به نقل از ایسنا، دکتر کامران باقری‌لنکرانی در جلسه‌ای خبری که در کنار همایش گوارش و کبد برگزار شد، درباره شیوع سرطان به خبرنگار ایسنا بیان کرد: افزایش آمار سرطان در سطح جهانی یک واقعیت غیرقابل انکار است؛ بخشی از این مسئله به سالمندی جمعیت مربوط می‌شود و بخش دیگر ناشی از تغییرات در سبک زندگی می‌باشد.

او با اشاره به شیوع چاقی در کشور تاکید کرد: نزدیک به ۶۰ درصد از بزرگسالان ایرانی از چاقی و اضافه‌وزن رنج می‌برند. علاوه بر موضوع چاقی، مصرف الکل و سیگار، همچنین غذاهای فرآوری‌شده غیرطبیعی نظیر کنسروها، سوسیس‌ها و نوشیدنی‌های گازدار، احتمال ابتلا به سرطان را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهند.

این فوق‌متخصص گوارش و کبد توضیح داد که نوع سرطان‌ها در حال تغییر است و گفت: درصد وجود «هلیکوباکتر» در سال‌های اخیر از ۹۵ درصد به ۵۰ درصد کاهش یافته است. بنابراین، آمار سرطان‌های معده به دلیل کاهش «هلیکوباکتر» کاهش یافته است.

او با اشاره به این نکته که سرطان روده بزرگ در ایران وابسته به پراکندگی جغرافیایی نیست، تصریح کرد: عوامل مختلفی همچون مصرف الکل و دخانیات، همچنین غذاهای فرآوری‌شده غیرطبیعی مانند کنسرو، سوسیس و کالباس، تأثیر عمده‌ای در ابتلا به سرطان روده بزرگ دارند.

لنکرانی ضمن اشاره به رشد سرطان کبد در ایران افزود: هپاتیت B به‌عنوان عامل اصلی توسعه سرطان کبد در سال‌های گذشته شناخته می‌شود، اما بخش زیادی از موارد سرطان کبد به علت عدم تشخیص کبد چرب قابل‌توجه است. بررسی‌ها نشان‌دهنده افزایش شیوع سرطان کبد برای ایران و جهان است که نیازمند توجه جدی است.

او در ادامه به ایسنا درباره افزایش سرطان کبد طی ۱۰ سال اخیر توضیح داد: میزان ابتلا به سرطان کبد در این بازه زمانی به طور تقریبی ۵۹ درصد افزایش یافته است. دلیل این افزایش شامل بهبود تشخیص و همچنین عوامل دیگر است.

رئیس انجمن آندوسکوپی گوارشی ایران به تأثیرات روانی در ایجاد کبد چرب اشاره و گفت: تأثیرات روانی بر بیماری‌های گوارشی مانند روده تحریک‌پذیر شناخته‌شده است، اما تأثیر آن بر بیماری‌های مزمن هنوز مورد بررسی قرار دارد و مباحث متعددی در این زمینه مطرح است.

او همچنین درباره فرسودگی شغلی کادر درمان گفت: موضوع سلامت روان در جامعه به شدت مهم است. فشار کاری و سلامت روان در میان کادر درمان باید در مرکز توجه قرار گیرد. فشارهای شغلی و فرسودگی می‌تواند منجر به خروج از چرخه خدمت‌رسانی شود. نتایج تحقیقی که به تازگی در چند مرکز انجام داده‌ایم، نشان می‌دهد که تمایل پرستاران به خروج از خدمت در بیش از ۵۰ درصد آنان وجود دارد. افرادی که تمایل به خروج ندارند، درک درستی از اهمیت نقش خویش در حفظ سلامت جامعه پیدا کرده‌اند یا قانع شده‌اند.

ادامه دارد...