این مطالعه که در نشریه JAMA Pediatrics منتشر شده، نزدیک به ۴۰ هزار دانش‌آموز پایه چهارم تا دوازدهم را بررسی کرده است. میانگین سنی شرکت‌کنندگان تقریباً ۱۳ سال بود.
بر اساس یافته‌های مطالعه، حدود ۵۸ درصد از دانش‌آموزانی که از هوش مصنوعی برای اهداف عاطفی استفاده می‌کردند، امتیاز مشکلات عاطفی‌شان بالاتر از آستانه بالینی بود؛ این رقم در میان دانش‌آموزانی که چنین استفاده‌ای از هوش مصنوعی نداشتند، ۲۹ درصد بود.
پژوهشگران تأکید می‌کنند که این نتایج به معنای آن نیست که استفاده از هوش مصنوعی باعث ایجاد مشکلات عاطفی در کودکان شده است. از آنجا که مطالعه از نوع مقطعی بوده، ممکن است کودکانی که از قبل با مشکلات عاطفی روبه‌رو هستند، بیشتر به استفاده از هوش مصنوعی برای دریافت حمایت روی آورند.
به گفته کارشناسان، یکی از دلایل جذابیت این ابزارها برای کودکان و نوجوانان، دسترسی دائمی، رایگان بودن بسیاری از آنها و امکان صحبت کردن بدون احساس خجالت یا ترس از قضاوت دیگران است.
با این حال، کارشناسان درباره جایگزین شدن هوش مصنوعی با روابط انسانی ابراز نگرانی کرده‌اند. برای نمونه، یک چت‌بات ممکن است پاسخی به ظاهر همدلانه بدهد که از نظر روان‌شناختی برای کودک مناسب نباشد؛ در حالی که یک متخصص سلامت روان می‌تواند شرایط کودک را در زمینه گسترده‌تری ارزیابی کند.
پژوهشگران می‌گویند والدین، معلمان و پزشکان باید نه‌تنها درباره اینکه کودکان از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، بلکه درباره دلیل و نحوه استفاده آنها نیز سؤال کنند.
نظرات کاربران