غزال زیاری- نیروی هوایی ایالات متحده اخیراً اعلام کرد که در یک پرواز آزمایشی، بمب‌افکن پنهان‌کار B-۲۱ Raider برای نخستین بار یک سلاح متعارف را رهاسازی کرده است.

این آزمایش به‌عنوان مرحله‌ای جدید در توسعه تسلیحاتی این هواپیما محسوب می‌شود و اگرچه نتایج آزمایش به‌طور مثبت اعلام شده، اطلاعات دقیقی در مورد نوع مهمات، وزن آن، محل رهاسازی و نتایج برخورد با هدف ارائه نشده و هیچ تصویری یا ویدئویی از لحظه رهاسازی سلاح موجود نیست.

بر اساس گزارشی منتشر شده، آزمایشات و ارزیابی‌ها در این زمینه ادامه دارد و به‌طور کلی، این مرحله جدیدی در فرآیند آزمایش این هواپیماست. به‌وضوح می‌توان گفت که نیروی هوایی ایالات متحده تأیید کرده است که رهاسازی یک سلاح متعارف از B-۲۱ انجام شده، اما به این معنی نیست که این هواپیما یک حمله عملیاتی یا آزمایش کارا برای انهدام هدف را انجام داده است.

آزمایش بعد از هزاران ساعت شبیه‌سازی

یک نکته مهم اشاره شده در این خبر، استفاده از مدل‌سازی رایانه‌ای پیش از انجام آزمایش واقعی است. بدین ترتیب، تیم B-۲۱ هزاران ساعت در محیط شبیه‌سازی‌ شده به بررسی رفتار هواپیما و پیش‌بینی مسیر حرکت مهمات پرداخته است.

دوقلوی دیجیتال، مدلی مجازی از یک سیستم فیزیکی است که می‌تواند رفتار و کارکرد آن را در شرایط مختلف مجسم کند. در پروژه‌هایی مانند توسعه هواپیماهای نظامی، این روش به مهندسان امکان می‌دهد تا پیش از آزمایش واقعی، سناریوهای مختلف را مورد بررسی قرار دهند و خطاها یا مشکلات احتمالی را در محیط رایانه شناسایی کنند.

در مورد B-۲۱، مدل‌های دیجیتال برای پیش‌بینی و تنظیم مسیر حرکت سلاح پس از جدا شدن از هواپیما استفاده شده و سپس نتیجه شبیه‌سازی با آزمایش واقعی پروازی مقایسه گردیده است. این فرایند به کاهش تعداد آزمایش‌های پرهزینه و تسریع در ارزیابی تسلیحات کمک خواهد کرد. البته شبیه‌سازی رایانه‌ای به‌تنهایی نمی‌تواند جایگزین آزمایش در شرایط واقعی پرواز باشد.

معماری باز؛ امکان اضافه کردن تسلیحات جدید

مسئله دیگر بررسی معماری سیستم‌های B-۲۱ است. این بمب‌افکن با ساختاری به نام «سامانه باز» طراحی شده است؛ رویکردی که هدف آن ساده‌سازی به‌روزرسانی نرم‌افزارها و تجهیزات و همچنین ادغام تسلیحات جدید در طول عمر عملیاتی هواپیما است.

در هواپیماهای نظامی، اضافه کردن یک سلاح جدید تنها به معنای قرار دادن آن در محفظه تسلیحات نیست. سیستم‌های کنترل پرواز، رایانه‌های ماموریتی، نرم‌افزارهای مدیریت تسلیحات و تجهیزات ارتباطی باید با مهمات جدید تطبیق یافته و هماهنگ شوند. معماری باز قرار است بخشی از این فرآیند را تسهیل کند و نیاز به تغییرات وسیع در ساختار اصلی هواپیما را کاهش دهد.

با این حال، آزمایش اخیر به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که تمام تسلیحات موردنظر برای B-۲۱ با موفقیت روی این هواپیما یکپارچه شده‌اند یا خیر؛ از آنجا که نوع سلاح آزمایش‌شده هنوز مشخص نشده، برای ارزیابی کامل قابلیت‌های تسلیحاتی نیاز به اطلاعات بیشتری داریم.

B-۲۱ قرار است جایگزین کدام بمب‌افکن‌ها شود؟

B-۲۱ Raider یکی از پروژه‌های اصلی نوسازی ناوگان بمب‌افکن‌های دوربرد آمریکاست که توسط شرکت نورثروپ گرومن توسعه داده شده و قرار است در کنار بمب‌افکن B-۵۲ فعالیت کند و به‌تدریج جایگزین بمب‌افکن‌های B-۱B Lancer و B-۲ Spirit گردد.

این هواپیما برای حمل تسلیحات متعارف و هسته‌ای طراحی شده و مأموریت‌های بلندبرد و نفوذ به مناطقی که دارای سامانه‌های پدافندی پیشرفته هستند، برای آن در نظر گرفته شده است. با این حال، میزان واقعی کارایی پنهانکاری آن در برابر شبکه‌های پدافند مختلف موضوعی نیست که تنها با انتشار مشخصات یا انجام یک آزمایش رهاسازی سلاح بتوان درباره آن قضاوت کرد.

قرارداد توسعه B-۲۱ در سال ۲۰۱۵ به نورثروپ گرومن واگذار شد و اولین پرواز این هواپیما در نوامبر ۲۰۲۳ صورت گرفت. در برنامه خرید فعلی، دست‌کم ۱۰۰ فروند از این بمب‌افکن به نیروی هوایی آمریکا تحویل داده خواهد شد.

آزمایش رهاسازی سلاح به معنای عملیاتی‌شدن نیست

آزمایش اخیر تنها یکی از مراحل توسعه B-۲۱ است و به معنای خاتمه روند آزمایش یا تأیید آمادگی کامل آن برای عملیات نظامی نیست. پس از انجام آزمایش‌های پروازی اولیه، ارزیابی سیستم‌های مأموریتی و یکپارچه‌سازی تسلیحات از مراحل حیاتی هستند که باید قبل از ورود یک هواپیمای رزمی جدید به خدمت سپری شوند.

همچنین هنوز اطلاعات عمومی کافی درباره نوع مهمات آزمایش‌شده، عملکرد آن پس از رهاسازی و میزان پیشرفت آزمایش‌های مربوط به تسلیحات مختلف منتشر نشده است. بنابراین، این رویداد بیشتر از آنکه بیانگر آمادگی رزمی کامل B-۲۱ باشد، نشان‌دهنده انتقال برنامه توسعه آن از یک مرحله آزمایشی به مرحله‌ای با بررسی عملیاتی‌تر سیستم تسلیحاتی است.

منبع: twz

۵۸۳۲۱