به گزارش انجمن قلب آمریکا، نتایج این پژوهش روز ۸ نوامبر ۲۰۲۶ در نشست علمی سالانه این انجمن در شیکاگو ارائه شد.

این مطالعه که با مشارکت ۶۸۵ بیمار در ۱۷ مرکز درمانی در کشورهای مختلف انجام شده، دو روش تحریک الکتریکی قلب با ضربان‌ساز را با یکدیگر مقایسه کرده است.

در روش متداول، دستگاه ضربان‌ساز پیام الکتریکی را به بطن راست قلب ارسال می‌کند. این روش سال‌هاست برای درمان اختلالات هدایت الکتریکی قلب مورد استفاده قرار می‌گیرد.

با این حال، تحریک الکتریکی تنها بطن راست ممکن است در طول زمان باعث ناهماهنگی در انقباض دو بطن شود و در برخی بیماران به تضعیف عضله قلب و نارسایی قلبی منجر شود.

در روش جدید که تحریک شاخه چپ دسته هیس نام دارد، پیام الکتریکی از طریق بخشی از مسیر طبیعی هدایت الکتریکی قلب منتقل می‌شود. به این ترتیب، انقباض بطن‌های قلب هماهنگ‌تر و به الگوی طبیعی فعالیت قلب نزدیک‌تر خواهد بود.

نتایج مطالعه نشان داد پس از چهار سال، میزان بروز ترکیبی از مرگ، بستری‌شدن به دلیل نارسایی قلبی یا تضعیف عضله قلب در گروه دریافت‌کننده روش جدید ۸.۵ درصد بود؛ در حالی که این میزان در گروه استفاده‌کننده از روش متداول به ۱۹.۲ درصد رسید.

بر اساس یافته‌های پژوهش، خطر بروز این مجموعه عوارض در روش جدید حدود ۵۹ درصد کمتر بود. همچنین هیچ موردی از تضعیف عضله قلب ناشی از تحریک ضربان‌ساز در گروه روش جدید گزارش نشد؛ در حالی که این عارضه در ۱۱.۷ درصد بیماران گروه روش متداول مشاهده شد.

پژوهشگران می‌گویند نتایج اولیه به اندازه‌ای امیدوارکننده بوده که کمیته مستقل نظارت بر داده‌ها توصیه کرده است مطالعه پیش از موعد مقرر متوقف شود.

با این حال، محققان تأکید کرده‌اند که برای تعیین بهترین روش درمانی برای گروه‌های مختلف بیماران، بررسی‌های بیشتری لازم است. توقف زودهنگام مطالعه نیز ممکن است میزان فایده روش جدید را بیش از واقع نشان دهد.

این یافته‌ها می‌تواند در آینده به بهبود روش‌های درمان اختلالات ضربان قلب و کاهش عوارض ناشی از کاشت ضربان‌ساز کمک کند.

منبع: انجمن قلب آمریکا (AHA)