بر اساس گزارش خبرگزاری مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران به تازگی اعلام کرده‌اند که تعداد بالاتر از بیدار شدن‌های کوتاه مدت در خواب با احتمال بالاتر از خطر ژنتیکی ابتلا به آلزایمر ارتباط دارد.

به ویژه، بر اساس تحقیقات گروهی از پژوهشگران دانشگاه لیژ در بلژیک، این بیدار شدن‌های کوچک به طرز آشکاری با خطر ژنتیکی مورد اشاره، حتی پیش از ظهور هر نشانه‌ای از مشکلات حافظه همبستگی دارند.

«ژیل واندروال»، محقق اصلی پروژه، در یک بیانیه رسانه‌ای اظهار داشت: «خواب می‌تواند به عنوان یک شاخص قابل دسترسی برای شناسایی زودهنگام افرادی که در معرض خطر هستند، به کار رود.»

این پژوهشگران یادآور شدند که بیماران مبتلا به آلزایمر معمولاً با مشکلات خواب مواجه‌اند، اما خواب به عنوان یکی از نشانه‌های اولیه این بیماری شناخته نشده است.

در این مطالعه جدید، پژوهشگران خواب بیش از ۵۰۰ شخص سالم را در تحلیل‌های خواب مورد بررسی قرار دادند و به ثبت تعداد دفعات بیدار شدن آن‌ها در طول شب پرداخته و از ثبت‌های مغزی برای این منظور استفاده کردند. این بیداری‌های کوچک، دوره‌های کوتاه مدتی از فعالیت مغزی هستند که فرد را به‌طور کامل بیدار نمی‌کنند، اما می‌توانند چرخه خواب او را مختل نمایند.

تیم تحقیق این بیداری‌ها را با نمره خطر ژنتیکی افراد برای ابتلا به بیماری آلزایمر مقایسه کردند.

یافته‌های آن‌ها نشان داد که فراوانی بالاتر بیدار شدن‌های شبانه به ویژه در میان بزرگسالان میانسال (میانگین سنی: ۵۹ سال) با احتمال بیشتری از بیماری آلزایمر مرتبط است. این ارتباط در افراد جوان‌تر مشاهده نشده است.

«پونیت تالوار»، یکی از دستیاران تحقیقاتی دانشگاه، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «به همین دلیل، این بیداری‌های کوتاه نباید نادیده گرفته شوند. برخی از الگوهای موجود ممکن است تجمع پروتئین‌های مرتبط با بیماری آلزایمر را افزایش دهند و به افزایش آسیب‌پذیری منجر شوند.»

محققان بر این باورند که این بیدار شدن‌ها می‌توانند به لوکوس سرولئوس، یک ناحیه کوچک در ساقه مغز که در بیداری، توجه و تنظیم خواب دخالت دارد، مرتبط باشند.

گفتنی است که لوکوس سرولئوس یکی از نخستین نواحی مغزی است که در آن رسوبات پروتئینی غیرطبیعی مرتبط با آلزایمر، که ممکن است حتی از اوایل نوجوانی ایجاد شوند، ظاهر می‌گردند. این ناحیه همچنین تأثیر عمیقی بر کیفیت خواب دارد.

واندروال بیان کرد: «مشاهده این ناحیه دشوار است، اما به‌نظر می‌رسد که در مکانیسم‌های اولیه مرتبط با این بیماری نقشی اساسی ایفا کند.»

با این حال، پژوهشگران تاکید کردند که برای فهم بهتر این ارتباط، نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد.