جلیل مجاهد در گفت‌وگو با ایسنا، درباره دلایل عدم میل عمومی به استفاده از موتورسیکلت‌های برقی و موانع پیشرفت آن‌ها در کشور توضیح داد: موتورسیکلت‌های برقی تا به حال نتوانسته‌اند در فرهنگ مردم ایران موقعیت محسوسی کسب کنند که این موضوع ناشی از جنبه‌های فرهنگی است. علاوه بر این، کمبود زیرساخت‌های ضروری و ایستگاه‌های شارژ برای این نوع موتورسیکلت‌ها نیز عاملی جدی در عدم گسترش استفاده عمومی محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: نکته مهم‌تری که باید به آن توجه کرد این است که بسیاری از شهرهای ایران دارای شیب‌های جغرافیایی متفاوت هستند و موتورسیکلت‌های برقی معمولاً برای استفاده در شهرهای با سطح هموار و شیب کم طراحی شده‌اند. به‌طوری‌که بعضی از اطلاعات نشان می‌دهد که شیب برخی مناطق تهران می‌تواند به ۴۵ درجه برسد.

رئیس انجمن صنعت موتورسیکلت ایران خاطرنشان کرد: البته موتورسیکلت‌های برقی‌ای وجود دارند که قابلیت حرکت در این نوع شرایط را دارند، اما از نظر اقتصادی با وضعیت مالی عمومی مردم ایران سازگار نیستند و برای اینکه موتورسیکلت برقی‌ای توانایی حرکت در شیب‌های تهران را داشته باشد، بایستی حداقل ۳۰۰۰ دلار قیمت داشته باشد که با احتساب مالیات‌ها و هزینه‌های دولتی، قیمت نهایی به حدود ۸۵۰ میلیون تومان می‌رسد.

مجاهد همچنین به هزینه تعویض باتری موتورسیکلت‌های برقی اشاره کرد و گفت: یک مشکل دیگر این است که باتری این موتورسیکلت‌ها پس از تقریبا دو سال نیازمند تعویض است. برای موتورسیکلت با قیمت ۳۰۰۰ دلار که در حدود ۶۰۰ میلیون تومان قیمت دارد، هزینه هر باتری به حداقل ۲۴۰ میلیون تومان می‌رسد و به ندرت کسی در ایران می‌تواند یکجا چنین مبلغی را برای تعویض باتری بپردازد. در شرایط کنونی، با توجه به قیمت پایین بنزین، تمایل برای استفاده از موتورسیکلت‌های برقی کاهش یافته است.

سه شرط برای توسعه موتورسیکلت‌های برقی لازم است

وی تصریح کرد: برای بحث توسعه واقعی موتورسیکلت‌های برقی در کشور، ابتدا لازم است که قیمت بنزین مورد بازنگری قرار گیرد، سپس زیرساخت‌های لازم با دقت طراحی شود و در نهایت قدرت اقتصادی مردم برای خرید این نوع وسایل نقلیه هماهنگ گردد. اگر این شرایط مهیا باشد، استفاده عمومی از موتورسیکلت‌های برقی امکان‌پذیرخواهد بود.

رئیس انجمن صنعت موتورسیکلت ایران در پایان اضافه کرد: با این حال، موتورسیکلت‌های برقی که در حال حاضر در بازار موجود هستند، به‌طور عمده موتورسیکلت‌هایی هستند که نمی‌توانند در شهرهای دارای شیب مناسب عمل کنند؛ زیرا مدل‌های اقتصادی آن‌ها دارای کیفیت پایینی هستند و قیمت‌ آن‌ها حدود ۶۰۰ تا ۸۰۰ دلار است و نمی‌توانند با باتری‌های لیتیومی موثر کار کنند. به عبارت دیگر، در این موتورسیکلت‌ها از انواع دیگری از باتری‌های غیر لیتیومی استفاده می‌شود که از نظر توان و ظرفیت با محدودیت‌هایی روبرو هستند، بنابراین مردم به سختی می‌توانند از آن‌ها برای سفرهای طولانی استفاده کنند.

وی در پایان بیان داشت: به طور کلی، برای توسعه موتورسیکلت‌های برقی باید همزمان فرهنگ استفاده، زیرساخت‌های مناسب و توان مالی مردم در نظر گرفته شود و بی‌توجهی به این سه نکته باعث می‌شود که موتورسیکلت‌های برقی نتوانند جایگاهی معنادار در بازار ایران پیدا کنند.

انتهای پیام