

سرنوشت برند Autobianchi

خودروهای اتوبیانکی به‌عنوان نتیجه همکاری بین بیانکی (سازنده دوچرخه)، پیرلی (تولیدکننده لاستیک) و فیات به تولید می‌رسیدند. فیات در سال ۱۹۶۸ کنترل کامل شرکت را به دست آورد و پس از آن آن را در مجموعه لانچیا ادغام کرد. در سال ۱۹۹۵ برند اتوبیانکی به‌طور رسمی به فعالیت خود پایان داد.

اتو یونیون ۱۰۰۰ اس‌پی

در سال ۱۹۵۷، اتو یونیون سعی در ارائه یک خودرو اسپرت کوچک و نسبتاً لوکس کرد. آنها از طراحی بدنه خودروهای اسپرت آمریکایی الهام گرفتند و چراغ‌های پنهان‌شونده جلو نیز به آن افزودند. در نتیجه، محصول نهایی به‌طور چشم‌گیری با سایر خودروهای موجود در اتو یونیون متفاوت بود.

به عنوان یکی از بهترین مدل‌های برندهای منقرض شده، اتو یونیون 1000SP از موتور سه‌سیلندر دو زمانه ۹۸۱ سی‌سی با ۵۵ اسب بخار قدرت استفاده می‌کرد و می‌توانست به حداکثر سرعت ۱۴۰ کیلومتر بر ساعت دست یابد.

سرنوشت برند Auto Union

در سال ۱۹۶۹ اتو یونیون با NSU ادغام شد و پس از آن، شرکت جدید تحت مالکیت فولکس‌واگن درآمد. این اقدام بنیاد و تولد برند آئودی را به ارمغان آورد. اگرچه برند اتو یونیون از بین رفته، اما میراث آن را می‌توان در یکی از مهم‌ترین برندهای خودروساز امروزی سراغ گرفت؛ چراکه این شرکت آلمانی با تولیداتی نظیر آئودی، آینده‌ای جدید را برای بازار خودرو خواهید ساخت.

برندهای خودرو منقرض شده: دایملر SP250

دایملر به‌عنوان تأمین‌کننده خودروهای مورد استفاده توسط خاندان سلطنتی شناخته می‌شد؛ اما آنها همچنین تصمیم گرفتند تا مدل‌های ویژه‌ای را نیز تولید کنند. این تصمیم به تولید یک خودرو هیجان‌انگیز و کاملاً منحصر به فرد منجر گردید که با وجود طراحی جذابش، قادر بود با سرعت ۱۹۳ کیلومتر بر ساعت حرکت کند.

بدنه این خودرو دارای ساختار فایبرگلاس و شاسی آن به وضوح از ترایمف TR3 اقتباس شده بود. از دیگر ویژگی‌های این خودرو می‌توان به موتور V8 ۲.۵ لیتری با قدرت ۱۴۰ اسب‌ بخار اشاره کرد.

سرنوشت برند Daimler

در میان برندهای منقرض شده، داستان دایملر نسبتاً پیچیده است. این برند در سال ۱۹۶۰ توسط جگوار خریداری شد و از سال ۲۰۰۷ به بعد نام دایملر بر هیچ خودرو سواری مستقل مشاهده نشد. اگرچه جگوار هنوز حق بهره‌برداری از این نام را دارد، ولی با توجه به فعالیت کامیون‌های سنگین مرسدس‌بنز زیر نام دایملر، احتمال بازگشت دوباره این برند به صنعت خودروهای سواری بسیار بعید به‌نظر می‌رسد.

دسوتو کی

دسوتو در سال ۱۹۲۸ توسط کرایسلر تأسیس شد و به سرعت با عرضه مدل کی، سرآمد توجهات گردید. این مدل از یک موتور شش سیلندر برخوردار بود و مشتریان قادر بودند آن را در انواع مختلف بدنه تهیه کنند. همین امر باعث شد که در سال نخست عرضه، فروشی باورنکردنی بالغ بر ۸۱ هزار دستگاه را ثبت کند.

بسیاری بر این باور بودند که برند دسوتو آینده روشنی در پیش دارد، اما اشتباهات کرایسلر سرنوشت را تغییر داد.

سرنوشت برند DeSoto

کرایسلر در سال ۱۹۲۸ برند دوج را نیز به مالکیت خود درآورد. محصولات این برند، از نظر مشخصات و بازار هدف، به شدت با دسوتو همپوشانی داشتند. با افزایش تنوع محصولات کرایسلر، این مشکل بیشتر نمود یافت، به‌نحوی که در دهه ۱۹۵۰، دسوتو مجبور بود با محصولات کرایسلر به رقابت بپردازد. در نهایت، در سال ۱۹۶۱ شرکت مادر تصمیم به حذف برند دسوتو از بازار گرفت.

دی‌توماسو پانترا

ترکیب طراحی ایتالیایی و موتور آمریکایی باعث شد تا پانترا به یکی از بهترین تولیدات برندهای منقرض‌شده بدل شود. آلخاندرو دی‌توماسو پس از طراحی یک خودروی زیبای چارتابی دریافتی از فورد موتور V8 را خرید و آن را در عقب خودرو قرار داد.

پانترا با مشکلات کیفی متعددی روبرو بود، اما بازار آمریکا به شدت تشنه خودروهای پرفورمنس بود و همین امر باعث شد تا این خودرو فروش خوبی را تجربه کند. علیرغم این، شایعه شده که الویس پریسلی به‌خاطر مشکلات این خودرو چندین بار به سمت آن شلیک کرده است.

سرنوشت برند De Tomaso

تنها در سال ۱۹۷۵ این برند با مازراتی ادغام شد و تا سال ۲۰۰۴ به تولید خودرو ادامه داد. پس از آن، فرد دیگری تجاری به نام دی‌توماسو را خرید. آخرین حضور این برند در نمایشگاه ژنو سال ۲۰۱۱ بود، جایی که یک خودروی مفهومی تحت نام دی‌توماسو رونمایی شد.

برندهای خودرو منقرض شده: ایگل تالون

در سال ۱۹۸۸، کرایسلر تصمیم به تأسیس برند ایگل گرفت تا به‌جای AMC عمل کند. محصولات ایگل فاقد هویت خاصی بودند و به‌عنوان خودروهای معمولی شناخته می‌شدند. تنها مدل استثنا، تالون بود که با الهام از میتسوبیشی اکلیپس ساخته شد.

ایگل تالون در سال ۱۹۸۹ به بازار آمد و از موتور چهار سیلندر توربوشارژ با قدرت ۱۹۲ اسب‌بخار و سیستم چهارچرخ محرک بهره‌می‌برد.

سرنوشت برند Eagle

کرایسلر به این نتیجه رسید که ایگل آینده‌ای روشن نخواهد داشت. بنابراین، در طول دهه ۱۹۹۰ محصولات این برند به تدریج حذف شدند و نهایتاً در سال ۱۹۹۸، نوبت تالون به‌خودش رسید و ایگل به‌طور کامل به‌جمع برندهای منقرض شده پیوست. جالب اینجاست که کارخانه تولید تالون در حال حاضر در اختیار شرکت ریویان قرار دارد، شرکتی که به‌عنوان تولیدکننده برخی از بهترین خودروهای الکتریکی در جهان شهرت دارد.

فسل وگا اکسلنس

مدل اکسلنس به‌عنوان جاه‌طلبانه‌ترین پروژه فسل وگا برای ورود به دنیای خودروهای لوکس و فوق لاکچری به حساب می‌آید. این خودرو از موتورهای هشت سیلندر کرایسلر با قدرت ۳۵۵ اسب بخار بهره‌می‌برد و تنها ۱۵۶ دستگاه از آن تولید شد.

ترکیب طراحی ویژه، درهای عقب با لولاهای مخالف، سقف بدون ستون میانی و کابین دست‌ساز این خودرو موجب جذب توجه شخصیت‌های مشهور گردید.

سرنوشت برند Facel Vega

رقابت مستقیم با برندهای مستقل بزرگی نظیر رولزرویس و مرسدس‌بنز، کار آسانی نبود. این برندها به مزایای تولید انبوه مجهز بودند، در حالی که فسل وگا چنین امکاناتی نداشت و در نهایت نتوانست هیچ سود قابل توجهی از تولید خودروهایش برداشت کند. در نتیجه، در سال ۱۹۶۴ فعالیت این برند به پایان رسید. جالب است که فرانسه با برندهای لوکس مناسبی مثل لویی ویتون و شنل شناخته می‌شود، اما در چند دهه اخیر هیچ برند موفقی در عرصه خودروهای لوکس به نمایش نگذاشته است.

برندهای خودرو منقرض شده: هادسون هورنت

با چراغ‌های جلوی بزرگ و طراحی خاص سقف، هادسون هورنت یه مدلی متمایز محسوب می‌شد. مرکز جاذبه این خودرو نیز پایین‌تر از بسیاری از خودروها بود که موجب دستاورد بهتر در زمینه هندلینگ می‌شد.

موتور شش سیلندر خطی ۵ لیتری هادسون هورنت می‌توانست قدرتی معادل ۳۰۸ اسب بخار تولید کند که همین ویژگی باعث شد در سال ۱۹۵۲ به یک ستاره در مسابقات نسکار تبدیل شود.

سرنوشت برند Hudson

شرکت هادسون از مشکلات ساختاری رنج می‌برد و همچنین هزینه‌های بالای توسعه خودرو و رقابت شدید با جنرال موتورز، فورد و کرایسلر، موقعیت دشواری برای آن ایجاد کرده بود. در نهایت در سال ۱۹۵۴ این برند با نش ادغام گردید و AMC شکل گرفت. آخرین بار نیز در سال ۱۹۵۷ یک خودرو سواری با برند هادسون به بازار عرضه شد.

اینوچنتی مینی

در ادامه برای معرفی بهترین محصولات برندهای منقرض شده به اینوچنتی مینی خواهیم پرداخت. این شرکت در ابتدا خود را به‌عنوان تولیدکننده اسکوتر معرفی کرده بود، اما به تدریج با همکاری آستین بریتانیا وارد عرصه خودرو شد و از دهه ۱۹۶۰ تولید مدل مینی را آغاز کرد.

در سال ۱۹۷۴ نسخه به‌روز شده این خودرو با طراحی جدیدی ارسال شد تا با اتوبیانکی آبارث ای۱۱۲ به رقابت بپردازد. این خودرو بارها به‌روزرسانی‌های مختلفی را تجربه کرد و در نهایت در سال ۱۹۹۳ بازنشسته شد.

سرنوشت برند Innocenti

شرکت اینوچنتی، بعد از سال‌ها فعالیت مستقل تحت نفوذ دی‌توماسو قرار گرفت و سپس در دهه ۱۹۹۰ توسط فیات خریداری شد. سپس آنها تصمیم به تعطیلی کارخانه اینوچنتی گرفتند و تنها به استفاده از این برند برای некоторых از محصولات آزمایشی خود پرداختند.

برندهای خودرو منقرض شده: جنسن اینترسپتور

جنسون اینترسپتور در سال ۱۹۶۶ به‌عنوان جایگزین مدل CV8 به بازار آمد. طراحی این خودرو به‌وسیله شرکت ایتالیایی کاروزریا تورینگ انجام شده و به همین دلیل ظاهری متمایز و متفاوت از سایر خودروهای اسپرت بریتانیا پیدا کرده است. اینترسپتور با موتور‌های V8 کرایسلر همراه بود و حتی در سال ۱۹۶۶ با سیستم چهارچرخ محرک هم به بازار عرضه شد.