به نقل از ایسنا، حیدر زندیه در پنجمین گردهمایی فارغ‌التحصیلان مدرسه رشد و در خلال جشن نکوداشت خود، با اشاره به اینکه امروز برای او روزی ویژه و متفاوت است، بیان کرد: هدف من در اینجا دیدار با افرادی است که زمانی نوجوانانی با رؤیاها، نگرانی‌ها، استعدادها و امیدهای بزرگ بودند.

وی تصریح کرد: اکنون که به چهره‌های شما می‌نگرم، برایم زمان معنای دیگری یافته است. زمانی شما در کلاس‌های مدرسه حضور داشتید و ما نگران بودیم که چگونه می‌توانیم شرایطی بهتر برای یادگیری و پیشرفت شما فراهم سازیم، اما امروز هر یک از شما مسیر خاصی را در زندگی ادامه داده‌اید و بسیاری در حوزه‌های علمی، حرفه‌ای و اجتماعی به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته‌اید.

مؤسس مدرسه رشد تأکید کرد که ملاقات با این دانش‌آموختگان برای او از هر گونه تقدیر و تشکر ارزشمندتر است و افزود: دستاوردهای یک مدرسه را نمی‌توان صرفاً در کارنامه، رتبه‌های کنکور و مدال‌های المپیاد بررسی کرد؛ بخشی از این موفقیت را باید در تجربیاتی جست‌وجو کرد که دانش‌آموزان از مدرسه با خود به دنیای خارج می‌برند.

زندیه به تجارب مدرسه رشد اشاره کرد و گفت: این تجربه به ما آموخت که استعدادهای گرانبها در تمامی طبقات اجتماعی و اقتصادی جامعه وجود دارند، ولی آنچه که همواره به یک اندازه توزیع نشده، فرصت‌های شکوفایی این استعدادهاست. اگر توانمندی‌های دانش‌آموزان با فرصت‌های آموزشی مؤثر، معلمان توانا و محیطی حامی همراه شود، استعدادهای آن‌ها شکوفا خواهد شد و آینده‌ای روشن‌تر در انتظارشان خواهد بود.

وی با تأکید بر اینکه موفقیت مدرسه رشد نتیجه‌ی تلاش یک فرد یا مدیر خاص نیست، اظهار داشت: این موفقیت میوه همدلی و همکاری گروهی از معلمان متعهد و مسئولیت‌پذیر بوده است. نمی‌توانم در اینجا نام تمامی عزیزانی که در این مسیر نقش مؤثری ایفا کرده‌اند را بیاورم، اما از همکاران ارزشمندی که در این زمینه فعال بودند، صمیمانه سپاسگزارم.

زندیه با اشاره به موفقیت‌های تحصیلی فارغ‌التحصیلان این مدرسه، گفت: وقتی اکنون به گذشته نگاه می‌کنیم، مشاهده می‌کنیم که بسیاری از شما در رشته‌های مهندسی، پزشکی و علوم انسانی در دانشگاه‌های معتبر کشور پذیرفته شده‌اید و برخی نیز در المپیادهای جهانی درخشیده‌اند. این موفقیت‌ها مایه خوشحالی و افتخار است، اما ارزش یک مدرسه فقط به این نیست که چه تعداد دانش‌آموز برجسته تربیت کرده، بلکه این است که تا چه اندازه توانسته به انسان‌ها کمک کند تا پتانسیل‌های خود را شناسایی کنند و زندگی بهتری برای خود و دیگران بسازند.

وی خاطرنشان کرد که خاطرات یک مدرسه تنها محدود به دیوارها و کلاس‌ها نمی‌شود و افزود: این خاطرات شامل این است که یک نوجوان چگونه امید و اعتماد به نفس به‌دست می‌آورد، چگونه بر چالش‌ها غلبه می‌کند و مسیر زندگی‌اش چگونه شکل می‌گیرد.

مؤسس مدرسه رشد با طرح این سؤال که چند نوجوان بااستعداد در نقاط مختلف کشور به دلیل محرومیت هنوز فرصتی برای شکوفایی استعدادهای خود نیافته‌اند؟ بیان کرد: هنگام مرور خاطرات مدرسه، به یکی از سؤال‌های مهمی می‌رسیم که متأسفانه همچنان در شرایط کنونی باقی است؛ چند نوجوان مستعد در این کشور وجود دارند که به علت محرومیت، مورد غفلت واقع شده‌اند و به فرصت مناسبی برای رشد و ترقی دست نیافته‌اند؟

زندیه به شرایط اقتصادی و خانوادگی برخی دانش‌آموزان مدرسه رشد اشاره کرد و ادامه داد: زمانی که دانش‌آموزان برای ثبت‌نام به مدرسه می‌آمدند، والدین بسیاری از آن‌ها سواد چندانی نداشتند. برخی از والدین به ما می‌گفتند که این بچه را به شما می‌سپاریم؛ شما هم معلم او هستید و هم پدرش. در واقع، در بسیاری از موارد ما علاوه بر مسئولیت آموزشی، نقش سرپرست دانش‌آموز را نیز بر عهده داشتیم.

وی درباره پژوهش‌های انجام شده راجع به وضعیت تحصیلی دانش‌آموزانی با والدین کم‌سواد توضیح داد: معمولاً دانش‌آموزانی که پدر و مادر تحصیل‌کرده‌ای ندارند، وقتی به یک محیط آموزشی باکیفیت وارد می‌شوند، در ابتدا ممکن است افت کنند و از سایر دانش‌آموزان عقب بمانند. ما در مدرسه رشد دانش‌آموزانی داشتیم که در ابتدا در زمره دانش‌آموزان ضعیف کلاس قرار داشتند، اما به مرور زمان پیشرفت کردند و حتی به جمع المپیادی‌ها پیوستند.

مؤسس مدرسه رشد اشاره کرد که این وضعیت همچنان در نظام آموزشی وجود دارد و افزود: با وجود تلاش‌های انجام شده، هنوز خانواده‌هایی وجود دارند که به دلیل نداشتن سواد یا توانایی حمایت آموزشی در منزل، نمی‌توانند همراهی لازم را با فرزندان خود داشته باشند و این مسئله موجب افت تحصیلی دانش‌آموزان می‌شود.

زندیه با تأکید بر اینکه هیچ استعدادی نباید به دلیل شرایط خانوادگی و اقتصادی نادیده گرفته شود، گفت: اگر تجربه مدرسه رشد بتواند این نکته را به ما یادآوری کند که هیچ استعدادی نباید به دلیل وضعیت مالی و اجتماعی از فرصت شکوفایی محروم بماند، این پیام همچنان زنده است.

وی همچنین به مسائل مالی برخی خانواده‌ها پرداخت و گفت: ما دانش‌آموزانی داشتیم که به علت مشکلات اقتصادی والدین، با این چالش مواجه بودند که خانواده‌هایشان تمایلی به ادامه تحصیل آن‌ها نداشتند.

زندیه در مورد مسئولیت‌های مختلفی که در مدرسه داشته است، بیان کرد: در کنار مدیریت، من به عنوان مشاور پایه و معلم درس جبر نیز فعالیت می‌کردم و سعی می‌کردم به همه مشکلات و سختی‌های دانش‌آموزان رسیدگی کنم.

وی درباره مفهوم تجلیل از خود تأکید کرد: این محبت و محبت را با تمام وجود می‌پذیرم، اما اگر می‌خواهیم این دیدار یادگاری ماندگار از خود بر جای بگذارد، دوست دارم که آن یادگار صرفاً بزرگداشت یک معلم یا مدیر سابق نباشد، بلکه یادآور این حقیقت باشد که سرمایه‌گذاری در استعدادهای انسانی، به ویژه برای افرادی که فرصت‌های اولیه کمتری دارند، یکی از مهم‌ترین اقداماتی است که جامعه می‌تواند انجام دهد.

مؤسس مدرسه رشد ادامه داد: شاید یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای مدرسه رشد همین باشد که آموختن و برخورداری از فرصت، فقط مختص یک نسل نباشد و به مسئولیت‌پذیری نسبت به دیگران تبدیل شود.

زندیه به اقدامات حمایتی فارغ‌التحصیلان مدرسه رشد در مناطق محروم اشاره کرد و گفت: امروزه آکادمی داریم که در قالب فعالیت‌های مجتمع آموزشی، به دانش‌آموزان و معلمان مناطق محروم برای توانمندسازی آن‌ها کمک می‌کند. بسیاری از فارغ‌التحصیلان نیز به صورت داوطلبانه به مناطق گوناگون می‌روند و به معلمان و دانش‌آموزان آموزش می‌دهند.

وی افزود: برخی از فارغ‌التحصیلان نیز به تأمین بخشی از هزینه‌های تحصیل دانش‌آموزان در مناطق محروم می‌پردازند و برای من افتخارآمیز است که روحیه بخشندگی و مسئولیت‌پذیری در آنان به این حد تقویت شده است.

زندیه به انگیزه شخصی خود برای خدمت به نیازمندان پرداخت و گفت: زمانی که تحت عمل جراحی قلب و آئورت قرار گرفتم، با خدای خود عهد کردم که اگر زنده بمانم و دوباره به حالت طبیعی برگردم، به محرومان یاری برسانم و به این عهد پایبند هستم.

وی از دانش‌آموختگان، دوستان و همکاران قدیمی، معلمان و تمامی افرادی که برای برگزاری این نشستی که برگزار شد، قدردانی کرد.

انتهای پیام