محمد درویش در گفتگو با ایسنا به این سوال پاسخ داد که غذادادن به حیوانات شهری چه پیامدهایی برای محیط زیست شهری به همراه دارد؟ وی بر این نکته تاکید کرد که «مهمترین پیامدها خاص خود حیوانات است»، و افزود: حیوانات باید برای یافتن غذا تلاش کنند، اما غذادادن سبب میشود آنها از این مسئولیت فاصله بگیرند و قادر به مقابله با تهدیدات موجود نگردند. علیرغم این، اخیراً دامپزشکان گزارش دادهاند که گربههای خیابانی به بیماریهایی همچون کبد چرب و دیابت مبتلا شدهاند.
او همچنین به برهم خوردن سیستم تولید مثل حیوانات به عنوان یکی از پیامدهای غذادادن به آنها اشاره نمود.
این فعال حوزه محیط زیست در ادامه به حملات سگها به انسانها اشاره کرد و گفت: تعداد زیادی از سگها به انسانها حملهوری میکنند و چنین حوادثی بهویژه در منطقه لواسان تهران چندین بار رخ داده است، به خصوص در ایام کرونا که سطح حضور انسانها در شهر کاهش یافته و حیوانات با مشکل تأمین غذا مواجه شدند.
درویش این موضوع را به مدیریت پسماند ارتباط داد و اظهار داشت: در صورتیکه شهرداری به تفکیک زباله در مبدا پرداخته و سطلهای زباله را از سطح شهر جمعآوری کند، میتوان بر این مسئله بهتر نظارت کرد.
وی همچنین در مورد حقوق حیوانات و روشهای مناسب نشان دادن عشق و حمایت از آنها گفت: افراد میتوانند با حضور در کلینیکها و پناهگاهها به جمعآوری حیوانات از حاشیه شهرها و عقیمسازی آنها کمک کنند تا از افزایش بیرویه نسل آنها کاسته شود.
درویش در ادامه به قوانین مرتبط با غذادادن به حیوانات در کشورهای پیشرفته نیز پرداخته و بیان کرد: در کشورهای توسعهیافته، حیوانات جمعآوری میشوند و مردم میتوانند آنها را سرپرستی کنند. همچنین، مدیریت پسماند در این کشورها از مبدا آغاز میشود و فقط در کشورهای کمتوسعهتر است که شرایط نگرانکنندهای وجود دارد.
وی تصریح کرد: دولت باید تمام تلاش خود را برای اصلاح سامانه مدیریت پسماند بهکار ببندد و وظایفی که در برنامه پنجساله چهارم بر عهده داشته را بهدرستی اجرا کند. باید لندفیلها برچیده شوند، تفکیک زباله الزامی گردد و زبالهها نباید در دسترس حیاتوحش و سگها و گربههای رهاشده قرار گیرد.
این پژوهشگر حوزه محیط زیست با اشاره به ضرورت وجود ساز و کارهای قانونی برای حمایت از حیوانات گفت: تصویب دقیق قانون منع حیوانآزاری بسیار حائز اهمیت است، در حالی که این قانون سالهاست که در کمیتهای مختلف معطل مانده است.
او در ادامه در خصوص تأثیر پویشهای مردمی و مشارکت سازمانهای مردمنهاد در افزایش آگاهی نسبت به تبعات غذادادن به حیوانات اظهار کرد: افزایش آگاهی عمومی در میان افرادی که ناآگاهانه تصور میکنند که غذادادن به حیوانات عملی مثبت است، میتواند تأثیر زیادی داشته باشد. از سوی دیگر، برخی از افراد به بهانه حمایت از حیوانات از راهاندازی کمپینهای مختلف سوءاستفاده میکنند که این خود مصداق بارز حیوانآزاری است.
درویش در پایان در مورد تأثیر غذادادن به حیوانات در فصل زاد و ولد گفت: حیوانات در حیات وحش در زمان بارندگی دریافت میکنند که نباید زاد و ولد کنند، اما انسانها با غذادادن به آنها پیام نادرستی ارسال میکنند که منجر به افزایش نسل آنها میشود. این وضعیت میتواند به افزایش جمعیت و نهایتاً به مرگ دستهجمعی حیوانات یا افزایشی در زاد و ولد حیوانات وحشی منجر شود.
انتهای پیام
نظرات کاربران