به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، گاه تنها چند دقیقه گشت‌وگذار در اینستاگرام می‌تواند به ساعاتی طولانی تبدیل شود؛ تجربه‌ای که برای بسیاری از کاربران آشناست. اما جذابیت این سؤال مطرح می‌شود که چرا با آگاهی از صرف زمان فراوان در گوشی، باز هم نمی‌توانیم از آن دست بکشیم؟

یکی از دلایل این مسئله به طراحی فیدهای نامحدود شبکه‌های اجتماعی برمی‌گردد. بر خلاف کتاب یا برنامه تلویزیونی که دارای نقطه پایانی واضحی هستند، محتوای شبکه‌های اجتماعی هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسد. همواره این امکان وجود دارد که با یک اسکرول دیگر، ویدئویی خنده‌دار، خبری جذاب یا پیامی از دوستی قدیمی ببینیم.

این الگوریتم به پدیده‌ای به نام «پاداش متغیر» ارتباط دارد؛ به‌عبارتی دیگر، کاربر نمی‌داند که چه زمانی محتوای جالب بعدی را کشف خواهد کرد. این عدم قطعیت، انگیزه جست‌وجو را حفظ می‌کند. در این بین، دوپامین نقش اساسی در تحریک انگیزه و رفتارهای پاداش‌جو ایفا می‌کند؛ با این وجود، برخلاف تصورات رایج، این ماده صرفاً مسئول ایجاد حس شادی نخواهد بود.

علاقه ذاتی مغز به جدید بودن نیز یکی دیگر از عوامل مؤثر است. هر پست، تصویر یا ویدئوی جدید می‌تواند به‌عنوان محرکی تازه عمل کند و کاربر را به ادامه اسکرول تشویق نماید. تداوم این وضعیت ممکن است تمرکز بر فعالیت‌هایی همچون مطالعه و کار عمیق را دشوارتر سازد.

علاوه بر این، اسکرول کردن همیشه تجربه‌ای خوشایند نیست. مواجهه مداوم با اخبار نگران‌کننده و محتوای اضطراب‌آور می‌تواند چرخه‌ای ایجاد کند که در آن اضطراب به دنبال جست‌وجو برای اطلاعات بیشتر پیش می‌آید و افزایش مصرف محتوا نیز به تشدید اضطراب دامن می‌زند.

پژوهشگران تأکید می‌کنند که شبکه‌های اجتماعی به‌خودی‌خود خطرناک نیستند؛ چالش وقتی آغاز می‌شود که استفاده بی‌وقفه از آن‌ها جایگزین فعالیت‌های تمرکز y ، ارتباطات واقعی و زمان‌های استراحتی بدون صفحه‌نمایش شود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سازوکار مغز در برابر فیدهای نامتناهی و دلایل دشواری کنار گذاشتن گوشی، می‌توانید متن کامل مقاله «راز اسکرول کردن‌های طولانی چیست؟ / چرا نمی‌توانیم گوشی را زمین بگذاریم؟» را در خبرآنلاین مطالعه کنید.

۲۲۷۲۲۷