روترهای نوین معمولاً از دو یا حتی سه باند فرکانسی برای انتقال سیگنال بهره می‌برند که شامل باندهای ۲.۴ گیگاهرتز و ۵ گیگاهرتز می‌باشد. اگرچه باند ۲.۴ گیگاهرتز به دلیل سرعت کمتری که دارد و ترافیک بالای دستگاه‌های متصل، کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، اما در عوض نقش اساسی در تأمین پوشش گسترده و هماهنگی با انواع دستگاه‌های مختلف ایفا می‌کند. غیرفعال کردن این باند بدون توجه به تمام جنبه‌ها، ممکن است باعث مشکلات جدی در تجربه کاربری شما از شبکه خانگی شود.
چرا غیرفعال کردن باند ۲.۴ گیگاهرتز انتخاب مناسبی نیست؟
باند ۲.۴ گیگاهرتز با اینکه سرعت کمتری نسبت به باند ۵ گیگاهرتز دارد و همچنین تحت تأثیر ترافیک ناشی از دستگاه‌های بلوتوثی و دیگر فرستنده‌های فرکانسی مانند مایکروویو و تلفن‌های بی‌سیم قرار می‌گیرد، اما مزایای خاص خود را داراست که نادیده گرفتن آن‌ها می‌تواند به تجربه‌ی وای‌فای شما لطمه وارد کند. خاموش کردن این باند به معنای ناتوانی در اتصال بسیاری از دستگاه‌های هوشمند خانگی، پرینترها، کتاب‌خوان‌های الکترونیکی و لوازم منزل هوشمند است که معمولاً تنها از فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز پشتیبانی می‌کنند. علاوه بر این، قدیمی‌تر بودن گوشی‌ها یا کامپیوترهای مهمان‌ها می‌تواند مانع از اتصال آن‌ها به شبکه شود. بنابراین، فعال نگه داشتن این باند به افزایش سازگاری دستگاه‌ها کمک می‌کند.
یکی از اصلی‌ترین نقاط قوت باند ۲.۴ گیگاهرتز، دامنه طولانی‌تر آن است. به دلیل فرکانس پایینترش، این باند قادر است تا حدود ۲۰ متر پوشش‌دهی مناسب ارائه دهد، در حالی که دامنه باند ۵ گیگاهرتز معمولاً حدود ۱۵ متر تخمین زده می‌شود. سیگنال‌های ۵ گیگاهرتز بیش از حد تحت تأثیر موانع فیزیکی نظیر دیوارها و کف‌ها واقع می‌شوند که این کاهش تضعیف‌شده بر دامنه آن‌ها اثر می‌گذارد. بنابراین، اگر باند ۲.۴ گیگاهرتز را خاموش کنید، احتمالاً با نقاط کور بیشتری در خانه‌ی خود مواجه خواهید شد، مگر اینکه فضای کوچکی داشته باشید یا از تقویت‌کننده‌های وای‌فای یا سیستم‌های مش استفاده کنید.
علاوه بر این، در صورتی که روتر شما از قابلیت “Band Steering” بهره‌مند باشد، نیازی به غیرفعال کردن دستی باند ۲.۴ گیگاهرتز وجود ندارد. با این ویژگی، روتر به طور هوشمند بر اساس عواملی مانند نزدیکی دستگاه، قدرت سیگنال و میزان ترافیک، بهترین باند را برای هر دستگاه انتخاب می‌کند. به عنوان مثال، ممکن است اگر دستگاه از روتر دور باشد، به باند ۲.۴ گیگاهرتز متصل شود و با نزدیک شدن دوباره، به باند ۵ گیگاهرتز تغییر دهد، بدون اینکه اتصال قطع گردد. این امکان به بهبود عملکرد شبکه کمک کرده و نیاز به مداخله دستی کاربران را کاهش می‌دهد.
چگونه می‌توان متوجه شد که دستگاه به باند ۲.۴ یا ۵ گیگاهرتز متصل است؟
اگر روتر شما از قابلیت Band Steering برخوردار نیست یا به درستی عمل نمی‌کند، ممکن است نیاز داشته باشید که نوع باند متصل به دستگاه خود را بدانید تا مشکلات ممکن در سرعت اینترنت را شناسایی کنید. ساده‌ترین راه برای شناسایی، بررسی نام شبکه وای‌فای (SSID) است. اگر شبکه‌ی شما به دو باند تفکیک شده باشد، معمولاً SSIDهایی نظیر “Home_Wi-Fi_2.4G” برای باند ۲.۴ گیگاهرتز یا “Home_Wi-Fi_5G” برای باند ۵ گیگاهرتز وجود دارد. همچنین می‌توانید لیست دستگاه‌های متصل را در پنل مدیریت روتر یا اپلیکیشن مربوطه مشاهده کنید؛ برخی از روترها قادر به نمایش باند اتصال هستند.
در سیستم‌عامل ویندوز، می‌توانید با استفاده از کلیدهای Win + I، اپلیکیشن Settings را باز کرده و بر روی Network & Internet کلیک کنید. سپس، به نام اتصال وای‌فای خود ضربه بزنید و در قسمت Properties (ویژگی‌ها) می‌توانید فرکانس شبکه‌ای که در حال استفاده هستید را مشخص کنید. در مک، با نگه داشتن کلید Option و کلیک بر روی آیکون وای‌فای در نوار منوی سمت راست، می‌توانید اطلاعات مورد نیاز را ببینید.
کانالی که دستگاه به آن متصل می‌شود، باند فرکانسی را مشخص می‌کند. در گوشی‌های هوشمند، اطلاعات مذکور به نوع سازنده وابسته است. برخی از تلفن‌های اندرویدی ممکن است این اطلاعات را در تنظیمات خود پنهان کنند و آیفون‌ها به‌طور پیش‌فرض این جزئیات را نشان نمی‌دهند؛ اما می‌توانید اپلیکیشن Apple’s AirPort Utility را دانلود و فعال کنید تا اطلاعات بیشتری از اتصال وای‌فای آیفون خود بدست آورید.
نظرات کاربران