بر اساس گزارشی که ایسنا منتشر کرده است، صندوق بین‌المللی پول (IMF) در نسخه اکتبر 2026 از گزارش «چشم‌انداز اقتصادی جهان»، پیش‌بینی کرده برخی کشورها در سال 2026 نرخ بیکاری نسبتاً پایینی خواهند داشت، در حالی‌که دیگران با چالش‌های جدی‌تری در حوزه اشتغال دست و پنجه نرم خواهند کرد. این تفاوت‌ها ناشی از نابرابری در رشد اقتصادی، ویژگی‌های جمعیتی و وضعیت بازار کار است. این گزارش شامل پیش‌بینی نرخ بیکاری برای 103 کشور در سال 2026 می‌باشد.

نرخ بیکاری

با نرخ بیکاری پیش‌بینی‌شده 59.5 درصد، سودان نخستین کشور در این بررسی به‌شمار می‌آید. این رقم گواهی بر پیامدهای مخرب اقتصادی ناشی از درگیری‌های طولانی مدت در این سرزمین است. آفریقای جنوبی نیز با نرخ بیکاری 33.2 درصد در جایگاه دوم قرار دارد؛ چالش‌های ساختاری پایدار این کشور منجر به عدم اشتغال میلیون‌ها نفر در بخش کار شده است.

در سطح جهانی، نرخ بیکاری در نقاط مختلف به‌طور قابل توجهی متغیر است و حتی کشورهای با اقتصاد پیشرفته نیز از چالش‌های بازار کار معاف نیستند. در اروپا، تعدادی از کشورها علیرغم اینکه به اقتصادهای قوی تعلق دارند، با نرخ‌های بالای بیکاری مواجه‌اند.

طبق این پیش‌بینی، گرجستان با نرخ بیکاری 13.9 درصد، در رده سوم و ارمنستان با 12.8 درصد در جایگاه چهارم قرار گرفته‌اند. همچنین، مراکش و بوسنی و هرزگوین با نرخ 12.2 درصد به‌ترتیب در رده‌های پنجم و ششم ایستاده‌اند.

مقدونیه شمالی نیز با نرخ بیکاری 11.5 درصد در تعیین رتبه‌ها هفتم است. نرخ بیکاری پیش‌بینی‌شده برای اوکراین و فنلاند هر دو 10.2 درصد بوده و به‌ترتیب رتبه‌های هشتم و نهم را به خود اختصاص داده‌اند. اسپانیا نیز با رقم 9.8 درصد در جایگاه دهم قرار دارد.

بازار کار در اروپا میان کشورهای پیشرفته تفاوت‌های چشمگیری دارد. نرخ بیکاری پیش‌بینی‌شده برای فنلاند که معادل 10.2 درصد است، بیش از سه برابر نرخ 3.2 درصد لهستان محسوب می‌شود. ضعف درخواست داخلی و رکود طولانی‌مدت در بخش ساخت‌وساز، استخدام نیروی کار در فنلاند را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.

از سوی دیگر، نرخ بیکاری پیش‌بینی‌شده فرانسه معادل 8.4 درصد است که بیش از دو برابر نرخ 4 درصدی آلمان می‌باشد، این موضوع نشان‌دهنده کاهش توانایی بخش تولید در آلمان است.

در آمریکای شمالی، ایالات‌متحده با چالش‌هایی متفاوت مواجه است. در این کشور، به‌طور همزمان استخدام نیروی کار جدید و نیز اخراج کارکنان در سطوح پایینی قرار دارد. این امر باعث شده که پیدا کردن شغل جدید به‌صورتی فزاینده دشوار شود، حتی اگر تعدیل نیروی موجود اندک باشد.

بحران پنهان اشتغال در آسیا

نرخ کلی پایین بیکاری به این معنا نیست که دسترسی به مشاغل آسان است. پیش‌بینی می‌شود که نرخ بیکاری چین و هند در سال 2026 به‌ترتیب به 5.1 و 5 درصد برسد، اما جوانان این دو کشور بزرگ در بازار کار با رقابتی شدید برای یافتن شغل مواجه‌اند.

انتظار می‌رود در چین، در سال 2026 تعداد بی‌سابقه‌ای از 12.7 میلیون فارغ‌التحصیل دانشگاهی وارد بازار کار شوند. این افراد در شرایطی برای یافتن شغل به رقابت می‌پردازند که فرایند استخدام با مشکلاتی مواجه شده و نگرانی‌ها درباره تأثیر بالقوه هوش مصنوعی بر مشاغل ابتدایی افزایش یافته است.

هند نیز با چالش‌های مشابهی رو در رو است. جوانان 15 تا 29 ساله حدود یک‌چهارم از جمعیت کشور، معادل با 367 میلیون نفر را تشکیل می‌دهند. نرخ بیکاری در بین این گروه سنی در سال 2025 به 16 درصد رسید که نشان‌دهنده دشواری در تبدیل جمعیت جوان کشور به فرصت‌های شغلی می‌باشد.

آیا یافتن شغل در 2027 آسان‌تر خواهد شد؟

پیش‌بینی می‌شود رشد اقتصاد جهانی از 3.1 درصد در 2026 به 3.4 درصد در 2027 افزایش یابد. رونق فناوری به‌ویژه در زمینه هوش مصنوعی نیز به تقویت فعالیت‌های اقتصادی و سرمایه‌گذاری کمک خواهد کرد.

با این حال، وب‌سایت ویژوال کپیتالیست اعلام کرده که رشد سریع‌تر اقتصاد به‌تنهایی منجر به افزایش استخدام نخواهد شد. اگرچه هوش مصنوعی قادر به ارتقاء بهره‌وری است، اما تأثیر آن بر اشتغال هنوز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد؛ به‌ویژه در مشاغل ورودی و در حرفه‌هایی که بیشتر در معرض خودکارسازی قرار دارند.

انتهای پیام