طبق گزارشی از خبرآنلاین، در حال حاضر فضا تنها محدود به مسابقات علمی و ارتباطی بین کشورها نیست؛ بلکه به تدریج به یکی از عرصه‌های کلیدی رقابت‌های نظامی بین قدرت‌های بزرگ تبدیل شده است. ایالات متحده، که مدت‌ها به محافظت از ماهواره‌های خود توجه داشته است، به تازگی در حال بررسی و توسعه قابلیت‌های تهاجمی برای مقابله با دارایی‌های فضایی رقبایش می‌باشد.

یکی از دلایل اصلی این دگرگونی در استراتژی، پیشرفت چشمگیر چین در حوزه فضایی است. تعداد ماهواره‌های این کشور از کمتر از ۱۰۰ ماهواره در سال ۲۰۱۳ به حدود ۱۹۰۰ ماهواره افزایش یافته است. همچنین، بیش از ۵۰۰ ماهواره چینی به‌طور خاص برای شناسایی و ردیابی نیروهای نظامی متحرک، اعم از ناوهای هواپیمابر و هواپیماهای آمریکایی در آب‌های اقیانوس آرام طراحی شده‌اند.

در پاسخ به این تغییرات، ایالات متحده پنج اولویت نظامی فضایی را برای سال‌های مالی ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۳ تعیین نموده است؛ که از جمله آن‌ها می‌توان به توسعه قابلیت‌های تهاجمی فضایی، مقابله با شبکه‌های متراکم ماهواره‌ای و ارتقای توانایی‌های مانور و فرماندهی در مدار زمین اشاره کرد.

یکی از روش‌های مدنظر، بهره‌گیری از لیزر و جنگ سایبری به منظور اختلال در حسگرها و سامانه‌های ماهواره‌ای است؛ این رویکرد به جای هدف‌گیری منفرد ماهواره‌ها، می‌تواند کارکرد بخش عمده‌ای از یک شبکه فضایی را تحت تأثیر قرار دهد.

در نهایت، رقابت فضایی میان ایالات متحده و چین به مرحله‌ای رسیده است که توانایی حمله به زیرساخت‌های مداری و مختل کردن آن‌ها به اندازه حفاظت از آن‌ها اهمیت پیدا کرده است.

برای مطالعه ادامه این مقاله، اینجا کلیک کنید.