ولی نصر در شبکه اجتماعی ایکس تصریح کرد: «ترامپ سه گزینه را برای مواجهه با وضعیت موجود ارزیابی می‌کند: جنگ، توافق یا محاصره؛ سومین گزینه به این معناست که اوضاع به‌طور کنونی ادامه یابد، به معنای عدم بروز جنگ و همچنین دست نیافتن به توافق، با این امید که ایران در نهایت تحت فشار تسلیم شود.

او ادعا دارد که کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC) این نوع رویکرد را می‌طلبند، اما آنچه در واقعیت جاری است، این است که ترامپ در هفته‌های اخیر به بررسی برنامه‌های جنگی پرداخته است که خودش دستور تهیه آن‌ها را صادر کرده، بدون اینکه تمایل به صدور دستوری برای حمله داشته باشد.»

او تأکید کرد: «اگرچه ترامپ به جی‌دی ونس اختیار کرده است که تلاش‌های دیپلماتیک را ادامه دهد، اما هنوز آمادگی لازم برای ارائه امتیازاتی که امکان تحقق توافق را فراهم کند، ندارد.»

او اضافه کرد: «در چنین فضایی، گزینه‌ای که برای او باقی می‌ماند، همان رویکردی است که مارکو روبیو و اسکات بسنت به آن حمایت می‌کنند: تمرکز بر به‌کارگیری فشار اقتصادی.

با این حال، این سیاست، در بهترین حالت، تنها یک راه حل موقتی برای عبور از اوضاع کنونی است. اکنون این ایران است که باید وضع موجود را بپذیرد، اما تهران به‌وضوح اعلام کرده که از پذیرش این شرایط خودداری خواهد کرد؛ موضوعی که در آخرین موضع‌گیری‌ها نیز بر آن تأکید شده است.

این به آن معناست که ایران در تلاش خواهد بود تا محاصره را بشکند؛ اقدامی که می‌تواند به تشدید تنش‌ها و آغاز یک جنگ وسیع‌تر منجر شود.

سوال اساسی این است که این رخداد چه زمانی اتفاق خواهد افتاد؟