به نقل از ایسنا؛ دکتر سید سجاد رضوی به مناسبت ماه جهانی آلزایمر، در مقاله‌ای اظهار داشت: «سپتامبر به عنوان ماه جهانی آلزایمر به ما این امکان را می‌دهد که به جنبه‌های مختلف این بیماری پرداخته و توجه بیشتری را به چالش‌های ناشی از دمانس و آلزایمر جلب کنیم. امسال، شعار جهانی بر اهمیت تشخیص سریع و ایجاد فرصت‌های طلایی برای اثرگذاری بهتر درمان‌ها تأکید دارد.

در سال‌های اخیر، شعارها و برنامه‌های جهانی مرتبط با آلزایمر روند منطقی و پیشرفته‌ای را طی کرده‌اند. به‌طوری‌که در پنج سال گذشته، این روند با افزایش آگاهی و توجه به شناخت بیماری آغاز گردید و سپس با تأکید بر پیشگیری و مدیریت عوامل خطر، به ویژه عدم تحرک ادامه پیدا کرد و در نهایت بر ضرورت اقدام و مطالبه‌گری تمرکز یافت.

با اینکه بیش از یک قرن از کشف بیماری آلزایمر می‌گذرد، متأسفانه هنوز میزان آگاهی عمومی و حتی برخی نهادهای مرتبط در مورد این بیماری رضایت‌بخش نیست و بسیاری از بیماران در مراحل اولیه، از آغاز بیماری خود بی‌خبرند.

با افزایش روند پیری جمعیت در سطح جهانی، دمانس و آلزایمر به یکی از مهم‌ترین محورهای مورد توجه سیاستگذاران بهداشت و تصمیم‌گیرندگان تبدیل شده است. یکی از چالش‌های اساسی، تأخیر در تشخیص این بیماری است؛ به‌طوری که بسیاری از بیماران در زمانی تشخیص داده می‌شوند که تأثیر درمان‌ها به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. در چنین حالتی، با وجود هزینه‌های بالایی که بیشتر آن‌ها توسط خانواده‌ها پرداخت می‌شود، نتیجه بالینی مطلوب ممکن است حاصل نشود.

به همین خاطر، شعار جهانی امسال بر اهمیت «زمان» در کیفیت درمان تأکید دارد؛ زیرا تشخیص به موقع می‌تواند فرصتی مطلوب‌تر برای مداخله، درمان و مدیریت بیماری فراهم آورد.

نکته حائز اهمیت دیگری که باید در نظر داشت این است که در مواجهه با بیماری آلزایمر، پزشکان با دو نوع بیمار روبرو هستند؛ اول، فرد میانسال یا سالمند مبتلا به آلزایمر و دوم، خانواده و نزدیکانی که مسئولیت مراقبت از وی را بر عهده دارند.

تحقیقات نشان می‌دهد که مراقبان خانگی، بیش از ۸۰ درصد از بار مسئولیت مراقبتی و خدمات نیازمند بیمار را به دوش می‌کشند و به همین دلیل، در طول زمان با فرسودگی و چالش‌های جسمی و روانی مواجه می‌شوند؛ به‌خصوص زمانی که بیماری به موقع تشخیص داده نشود.

کمردرد، اختلالات خواب و افسردگی از جمله مشکلاتی هستند که در مراقبان بیماران آلزایمر و دمانس بیش از جمعیت عادی مشاهده می‌شوند. بنابراین، ارائه حمایت از بیمار بدون توجه به وضعیت خانواده و مراقبان او نمی‌تواند پاسخی جامع به این مسئله باشد.

نگاه بلندمدت به اپیدمیولوژی و پیامدهای بالینی و اقتصادی آلزایمر، این بیماری را به یکی از اولویت‌های مرکز مدیریت پیوند و درمان بیماری‌ها در معاونت درمان تبدیل کرده است.

تلاش ما در معاونت درمان بر این است که فشار اقتصادی و استرس خانواده‌ها را در فرآیند مراقبت از مبتلایان به دمانس و آلزایمر به حداقل برسانیم و در عین حال، نظام سلامت را برای دو دهه آینده که پیش‌بینی می‌شود آمار این بیماری حدود دو برابر شود، آماده‌تر کنیم.

ماه جهانی آلزایمر، فرصتی مناسب است برای تأکید دوباره بر یک اصل مهم: در آلزایمر، زمان دارای اهمیت بالایی است؛ تشخیص زودهنگام می‌تواند فرصتی بیشتر برای درمان، ارائه مراقبت مؤثرتر و کمک بهتر به بیمار و خانواده او فراهم کند.»

انتهای پیام