هشدار جهانی درباره موج تازه گرانی مواد غذایی
طبق گزارش ایسنا، در سال ۲۰۲۲ جهش نرخ تورم جهانی عمدتاً از ناحیه افزایش قیمت خوراکیها رقم خورد؛ با این حال، طی دورهای که از سال جاری گذشته، این روند تا حدی آرامتر شده و حتی در برخی مناطق، رشد قیمتهایی که ریشه در هزینههای سنگین انرژی داشتند، تا حدی مهار شده است. با وجود این، به نظر میرسد این آرامش پایدار نخواهد بود؛ زیرا متغیرهایی مانند بالا رفتن بهای نفت خام، افت عرضه کود در محدوده خلیج فارس، کمبود دیزل در شماری از نقاط جهان و همچنین نوسانات و شرایط نامساعد جوی همچنان در حال اثرگذاری بر هزینهها هستند و گرچه شاید با فاصله زمانی وارد بازار مصرف شوند، اما در نهایت خودشان را در قیمتگذاری نهایی مواد غذایی نشان میدهند.
پیشبینی افزایش هزینهها تا پایان سال جاری و در سال آینده
بر پایه گزارش رویترز، ماکسیمو توررو، اقتصاددان ارشد سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، در گفتوگو با رسانهها اعلام کرد: از این به بعد انتظار دارم روند افزایش قیمت کالاها شدت بیشتری بگیرد و قیمت مواد غذایی تا پایان سال جاری رو به رشد بگذارد؛ علاوه بر آن، در سال آینده نیز به احتمال زیاد شاهد جهش و افزایش بیشتر آنها خواهیم بود. او همچنین توضیح داد که معمولاً بین تغییر قیمت کالاهای پایه و رسیدن آن به قیمت نهایی مواد غذایی، حدود سه تا شش ماه زمان لازم است.
هرچند در ماههای اخیر برخی اقلام مهم مانند گندم، ذرت و برنج افزایش قیمت را تجربه کردهاند، اما دادههای موجود هنوز تصویری از وضعیتهای بحرانی آینده ارائه نمیکنند و بیشتر نشان میدهد برداشت کلی از بازار فعلاً نسبتاً مطلوب است، نه اینکه نشانههای جدی از اختلال یا بدتر شدن قریبالوقوع دیده شود.
توررو تاکید کرد که موضوع تنگه هرمز میتواند اثرات گستردهای بر همه نهادههای مرتبط با کالاهای کشاورزی و نیز زنجیرههای تولید در سیستمهای کشاورزی بر جا بگذارد. به گفته وی، نفت برنت از آن جهت اهمیت دارد که در فرایندهای پمپاژ، بستهبندی، عملیات فرآوری و حملونقل مورد استفاده قرار میگیرد؛ همچنین گاز طبیعی به این دلیل اثرگذار است که در تولید کودهای شیمیایی نقش کلیدی دارد. در کنار این موارد، خسارت واردشده به زیرساختهای انرژی روسیه در جریان جنگ با اوکراین نیز، بازار صادرات دیزل و گاز طبیعی را محدود میکند؛ در حالی که هر دوی اینها از مواد خام بنیادین در تولید محصولات غذایی محسوب میشوند.
از آنجا که قیمت کالاها عموماً در سطح جهانی تعیین میشود، این شرایط نه تنها در یک کشور یا یک منطقه، بلکه در سراسر دنیا پیامدهای نامطلوب ایجاد میکند؛ حتی اگر دولتهای ثروتمندتر قادر باشند با اتکا به منابع مالی بیشتر، تا حدی از تولیدکنندگان حمایت کنند.
در همان بازه سهماهه نخستِ آغاز جنگ علیه ایران، سطح زیر کشت جهانی گندم و ذرت کاهش پیدا کرد و در این میان، برخی تولیدکنندگان آمریکایی تصمیم گرفتند به سمت کشت سویا روی بیاورند.
استرالیا، که در فهرست صادرکنندگان برجسته محصولات کشاورزی در جهان قرار دارد، اخیراً اعلام کرد: پیشبینی میشود تولید محصولات زمستانی ۲۱ درصد افت کند؛ بخشی از این کاهش هم به افزایش چشمگیر هزینه سوخت و کود مربوط میشود و هم از دلایل آن میتوان به نبود اطمینان درباره تامین برخی مواد خام کلیدی اشاره کرد.
در همین حال، پدیده آبوهوایی ال نینو در سال جاری احتمالاً از شدت بیشتری برخوردار خواهد بود و الگوهای بارش را به شکل محسوس تغییر میدهد. این تغییرات میتواند بر قیمت کالاها اثر بگذارد و در ادامه، بهطور بالقوه دهها میلیون نفر را به سمت ناامنی غذایی شدید سوق دهد.
همچنین بارشهای موسمی در هند با تاخیر همراه شده و میزان بارندگی در ماه جاری کمتر از میزان معمول ثبت شده است؛ شرایطی که میتواند به تولید برنج آسیب بزند و به تبع آن، قیمت کالاها در بازار جهانی را تحت تاثیر قرار دهد.
انتهای پیام