به نقل از هریتیج دیلی، در بیلهفلد آلمان باستانشناسان موفق به کشف بقایای یک مزرعه متعلق به دوران متأخر عصر آهن شدهاند که فعالیت آن بین قرنهای سوم تا اول پیش از میلاد مسیح بوده است. در این محوطه، بقایای یک خانه چوبی به طول تقریبی ۲۰ متر، چند ساختمان کوچکتر و سازههایی به چشم میخورد که به احتمال زیاد برای فرآیندهای آمادهسازی یا پخت غذا به کار میرفتهاند.
این کشف در حین انجام کاوشهای باستانشناسی پیش از ساخت یک مجتمع مسکونی جدید در خیابان گرونبرگر در ناحیه بیلهفلد-اشتیگهورست انجام گرفت. موقعیت زمین که در تپهای کوچک و مشرف به رودخانه بادرباخ قرار دارد، قبلاً توجه باستانشناسان اداره باستانشناسی وستفالن را به خود جلب کرده بود و در نتیجه، فرایند خاکبرداری تحت نظارت کارشناسان صورت گرفت.
خانهای ۲۰ متری از عصر آهن
یکی از مهمترین یافتهها، بقایای یک ساختمان چوبی بزرگ به طول حدود ۲۰ متر و عرض ۷ متر است. گرچه چوبهای این سازه طی قرون متمادی از بین رفتهاند، اما آثار تیرکهای آن به شکل تغییر رنگ خاک باقی مانده و به باستانشناسان اجازه داده است که نقشه کلی ساختمان را دوباره طراحی کنند.
تیرکهای قرار گرفته در امتداد زیر سقف، اهمیت ویژهای دارند. این شیوه ساخت با خانههای متأخر عصر آهن ارتباط دارد و به عنوان یکی از نشانهها به پژوهشگران در تعیین سن بنا یاری میرساند.
این خانه دو ورودی متقابل در میانه داشت که به یک گذرگاه مرکزی منتهی میشد و آن را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم میکرد.
بر اساس سخنان باستانشناسان، چنین ساختار معماری در آغاز عصر آهن متأخر در منطقه وستفالن معمول شده و در ادامه به یکی از الگوهای رایج خانههای طویل مربوط به ژرمنها تبدیل گشته است.
این مزرعه همچنین حدود ۳۰۰ سال از سکونتگاه ژرمنی که پیشتر در فاصله تقریباً ۱٫۲ کیلومتری غرب این محل در ناحیه بیلهفلد-زیکر کشف شده، قدیمیتر است.
ساختمانهای کوچکتر و محلهای احتمالی پخت غذا
بنای اصلی تنها سازهای نبوده که در این مزرعه شناسایی شده است. باستانشناسان به شناسایی حداقل چهار ساختمان کوچکتر دیگر نیز پرداخته و در میان بقایای این محوطه، تکههایی از سفال متعلق به همان دوره نیز یافت گشته است.
یکی از یافتههای جالب، سه مجموعه از سنگ و قطعات سفالی است که به صورت ردیفی در این محوطه جای گرفتهاند و زیر این مجموعهها نشانههایی از مواد سوخته مشاهده میشود.
این سازهها در عمق اندکی از سطح زمین واقع شدهاند و باستانشناسان بر این باورند که احتمالاً برای آمادهسازی یا پخت غذا به کار میرفتهاند. اگر این تفسیر صحیح باشد، این کشف نمایی از فعالیتهای روزمره ساکنان این مزرعه و روشهای تهیه غذا در بیش از دو هزار سال قبل را به نمایش میگذارد.
در مجموع، بنای اصلی، ساختمانهای فرعی و این سازههای احتمالی نمایی از یک واحد کشاورزی فعال در سالهای پیش از ورود رومیها به این ناحیه ارائه میدهند.
چرا این مکان برای زندگی مناسب بود؟
موقعیت جغرافیایی این محوطه احتمالاً یکی از عوامل اصلی شکلگیری این سکونتگاه به شمار میرود. جویبارها و چشمههای اطراف دسترسی سریع به آب را فراهم میآوردند و خاکهای لُس این ناحیه نیز برای کشاورزی بسیار مناسب بود.
این ناحیه در شمال جنگل تویتوبورگ واقع شده است؛ منطقهای که به دلیل دقت بالای محوطههای باستانیاش توسط باستانشناسان شناخته شده است.
سِون اشپیونگ، مدیر بخش بیلهفلد اداره باستانشناسی وستفالن، عنوان کرد که موقعیت زمین عامل اصلی نظارت باستانشناسی در جریان عملیات خاکبرداری بوده است.
سباستیان دویِل، مشاور علمی اداره، بر این باور است که احتمال زیادی وجود دارد که در طول جویبارهای متعددی که از این ناحیه میگذرند، سکونتگاههایی متعلق به دورههای مختلف تاریخی وجود داشته باشد.
چه کسانی در این مزرعه زندگی میکردند؟
باستانشناسان به جوامعی از که در شرق وستفالن و بخشهایی از ساکسونی سفلی در سدههای پیش از میلاد زندگی میکردند، «گروه ایلشائوزن» (Eilshausen Group) میگویند. نام این گروه از یک محل باستانشناسی واقع در هیدنهاوزن-ایلشائوزن گرفته شده است.
این گروه در زمینه مطالعات باستانشناسی بیشتر از طریق گورهای سوزاندن اجساد و اشیای همراه با مردگان شناسایی شدهاند.
با این حال، شواهد باستانشناسی حکایت از آن دارند که این جوامع ارتباطات خود را به محدود به این منطقه نکرده بودند. آنها همچنین با فرهنگ یاشتورف در شمالشرقی و از حدود سده سوم پیش از میلاد، ارتباطات خود را با تمدن سلتی افزایش دادند.
بنابراین، مزرعه تازه کشفشده در بیلهفلد میتواند اطلاعات مفیدی در مورد شیوه زندگی، معماری منازل و ساختار سکونتگاههای کشاورزی این جوامع در سالهای پیش از ورود رومیها فراهم کند.
سرپیکان ۴ هزار ساله در همان محوطه
این مزرعه از دوران آهن تنها نشانه وجود انسان در این محوطه نیست. در طی کاوشها، باستانشناسان یک سرپیکان سنگی با دقت بالای ساخت نیز کشف کردند که متعلق به اواخر دوره نوسنگی یا عصر برنز میباشد.
این سرپیکان بالغ بر ۴ هزار سال سن دارد و تقریباً دو هزار سال قدیمیتر از مزرعه کشفشده است. وجود چنین نشانهای حاکی از آن است که انسانها مدتها پیش از شکلگیری این سکونتگاه کشاورزی از این ناحیه بازدید میکردند یا در آن ساکن بودهاند.
کشف اخیر، درک باستانشناسان از پیشینه منطقه بیلهفلد را عمیقتر میسازد؛ منطقهای که به دلیل دسترسی به آب، زمینهای حاصلخیز و موقعیتش در کناره جنگل تویتوبورگ برای مدتهای طولانی شرایط مطلوبی برای سکونت جوامع انسانی فراهم کرده است.
این مزرعه باستانی اکنون سرنخهای جدیدی در خصوص روند شکلگیری سکونتگاهها در منطقهای ارائه میدهد که قرنها پیش از ظهور جوامع شناختهشده ژرمنی، محل زندگی و فعالیت بشر بوده است.
نظرات کاربران