بر اساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، این زیرساخت کلیدی که در عمق آبهای ساحلی شانگهای و در منطقه ویژه «لین-هانگ» واقع شده، بهطور رسمی در اواخر ماه می (اوایل خرداد ۱۴۰۵) به بهرهبرداری رسید. این پروژه با ابعاد فنی خود، فراتر از یک سازه معمولی در بستر دریا محسوب میشود.
رفع چالش مهم خنکسازی
علیرغم اینکه مراکز داده به طور طبیعی نیازی به آب شیرین ندارند، اما به دلیل آنکه آب شیرین دارای املاح، مواد معدنی و ناخالصیهای بیولوژیکی کمتری است، همواره به عنوان گزینهای آسان و کمهزینه برای خنکسازی سرورها در خشکی انتخاب شده است. با این حال، در شرایط بحرانی جهانی آب، این رویکرد با انتقادات جدی مواجه است.
دیتاسنتر زیر آبی جدید چین (UDC) با تغییر پارادایم، از آب اقیانوس به عنوان یک «سینک حرارتی» (Heat Sink) طبیعی بهره میگیرد و گرما را از طریق سیستمهای خنککننده کاملاً ایزوله منتقل میکند. این مرکز که توسط یکی از شرکتهای زیرمجموعه «مؤسسه ساختوساز ارتباطات چین» تأسیس شده، از یک سیستم تبادل حرارتی لولهمسی چرخشی استفاده میکند که به موجب گزارشهای رسمی، مصرف انرژی را تا ۲۲.۸ درصد کاهش میدهد. همچنین، مزارع بادی فراساحلی حدود ۹۵ درصد انرژی مورد نیاز برای راهاندازی ۱۹۲ رکِ سرور این مرکز که در چهار طبقه ساماندهی شدهاند، فراهم میکنند و بار سنگینی را از دوش شبکه برق شهری برمیدارند.
پروفسور لی ژن، استاد دانشگاه چینگهوا، در این باره به چاینا دیلی اظهار داشت: «در یک دیتاسنتر زیرآبی با این مقیاس، میزان برق مصرفی برای خنکسازی فقط حدود یکدهم از کل انرژی مصرفی دستگاه را شامل میشود. اگر مراکز مشابه به زیر آب منتقل شوند، میتوان انتظار داشت که میزان نیاز انرژی برای خنکسازی تا ۳۰ میلیارد کیلووات کاهش یابد، که بهاینترتیب سالانه حدود ۵۰ میلیارد کیلووات ساعت در مصرف برق صرفهجویی خواهد شد.»
ادامه این مطلب را در «ساخت اولین دیتاسنتر زیردریایی جهان با انرژی بادی / انقلاب چینی در عصر هوش مصنوعی»، مطالعه فرمایید.
۳۲۳
نظرات کاربران